neem de metro van parijs met de gypsy sport club

Genderqueer kids in de stad van de liefde.

door Tess Lochanski
|
14 juli 2016, 9:45am

Op een Halloween-feestje zette hij een klep op een kufi-cap, en zo creëerde Rio Uribe Gypsy Sport. Twee van zulke petten werden zijn logo, en tevens symbool van de interculturele benadering die Rio heeft bij het maken van kunst en mode. Toen een inkoper van Opening Ceremony zijn stukken zag, deed hij meteen een grote bestelling. Anna Wintour viel ook voor zijn werk; en zo haalde het merk in 2015 de CFDA/Vogue Fashion Fund Prize binnen. Vier jaar na het feestje waarop alles begon is Gypsy Sport uitgegroeid tot het gezicht van een van de spannendste culturele scenes van New York.

Onlangs was Rio in Parijs om zijn merk te presenteren, en om ons te ontmoeten. We kwamen erop hoe tof het zou zijn om een Gypsy Sport-squad in Parijs te creëren. Deze beelden zijn het resultaat van die dagdroom. Metro's rijden over de hele wereld dus dat werd de achtergrond waartegen het verhaal zich moest afspelen. We spraken de ontwerper over Parijs, de Parijse metro en de noodzaak van het woord 'sport' in je merk. 

Je bent nu al een paar dagen in Parijs, wat vind je van de stad?
Ik vind Parijs heel tof. Ik ben hier heel vaak geweest, elke keer om een andere reden. Het voelt altijd weer als een soort fantasie; de prachtige gebouwen en snobistische types vallen mij het meest op. Maar deze keer heb ik echt het gevoel dat ik verder mag kijken dan die fantasie. Dit is de eerste keer dat ik Parijs echt waardeer om haar cultuur, om haar vibe. Het is allemaal best uitnodigend; heel aantrekkelijk.

We hebben ons geprobeerd voor te stellen hoe je interculturele tribe er uit zou zien in Parijs, en de modellen de metro gefotografeerd. Hou zou jij je clubje omschrijven, en wat vond je van de shoot?
Het is moeilijk om het een clubje te noemen, want ieder tof persoon zou een Gypsy Sport kunnen zijn! Maar de casting hiervoor was ongelofelijk. Jongeren in Parijs doen gretig aan dit soort projecten mee denk ik. Mensen willen creatief zijn, gezien worden - en ik ben blij dat we dat hebben kunnen doen met Gypsy Sport, want het is een perfecte match geweest. Fransen staan erom bekend snobistisch en elitair te zijn. Sommige mensen in de trein hadden ook zoiets van 'Dit is toch geen discotheek!' - maar onze mensen waren echt het tegenovergestelde, gewoon supercool. En het was geweldig om een shoot in de metro te doen; dat wordt mogelijk een nieuwe traditie bij elke stad die we bezoeken.

Waar kom je vandaan?
Ik ben geboren in Los Angeles. En als tiener woonde ik met mijn familie een aantal jaren in Mexico, maar daarna zijn we weer terug naar Californië gegaan. Dus ik kom uit Californië, maar ik woon nu in New York.

Hoe is New York vandaag de dag?
Ken je dat moment in Star Wars waar ze naar een of andere shady bar gaan en er aliens vanuit het heelal met elkaar wat drinken? Dat is New York.

Waarom begon je met Gypsy Sport?
Ik wilde altijd al een ontwerper zijn, maar ik heb geen opleiding gevolgd. Ik werkte vroeger voor Balenciaga en moest daar af en toe voor naar Parijs - ik moest het elk seizoen weer meemaken om te weten hoe ik de producten moest verkopen. Ik hield echt van mode; ik zag het als kunst. Maar toch: drieduizend eruo voor één shirt? Dat is gewoon dom. Ik wist dat ik makkelijkere en toegankelijkere dingen kon maken. Later bedacht ik me dat als ik een merk zou opzetten ik ook een boodschap nodig had; ik kan niet zomaar andere mensen na gaan apen. Dus ik vroeg mezelf: wat wil ik zeggen? En toen realiseerde ik me dat ik mensen heel belangrijk vind, mensen van alle soorten zijn heel erg mooi. Ieder individueel mens heeft een andere manier van zijn, van eruitzien, van praten en zich kleden. En je kan mensen niet in categorieën plaatsen. Daarom begon ik Gyspsy Sport, om ons een stem te geven. 

Denk je dat deze manier van denken nieuw is?
Ik hield heel erg van de campagne van United Colors of Benetton, dat ze elke kleur van de regenboog aan mensenhuid meerekenden. Dus dat idee bestaat zeker al langer ja. Maar wat nu heel cool is is dat er in Parijs echt een liefde voor cultuur is; de beste muziek komt op het moment uit Parijs. Ik heb de diversiteit niet naar Parijs gebracht, die was er al. Ik heb gewoon mee mogen doen met mijn merk.

Waarom ziet je logo eruit als de ringen van Saturnus?
In 2013 won ik een ontwerpwedstrijd - VFiles Made Fashion, het was toen erg underground - zonder dat ik ooit een hele collectie had ontworpen. En als ik een show wilde gaan opzetten had ik ook een logo nodig, dus toen begon wat te tekenen. Ik heb de kladblokken nog. Ik heb lang gepoogd de "G" en de "S" een soort ringen te laten vormen, maar het zag er niet goed uit. Ik werd er uiteindelijk zo moe van dat ik alles heb doorgekrast, en dat zag er best cool uit met al die krassen. Zo werd het Saturnus.

En waar komt de naam vandaan?
"Sport" moest er gewoon in zitten. Als ik naar Harlem ga hebben al die winkeltjes ook "Sport" in hun naam zitten. Winkeltjes die goedkope sportkleding uit Azië verkopen, je kent het wel. "Gypsy" komt omdat ik ging nadenken over culturen die uit verschillende culturen bestaan - ze reizen en nemen stijlen over van verschillende plekken. Dat wilde ik ook doen. Ik wilde me niet laten inspireren door maar een of twee dingen. Ik kwam tijdens dit proces verschillende namen tegen, "gitan" bijvoorbeeld. Maar 'Gitan Sport' is al een merk dus dat ging niet. Het Spaanse "gitano" kon ook, maar dat had iemand ook al ingepikt. Dus toen bleef ik bij Gypsy; dat zijn vijf letter, net zoals Sport. Het is in balans. 

Credits


Tekst Tess Lochanski
Fotografie Axel Morin
Styling Benjamin Brouillet
Productie Iman Delimi
Kleding Gypsy Sport

Tagged:
Fotografie
Parijs
GYPSY SPORT