Marc Jacobs, Balenciaga and Simone Rocha herfst/winter '17

de mode-industrie is diverser dan ooit maar we zijn er nog niet

Nog nooit zagen we diversiteit terug op zoveel internationale modepodia als in 2018. Toch valt er volgens de Nederlandse mode-activist Janice Deul nog genoeg winst te behalen. “Inclusiviteit moet een kernwaarde worden binnen moderedacties zelf.”

|
jan. 10 2019, 1:04pm

Marc Jacobs, Balenciaga and Simone Rocha herfst/winter '17

De komende weken blikken wij met verscheidene poortwachters van de Nederlandse mode-industrie vooruit op 2019. Vandaag: Janice Deul, mode-activist, journalist en oprichter van inspiratieplatform Diversity Rules.

De term ‘diversiteit’ heb je inmiddels misschien al zo vaak gehoord dat je er een beetje van moet zuchten. Dit is niet per se iets slechts; dat het nu al een aantal jaar gonst, geeft ook aan dat het maatschappelijke belang ervan goed begint door te dringen.

Iemand die zich in Nederland structureel met dit onderwerp bezighoudt, is creative consultant Janice Deul. Sinds 2014 noemt zij zich mode-activist, maar zelf is ze al achttien jaar werkzaam in de mode- en lifestylebranche als schrijver en eindredacteur. Daarnaast staat zij bekend om haar online platform Diversity Rules, dat zich sterk maakt voor meer diversiteit in de mode- en tijdschriftenbranche. Met haar reflecteren we op de winst die daar vorig jaar in behaald werd, de missers die er gemaakt werden, en welke stappen er door moderedacties en merken nog ondernomen kunnen worden.

i-D: Wat waren volgens jou de meest positieve veranderingen van 2018 in zowel de nationale als de internationale modewereld?
Op internationaal gebied zag je veel diversiteit terugkomen op de modepodia. Zo waren de shows op de Spring 2019 Fashion Week het meest gender-inclusief en, qua shape en etniciteit, het meest divers ooit. Ook significant was dat de Model of the Year Industry Awards, die worden toegekend door ruim 250 professionals uit de industrie, zowel bij de vrouwen als bij de mannen naar een model van kleur gingen. Namelijk: de Sudanees-Australische Adut Akech, die de Hadid-zusjes achter zich liet, en de Afro-Amerikaanse Alton Mason, het eerste zwarte mannelijke model ooit dat voor Chanel liep. Het merk bestaat al 109 jaar – laat dat even bezinken. Daarnaast was er natuurlijk de overvloed aan Black Girl Magic op de covers van internationale tijdschriften. Dit laat wat mij betreft zien dat er duidelijk sprake is van verandering.

Als ik kijk naar nationale ontwikkelingen, kom ik denk ik toch uit bij de F/W 2018-campagne van Suit Supply, waarvoor beeldschone mannen met uiteenlopende etnisch-culturele en religieuze achtergronden zijn geportretteerd in hun gebedshuizen. Smaakvol en betekenisvol. Ingegeven door commercialiteit? Ongetwijfeld ook, maar ik wil liever geloven dat het merk langzaamaan het licht is gaan zien.

Wie of welk merk is juist door de mand gevallen volgens jou?
Stefano Gabbana. D&G had een gigashow in Shanghai gepland, als eerbetoon aan China. De videocampagne die daarbij gebruikt werd om een en ander te promoten, stond echter bol van de stereotyperingen en seksistische uitingen. Het merk werd racisme en culturele toe-eigening verweten. Als reactie daarop werd via het instagramaccount van het label heel beledigend gereageerd richting China en zijn inwoners. Mensen waren furieus en Chinese beroemdheden riepen op tot een boycot van het merk. De opmerkingen, geplaatst uit naam van Stefano Gabbana, werden fluks verwijderd, waarop de ontwerper beweerde dat hij dit niet gepost had, maar dat het D&G-account gehackt was geweest. Right.

Wat waren op professioneel gebied jouw hoogtepunten van 2018?
2018 was een heel goed jaar voor mij. Mijn Diversity Rules-missie landt steeds beter en wordt steeds breder gedragen. Mensen die voorheen ‘mode’ en alles wat daarmee te maken heeft beschouwden als een frivoliteit, zien in dat het ook een tool kan zijn om de wereld inclusiever te maken, en spreken zich ook hierover uit. Ik heb op heel veel verschillende manieren en podia mijn verhaal mogen vertellen: in radioprogramma’s als Met het Oog op Morgen, tv-programma’s als De Nieuwe Maan, tijdens gastcolleges voor hogescholen en universiteiten en workshops binnen musea, maar bijvoorbeeld ook voor de NOS en de NVJ. Ik hoop dit alles nog heel lang te kunnen blijven doen. Net zolang tot mijn missie een wereldwijde beweging is. Ik vind het ook tof dat ik voor zeker vier prijzen ben genomineerd, het afgelopen jaar. Verzilvering of niet; ik ben blij met elke nominatie. Het is een erkenning voor het belang van mijn werk en mijn platform en het betekent publiciteit. En publiciteit is zichtbaarheid. Dat heb je nodig om je missie voor het voetlicht te brengen.

Er wordt veel gesproken van een ‘diversiteitshype’ in de mode. Hoe sta jij hier tegenover? Zitten we er nog in of zijn we hem inmiddels voorbij?
Dat wordt al een tijdje beweerd ja, maar in mijn optiek zijn we het stadium van hype al voorbij. We zien dat er veel aandacht blijft voor het onderwerp mode, diversiteit en representatie. Ook in de academische wereld. Dat is relatief nieuw.

Welke broodnodige veranderingen kunnen publicaties doorvoeren op hun redacties?
Werken met teams die etnisch, sociologisch en gender-divers zijn en inclusiviteit als kernwaarde opnemen in de redactiestatuten. Op verschillende redacties zijn nu zogenaamde diversiteitscommissies actief, die bestaan uit interne mensen. Vaak allemaal wit. Dat moet anders. Je ziet dat bedrijven en redacties zo’n boodschap veel beter ontvangen wanneer deze gebracht wordt door iemand van buitenaf, die de industrie kent, maar ook met beide benen in de maatschappij staat, ziet waar de problemen liggen en direct advies kan geven over hoe deze opgelost kunnen worden. Ik stel dus voor dat alle redactie- en marketingteams van Nederland in 2019 een van mijn workshops gaan volgen. Door mijn jarenlange ervaring als eindredacteur en journalist weet ik precies waar de problemen liggen, terwijl ik ook genoeg afstand heb om het geheel kritisch te kunnen bekijken en praktische en creatieve oplossingen te kunnen bieden.

Wat kunnen merken doen om oprecht een inclusief beeld uit te dragen de komende tijd?
Ervan doordrongen zijn dat mode niet alleen iedereen moet representeren, maar ook moet bedienen, zodat de diversiteit van Nederland ook terug is te zien op catwalks, covers en binnen de teams. Merken die voor en door mensen gemaakt worden, waar een oprecht verhaal aan vastkleeft, blijven natuurlijk het meest interessant. Wat dat betreft zie je dat de jongste generatie makers een veel bredere blik op de wereld heeft en buiten het eigen netwerk om durft te kijken, op zoek naar nieuwe verhalen. Zij durven bruggen te bouwen naar andere werelden; of dat nou in een supermarkt, een cultuurhuis of de academie is.

Welke publicaties of merken moeten we volgens jou in de gaten houden qua diversiteit en inclusiviteit?
OneWorld en i-D. Inclusief, maatschappelijk betrokken, intersectioneel en authentiek.

En tot slot, wat hoop je persoonlijk te bereiken in 2019?
Ik ben momenteel samen met mediawetenschapper Charlotte Dwyer bezig een boek te schrijven over mode en representatie, dat dit najaar zal verschijnen. Ik hoop dat dit boek zijn weg zal vinden als naslagwerk voor redacties, docenten, studenten en insiders in de mode. Daarnaast ben ik betrokken bij een heel mooi en spannend project met een van de topmusea van het land. En vorig jaar ben ik voor het eerst les gaan geven aan hogescholen en academies. Ik zou dat vaker willen doen en dan zeker ook bij mode- en kunstopleidingen, waar een fenomeen als bijvoorbeeld culturele toe-eigening totaal niet wordt behandeld. Ook wil ik graag mijn televisiewerk als lifestyle-deskundige uitbreiden, omdat je daar weer een heel ander publiek mee bereikt. Maar ik ben en blijf natuurlijk ook journalist, dus een inhoudelijk en toegankelijk tv-programma maken waarin mode als maatschappelijk fenomeen wordt geduid en waarin nieuwe en onbekende makers centraal staan, zou helemaal het einde zijn.

i-D spreekt in het kader van deze vooruitblik de hoofddocent van het AMFI, de oprichters van de The Model’s Health Pledge, een boeker van een prestigieus modellenagentschap en een radicaal ontwerpersduo. Lees er hier meer over.