bekijk herfst/winter ’15 aan de hand van onze favoriete kunstwerken

Van Chanels expressionistische café tot Westwoods Picasso en Jacquemus’ Venus de Milo, we kijken terug op de herfst/winter ’15-shows en de kunstwerken die daar ongemerkt voorbijkwamen.

door Francesca Dunn
|
17 maart 2015, 3:50pm

Portret of the Journalist Sylvia von Harden, Otto Dix
In 1926 werd journalist en poëet Sylvia von Harden op straat gespot door de Duitse kunstenaar Otto Dix. "Ik moet jou schilderen! Dat moet gewoon!", riep hij uit. "Je beeldt een heel tijdperk uit… Een tijdperk dat zich niet bezighoudt met de uiterlijke schoonheid van de vrouw maar met haar psychische gesteldheid." Laat iemand Binx ook aan een cafétafeltje zetten met een cocktail en een sigaret. Met haar korte haren, jongensachtige figuur en rode ruitjesjurk is Binx de Sylvia von Harden van onze generatie, en King Karl weet dat maar al te goed.

Ballet Rehearsal, Degas
Begin 1870 schilderde Degas een serie balletschilderijen waarin hij op zoete en luchtige wijze de jeugdige elegantie van de ballerina weergaf. Te midden van de parade monochroom geklede modellen en twee belachelijk knappe mannelijke modellen, deed vooral Valentino's eigen ballerina ons hart sneller kloppen. Terwijl ze over de catwalk zweefde werden we gegrepen door haar onschuld, terwijl haar serieuze uitstraling deed vermoeden dat ze gefrustreerd was dat ze door deze show te laat zou komen op haar dansrepetitie. 

The Great Wave, Hokusai
Faustine Steinmetz confronteerde ons met haar handgeverfde broek met de huidige trend van opvallende texturen. Tegelijkertijd nam ze ons mee naar het werk van de Japanse kunstenaar Hokusai. The Great Wave (1831) breekt aan de voet van Mount Fuji en laat daarbij alle tinten blauw en wit van de oceaan zien. Wij willen ook best een duik nemen in het zeeleven. En deze jeans willen we ook.

Portrait of Dora Maar, Picasso
De make-upartists bij Vivienne Westwoods herfst/winter '15-show vonden hun inspiratie bij Picasso. Zijn abstracte kunst werd losgelaten op de gezichten van de modellen, en versterkte zo het unisex-concept van Dame Viv. Waarom versieren we onze gezichten niet allemaal zo? Het is alleen maar raar omdat je zegt dat het raar is…

Liberty Leading The People, Eugène Delacroix
Met haar personificatie van de vrijheid, leidt Liberty van Eugène Delacroix Stella McCartney's leger van gestructureerde silhouetten over de catwalk. Met haar herkenbare asymmetrische jurk (geüpdatet tot een praktische tricot) lijkt ze van buiten misschien niet zo sterk, maar ze is vol hoop, en hoop is een krachtig iets. 

Self Portrait, Egon Schiele
Na een cursus natuurwetenschappen succesvol te hebben afgerond, gaat Christopher Kane dit semester door naar de biologie wanneer hij alle verborgen schatten van het lichaam onthult. Kane vond Egon Schiele op seksueel en spiritueel niveau. De kunstenaar leek zijn kunsten te hebben losgelaten op een van de jurken die te zien was tussen een orgie aan galvanische jurken. 

Madonna and Child, Rafael
Wie houdt er nou niet van een beetje religieuze iconografie? En dan is de Madonna and Child absoluut een van onze favorieten. Tussen een leger van engelachtige schoonheden, liep Eloisa Fontes met haar dochter - overigens duizend keer schattiger dan de gemiddelde Renaissance-baby. "Kinderen zijn de toekomst!", riep Stefano uit. Viva la mamma. 

Starry Night, Van Gogh
Na een breakdown waarbij hij zijn oor afsneed besefte Van Gogh zelf ook dat hij te ver heen was, waarna hij besloot zich te laten opnemen in het lokale gekkenhuis. Aldaar eiste hij zich een tweede ruimte toe die dienst zou doen als atelier, en van waaruit hij het uitzicht begon te schilderen. Voor Valentino's herfst/winter '15-show leek hij van de schilderkunst over te zijn gestapt naar kleding, voor een prachtige jurk met gouden en blauwe expressionistische sterren.

Venus de Milo, Alexandros of Antioch
Venus verborg haar gezicht voor de fans om zo een tripje van het Louvre naar een Parijs landhuis te kunnen maken. Daar liep ze een show voor de jonge en charmante ontwerper Simon Porte Jacquemus. De schoonheid, die al meer dan 2000 jaar een #freethenipple-campagne voert, wisselde haar klassieke doek voor de gelegenheid in voor een zwart fluwelen broek. 

Temper Tantrum, Louise Bourgeois
Simone Rocha schreef ooit haar scriptie aan de kunstacademie over hem, en dit seizoen keerde ze terug Louise Bourgeois voor inspiratie. De gelijkenis was goed te zien in het stijve gevoel dat de ontwerpster in haar hele collectie doorvoerde. Zo kleedde Rocha de Belgische Yana Van Ginneken in gestructureerde, lichtroze ruches en stuurde ze haar de catwalk op met een onrustige uitdrukking. Heel Louise Bourgeois.

Credits


Tekst Francesca Dunn

Tagged:
Kunst
womenswear
Cultuur
herfst/winter 15