waarom doen alsof je van de aardbodem bent verdwenen echt niet meer kan

Moeten we het zogenaamde ‘ghosten’ gewoon maar accepteren als iets wat bij het moderne daten hoort, of moet er iets veranderen?

|
okt. 12 2018, 9:34am

Ghosting is niet zo schattig.

Eigenlijk weet iedereen wel dat ghosting niet cool is, en toch lijkt het bijna de standaard geworden in de moderne datingwereld. Een enquête uit 2016 van online datingwebsite Plenty of Fish

concludeerde dat bijna 78% van de millennials het fenomeen weleens heeft ervaren: de initiële frustratie dat de persoon die je leuk vindt ineens niet meer antwoordt, gevolgd door het besef dat dat waarschijnlijk ook nooit meer gaat gebeuren.

Afgelopen zomer ging ik op vier of vijf dates dates met een jongen die ik best wel leuk vond – oké, het waren vier dates en een booty call – waarna hij me ghostte. Ik kreeg een aantal ongeïnteresseerde berichtjes van hem vlak voor Brighton Pride, waar we alletwee met onze vriendengroepen naartoe zouden gaan, en dat was het laatste wat ik van hem hoorde. Ik was natuurlijk een beetje teleurgesteld, maar vooral ook in de war over wat mijn volgende stap zou zijn: moest ik uitleg eisen over waarom hij niet meer geïnteresseerd was? Of moest ik zijn stilte gewoon maar accepteren?

“Hoe vaker je mensen ghost, hoe gemakkelijker het wordt. Maar wie wil dat als patroon in hun romantische leven?”

Mijn eigen tegenstrijdige reactie zette me aan het denken: is een directe afwijzing beter dan geghost worden? “Ghosting verdient haar slechte naam niet,” zegt Toby, een single jongen uit Londen. “Ik hou niet van conflicten en raak heel gestresst van ongemakkelijke gesprekken. Als iemand geen berichtjes of telefoongesprekken meer beantwoordt is dat gewoon een manier om een afwijzing te communiceren. Mensen begrijpen die boodschap vaak niet en proberen vervolgens uitleg te krijgen, maar daar komt uiteindelijk niemand verder mee. Dat ligt natuurlijk anders als je een serieuze relatie hebt gehad, maar als je maar op een paar dates bent geweest samen, dan denk ik niet dat jullie elkaar wat verschuldigd zijn.”

Gedragspsycholoog en de allereerste Britse 'dating coach' Jo Hemmings denkt dat onze veelvuldige gesprekken over ghosting het fenomeen juist legitimeren. “Dat is het resultaat van iets wat cognitieve dissonantie heet. Hoe meer we het een naam geven, hoe geaccepteerder het gedrag wordt. Als er geen term voor bestond was het natuurlijk nog steeds redelijk asociaal, maar doordat we het een naam hebben gegeven, is het ‘gewoon’ iets wat tijdens daten kan gebeuren. Het wordt meer geaccepteerd omdat iedereen weet wat het betekent om geghost te worden.”

Ondanks de groeiende acceptatie zijn er nog steeds daters die het gedrag niet vinden kunnen. “Het is vreselijk,” zegt Sophie, een single vrouw uit Hertfordshire. “Ik ben er trots op dat ik zelf altijd een kort berichtje met ‘thanks but no thanks’ stuur. Mensen reageren vaak begripvol, en ik vind het ook fijn als dat bij mij wordt gedaan. Hebben we echt zo’n hoge dunk van onszelf dat we denken dat de persoon die we afwijzen compleet kapot zal gaan als we dat doen? Dat is meestal echt niet het geval, tenzij jullie al een relatie hebben opgebouwd. Wanneer ik een afwijzend berichtje ontvang van iemand, voel ik vooral bewondering voor hun directheid. Daarna stap ik gewoon weer terug de datingwereld in.”

Ook Professional Life Coach Tomas Svitorka wilt ghosters niet zomaar weg laten komen met hun gedrag. “Ik vind ghosting een teken van slechte manieren en een zwak karakter,” zegt hij. “Dus ergens is het goed dat je daar vast achterkomt. Waarschijnlijk heb je jezelf veel tijd en problemen bespaard op de lange termijn.”

Maar is het gezond om het te accepteren, in plaats van naar antwoorden te zoeken? Als je geghost wordt heb je immers geen macht over de situatie en krijg je niet de kans om het goed af te sluiten. “Tijd is kostbaar,” zegt Tomas. “We moeten weten waar we aan toe zijn, zodat we eventueel verder kunnen en ons op andere mensen kunnen focussen.” Jo Hemmings benadrukt wel dat er ook een limiet is aan de hoeveelheid “waarom?”-berichtjes die je kunt sturen. “Het kan zijn dat je stalkerig overkomt als je blijft aandringen bij iemand die je geghost heeft,” zegt ze. “Je moet het gedrag van de ander ook kunnen accepteren. Als de ander je geen antwoord wil geven, kun je uiteindelijk weinig doen.”

De jongen die me afgelopen zomer langzaam geghost heeft, stuurde me na een maand eindelijk een bericht om sorry te zeggen. Hij legde uit dat hij me meer als vriend begon te zien, en wist niet goed hoe hij dat moest uiten. Ik vond het best lief dat hij uit schuldgevoel toch een berichtje stuurde, en zei dat het niet erg was. Ik date lang genoeg om te weten dat ghosting gewoon onderdeel is van daten in 2018, vooral nu we op WhatsApp kunnen zien of iemand online is en ons bericht negeert. Tegelijkertijd wil ik ook niet iemand zijn die een ander ghost, elke keer als het niet meer helemaal lekker loopt.

Jo Hemmings voorspelt dat ghosting nooit helemaal zal verdwijnen, maar dat we onszelf moeten trainen om het uit de weg te gaan. “Hoe vaker je mensen ghost, hoe gemakkelijker het wordt. Maar wie wil dat als patroon in hun romantische leven?” Het is niet eerlijk tegenover de persoon die je voor je hebt, en als het jou overkomt realiseer je je ook dat het geen aardig gedrag is. Ghosters zouden zich moeten realiseren dat hun ondoordachte gedrag weleens grote invloed zou kunnen hebben op de persoon die ze ghosten. Eigenlijk is het gewoon een kwestie van goed fatsoen om een kort berichtje te sturen waarin je zegt “ik heb heel erg van onze tijd samen genoten, maar ik wil het niet voortzetten”. Wees moedig, dan zul je je daarna niet zo schuldig voelen.