de mode van ninamounah onderging een complete metamorfose tijdens afw

De creaties vloeiden gracieus in elkaar over in een show vol slakkenslijm, slangenvervellingen en vlindergefladder.

door Tim Fraanje
|
09 september 2019, 12:42pm

De Nieuwe Kerk op vrijdagavond is een baarmoeder of een cocon. Het verzamelde modevolk zit er te wachten in een broeierig, embryonaal stadium. De lichten zijn zoekende, de borrelende muziek is zoekende. Alles kan nog gebeuren. Uit het niets, zonder oerknal of andere aankondiging, zijn er dan opeens schijnbaar spontaan gegenereerde levensvormen. Complete metamorphosis, de show van Ninamounah op Amsterdam Fashion Week is begonnen.

Het is een catwalkshow, maar zonder de bombastische glamour van een catwalkshow. De ruimte blijft schemerig, met hier en daar een lichtkegel uit een spot. Glimpen van organismen en organische materialen. Huiden van vervelde slangen. Reusachtige levende slakken. Slijm tot in de spinnenwebkapsels.

1568032529189-image00001

Eerdere shows van Ninamounah waren een confrontatie tussen cultuur en natuur. De dierlijke driften lieten zich nauwelijks tegengehouden door de slotjes, korsetten en geklede krijtstreeppakken van haar eerste collectie. Ook de latex dwangbuizen in haar show van vorig jaar barstten uit elkaar van de levenslust die erin zat opgesloten. In deze show is die tegenstelling opgeheven: mens en natuur vloeien gracieus in elkaar over. Mensenbenen eindigen in zwemvliezen, er lijken rozendoornen en libellenvleugels uit de wenkbrauwen van de modellen te groeien. Blauwe en grijze, zijde-achtige stoffen geven nieuwe vormen aan hun lichamen. Leren motorjacks worden vleermuisvleugels. Er ontstaan hybride, ambigue mens-diercombinaties.

1568032546840-image00004

Ninamounah zal later vertellen dat ze zich misschien nog wel meer thuisvoelt in het gezelschap van de dierenfanaten waarmee ze samenwerkte, dan in het opgedirkte cultuurtje van de modewereld. “De slakken waren meegenomen door een slakkenvrouwtje, met een slakkentattoo. Zo cool. Ze was blij dat haar slakken een dagje uit waren.” Ook de vlinderkweker roemt ze om zijn stijlgevoel: “Hij droeg vlindersokken en een vlinderoverhemd, en kwam op de motor. Wat wil je nog meer van een man? En de slangenhuiden kwamen van reptielenfreaks. Dat zijn echt van die gekken, maar wel hele leuke gekken.”

1568032562220-image00002

Zelf is Ninamounah meer een amfibieënfreak. Ze houdt een axolotl: een watersalamander die juist geen metamorfose ondergaat maar voor altijd een larve blijft. Ze zou ter inspiratie toch eens flink in het aquarium van haar huisdier getuurd kunnen hebben. Haar werk is veranderd van een zorgvuldig gecultiveerd spektakel, vol shock en sterk aangezette contrasten, in een ambigue larve die misschien ook weer op het punt staat om een nieuwe vorm aan te nemen, maar misschien ook wel niet. In dat tussenstadium gebeuren allerlei onverwachte dingen, en het is spannend dat je nooit weet waar de evolutie naartoe gaat.

1568032575958-image00031

Als het grote licht aangaat wordt de metamorfose alsnog compleet: de in het wit gehulde koninginnevlinder van de show maakt een ereronde, terwijl in haar sluiers levende koolwitjes rondfladderen. De atmosferische muziek wordt onderbroken door een live-drummer die een triomfantelijke herriesolo weggeeft. De mode van Ninamounah heeft een gedaanteverwisseling ondergaan, maar ze is onveranderd radicaal. Ze laat veel aan de fantasie van de bezoekers over en door het spaarzame licht was de show moeilijk te instagrammen. Kleding, haar en make-up waren subtiel, hoe verleidelijk het ook is om alles op te pompen, om aandacht te trekken en statements te maken. Ninamounah heeft haar oude huid van zich afgestroopt.

1568032590596-image00032
1568032604016-image00027
1568032616305-image00016
1568032631298-image00019
1568032679319-image00029
1568032692874-image00022

Credits

Fotografie Team Peter Stigter