hij is misschien wel bijna 70, maar iggy pop is nog altijd even levenslustig

We spraken de enfant terrible van de punkrock over onderwerping, goed geklede rocksterren en hoe je een reuzezonnebril vernielt.

door Elisabeta Tudor
|
17 april 2015, 2:10pm

Wat doe je als je een Braziliaans brillenmerk bent en je je Fashion Week-presentatie wat meer pit wilt geven? Dan regel je dat Iggy Pop naar Sao Paulo komt om een reuzezonnebril aan gort te slaan. Wat anders? De Amerikaanse rocker werd door Chili Beans uitgenodigd om de nieuwe gelimiteerde oplage van de punk/glam-collectie van het merk te presenteren op de Sao Paulo Fashion Week.

Jimmy, zoals David Bowie en zijn beste vrienden hem ook wel noemen, komt volledig in stijl aan. Met drie prachtige modellen aan zijn zijde baant hij zich een weg door de hysterische menigte. Hij komt uit bij een reuzezonnebril bedekt met kristallen die in het midden van de kamer tentoon wordt gesteld. Nadat hij wat poseert slaat hij de bril aan gort - tot grote vreugde van het sensatiebeluste publiek.

Het is misschien een wat vreemde manier om een van de grootste punkiconen te ontmoeten, maar zo'n gelegenheid konden we niet aan ons voorbij laten gaan. We kregen het voor elkaar om 10 minuten met de legendarische rockster te praten, en hier is wat hij te zeggen heeft…

Je was uitgenodigd om naar Brazilië te komen om een gigantische zonnebril stuk te slaan. Hoe voelde dit?
Nou, ik moet zeggen dat ik wel van de performance heb genoten, vooral door het publiek. Toen ik naar ze toe liep en ze zich realiseerden dat ik niet alleen was gekomen om er een beetje mooi bij te lopen, begon het pas echt interessant te worden.

Wat stimuleert je als performer? Waar haal je je energie vandaan?
Ik ben heel emotioneel. Ik verlang altijd naar emoties: ik heb de liefde en reactie van mensen nodig. Dat is wat me voortdrijft.

Heb je een specifieke podiumervaring die je het meest is bijgebleven?
Die keer dat ik met de Ramones in Engeland optrad. Ik speelde I Wanna Be Your Dog en alle mannen in het publiek pakten hun waterflessen en vulden die met pis, deden de dopjes er weer op en gooiden ze vervolgens het podium op (lacht)… Ja, dat is wel een goeie als ik er zo snel een moet noemen. Soms worden mensen ook gewoon boos wanneer ik sta te performen en gooien ze dingen naar me… Het hoort er natuurlijk bij. Het is allemaal onderdeel van de dynamiek. Wel is het na verloop van tijd wat minder geworden. Ik hou ervan om het een beetje gevarieerd te houden

Door de jaren heen hebben zoveel mensen staan headbangen op I Wanna Be You Dog… Vertel eens iets meer over het verhaal achter dit nummer?
De mystieke riff is geschreven door Ron Asheton, en er zijn heel veel oude bluesliedjes die ik te gek vind die het lied hebben beïnvloed - onder andere Baby Please Don't Go van Muddy Waters. Vroeger kon ik nooit begrijpen wat deze donkere, oude mannen allemaal aan zeiden. De originele tekst was eigenlijk "before I be your dog" maar ik verstond "I wanna be your dog", en dacht toen, hey, dat is een goed idee! Het is een nummer over emotionele wanhoop, over mezelf pushen tot op een punt waarop ik het niet langer erg vond om me te onderwerpen en compromissen te stellen.

Nou, onderwerping kan ook iets moois zijn….
Ja, een beetje als… nou, ik zou mijn hoofd wel op je schoot willen leggen als jij me neukt! Is dat een deal? [Iggy lacht]

…vertel eerst maar iets meer over I Wanna Be Your Dog!
Er zitten ook verwijzingen in naar het brandende zand in de woestijn. Ik heb altijd Lawrence of Arabia leuk gevonden… Het feit dat het zand alles isoleert - je ziet de dingen voor wat ze zijn. En dan is er nog het idee van ontsnapping - de visie van liefde en seks als een uitlaat. Je kent het wel, wanneer je gewoon je gedachtes op nul wil zetten en aan niets wil denken. Gewoon alles laten gaan.

Over sterke visies gesproken... Zijn er muzikanten of artiesten die je bewondert om hun stijl?
Charlie Watts. Hij draagt alleen maar Savile Row, baby! Daarnaast de fijnste Britse rockers, zoals Ray Davis. Zijn stijl was in het begin heel goed en creatief. Ook alle andere leden van the Rolling Stones en Jimi Hendrix. Als ik terugkijk hebben ook sommige heel oude bluesmannen mijn stijl beïnvloed. Zij kleedden zich met een bepaalde waardigheid die me aansprak. Maar destijds keek ik ook heel veel naar mooie meisjes en probeerde ik op hen te lijken - deze meisjes zagen er beter uit dan ieder ander, dus ik moest van mezelf meer op een meisje lijken!

Je bent een nieuwe radioshow begonnen op BBC Radio 6 Music. Hoe gaat dit?
Dit jaar neemt het een nieuwe vorm aan. Vorig jaar was ik altijd op zondagmiddag op de radio te horen, dus dat was wat relaxter. Mensen tweetten me vaak berichtjes als: "Ik ben aan het koken, een beetje aan het tuinieren en luister Iggy Pop." Nu is de show op vrijdagavond, van 7 tot 9 uur, baby! Dit spreekt meer mensen aan die wat meer zijn van "ik wil dronken worden en mijn sletterigste jurkje aantrekken". Het is anders dit jaar.

Wat is je volgende stap? Is er al nieuws over de aankomende documentaire over jou en The Strooges? Ik koop een drankje voor je als je me meer vertelt...
Ik stuurde gisteren nog een berichtje naar Jim Jarmush, en hij liet me weten dat hij me al wat beelden kon laten zien - de documentaire is bijna klaar. 

Credits


Tekst Elisabeta Tudor
Foto Ricardo Toscani 
Live photografie Gio Staiano

Tagged:
Sao Paulo
Iggy Pop
SPFW
chilli beans
elisabeta tudor
muziekinterviews