dries van noten, voor altijd in bloei

Vorig jaar onthulde Dries van Noten zijn meest ambitieuze project ooit in het Musée des Arts Décoratifs in Parijs: hij creëerde een expositie waarin hij de originele werken, kledingstukken en objecten laat zien die hem tijdens zijn leven en carrière...

door Holly Shackleton
|
13 februari 2015, 11:50am

Dries van Noten is een typische gentleman. Gekleed in een strak blauw overhemd en chino's is hij relaxt, charmant en stelt hij je onmiddellijk op je gemak. Dries' studio, gelokaliseerd in de havens van Antwerpen in een 5-verdiepingen groot warenhuis, is net zo indrukwekkend als zijn kleding. Er hangt een familiaire sfeer, onder meer te danken aan het feit dat veel van Dries' personeel al meer dan tien jaar met hem samenwerkt. We nemen samen met Dries op de vierde verdieping plaats bij een raam die over de haven uitkijkt. Tot mijn teleurstelling is zijn geliefde Airedale Terrier, Harry, er vandaag niet bij. "Hij zou ons ook teveel onderbreken", zegt Dries lachend. "Meestal komt hij wel naar kantoor, maar dan wordt hij chagrijnig omdat hij gewoon wil rondrennen op het platteland."

Er is iets uitnodigends aan de wereld van Dries. Het heeft een zekere charme en beleefdheid, een persoonlijkheid die alles wat hij doet vergezelt, tot aan het doosje handgemaakte Belgische bonbons dat hij op mijn hotelkamer achterliet en de gids van Antwerpen die hij zelf samenstelde. Een ware heer.

Als ontwerper is elegantie heel belangrijk voor je…
Elegantie is stijl. Als je aan het woord elegantie denkt kan het soms een beetje eng en ouderwets klinken. Elegantie is niet alleen een manier van kleding, maar een manier van leven. Het is flair - hoe je dingen doen, dingen benadert en hoe je naar dingen kijkt.

Denk je dat de definitie van elegantie is veranderd sinds je begonnen bent als ontwerper?
Elegantie verandert altijd. Terwijl de wereld evolueert vraagt deze om andere benaderingen, om andere manieren van naar dingen kijken. In het verleden was elegant zijn veel strikter en waren er meer codes en regels aan verbonden. Vandaag de dag zijn we vrij om te doen en laten wat we willen. Het internet heeft de manier veranderd waarop mensen naar dingen kijken, waarop we leven, ons kleden en hoe we andere mensen behandelen.

Als ik naar je collecties kijk denk ik altijd aan verre bestemmingen. Is reizen voor jou als ontwerper belangrijk?
Reizen is belangrijk, maar voor mijn collecties reis ik vooral in mijn hoofd. Ik ga naar musea, kijk rond op het internet, in boeken en in bladen… Voor inspiratie heb ik alleen één klein idee nodig, één klein fragment, en de rest komt vanuit mijzelf. Toen ik begon als ontwerper dacht ik vaak dat ik een bepaalde collectie op die en die plaats wilde baseren, dus reisde ik daarheen. Vervolgens zag ik dan zoveel dat ik gewoonweg teveel informatie had. Ik heb liever een kleine hint van een idee om dan de rest in te vullen met m'n team.

Heb je À Rebours van Joris-Karl Huysmans gelezen?
Dat boek stelt dat reizen in je geest beter is dan reizen in de realiteit.Ik hou van reizen, maar helaas is dat gezien mijn drukke agenda niet altijd mogelijk. In de zomer brengen we altijd drie of vier dagen door in Capri. Dan werken we nog een beetje meer, en daarna nemen we de auto en gaan we naar Engeland om een paar tuinen en huizen te bezoeken. Als we naar Londen gaan, gaan we altijd maar één dag - ik zou best langer willen blijven om meer exposities te bezoeken, maar ik heb er gewoon geen tijd voor. Ik heb echt bewondering voor de ontwerpers die ook nog pre-collecties doen; ik snap echt niet waar ze de tijd vandaan halen!

Dat is iets dat ik echt bewonder aan jou - je hebt nooit de druk gevoeld om pre-collecties te doen en volgt gewoon je eigen pad.
Vaak denken mensen dat het een truc van het systeem is, maar eigenlijk is het gewoon de realiteit. De realiteit dwingt je om bepaalde keuzes te maken. Ik heb nooit besloten om anders te zijn en niet aan publiciteit te doen; ik had simpelweg geen budget om aan publiciteit te doen. Toen het bedrijf groeide besloot ik te investeren in modeshows. Als jonge ontwerper word je niet geholpen met een pagina in een blad of met een campagne. Een modeshow daarentegen geeft je de kans om je verhaal te vertellen. Ik vind shows heel opwindend - je creëert een bepaalde sfeer, hebt het licht en de soundtrack en vertelt dan in tien minuten tijd jouw verhaal en waar je de afgelopen zes maanden aan gewerkt hebt. Daarom heb ik ook besloten om geen pre-collecties te doen. Natuurlijk verkoop je meer als je meer producten hebt, maar ik geef de voorkeur aan meer tijd steken in mijn stoffen, prints en borduursels.

Wat vind je van de nieuwe generatie ontwerpers die stellen dat modeshows ouderwets zijn, en ze liever online houden?
Dat is wat zo opwindend is aan de mode van vandaag de dag. In het verleden moest de mode allemaal regels volgen betreffende het presenteren op de juiste dag met het juiste model, maar nu zijn er eindeloos veel opties. Het was makkelijker om als jonge ontwerper te beginnen in de jaren tachtig, omdat er toen internationaal meer interesse in mode was. Nu heb je Fashion Weeks in China, Rusland, Zuid-Amerika… Er zijn dus meer mensen. Nu kan je het internet gebruiken om je kleding toch te laten zien en dat is geweldig.

Denk je dat het vandaag de dag moeilijker is voor jonge ontwerpers?
Ik denk dat het vooral anders is. Wij stonden voor andere problemen - we hadden geen mobiele telefoons en faxmachines. Je ging naar een bank in Antwerpen en legde uit dat je een nieuw bedrijf wilde beginnen, dat je naar Parijs wilde, je kleding ging showen, dat mensen ze gingen bestellen, maar dat ze geen aanbetalingen zouden doen... Je stuurt de kleding en mag blij zijn als ze drie of vier maanden later betalen. Als je met zo'n uitleg naar een bank gaat die niks van mode weet dan zeggen ze dat je gek bent. Zulke problemen heb je nu niet meer - bankiers weten van mode en ze weten hoe belangrijk het is om te verkopen aan de belangrijkste winkels ter wereld.

Welk advies zou je jonge modeontwerpers geven?
Probeer op elke mogelijke manier anders te zijn; je moet een collectie maken die opvalt. Het heeft geen zin om iets te doen dat al eens gedaan werd. Probeer niet te snel te gaan; ik verliet de modeschool in 1981, begon mijn eigen bedrijf in 1986 en deed mijn eerste modeshow in 1992, elf jaar na mijn afstudeercollectie.

Tegenwoordig wil iedereen meteen succesvol zijn.
Precies. De modeschool is afgerond en volgend seizoen willen ze een modeshow. Nieuwe ontwerpers zijn heel idealistisch. Ze denken "ik heb een vriend die me kan helpen, en iemand die dit kan doen en iemand die dat kan doen"… Dat is allemaal heel goed, maar ze moeten zich vooral ook afvragen hoe ze naderhand gaan overleven. Zoveel veelbelovende beginnende ontwerpers overleven het niet. De eerste drie collecties zijn makkelijk - je zit vol ideeën - maar vanaf het moment dat ze met productieproblemen moeten dealen, of met financiële problemen en met het aannemen van de juiste mensen, is het een ander verhaal.

Hoe denk je dat de toekomst van de mode eruit zal zien?
Ik denk dat er momenteel teveel mode is. In het verleden had je alleen couture en ready-to-wear, dus er was een limiet aan de kwantiteit van impressies die je als modeliefhebber op je in moest laten werken. Je wist dat er twee keer per jaar Fashion Week was, en dan zag hier en daar geweldige beelden van couture die bigger than life waren, maar nog steeds super interessant. Nu ga je naar Style.com en vind je elke dag iets nieuws om naar te kijken. Ik denk dat het grootste probleem het feit is dat zoveel modeshows bigger than life zijn. Ze maken kleding die nooit in productie wordt genomen. Ik denk dat het verwarrend is voor de consument.

Denk je dat de industrie zal krimpen en weer terug zal gaan naar iets intiemers?
Ik denk dat een bepaalde klant op zeker moment naar iets nieuws gaat zoeken. In het verleden was er een duidelijk verschil tussen couture en high-street, maar tegenwoordig doen high-streetlabels ook modeshows en kopiëren ze soms kleding van ontwerpers en gebruiken ze dezelfde modellen. In het verleden had de consument het voorrecht om iets te dragen dat door een supermodel gepresenteerd werd - couture. Vandaag de dag is die kleding op dat supermodel ook gewoon high-street, en dat is verwarrend.

Waar sta jij?
Aan de ene kant heb je Burberry die online een show geeft met een 'click-to-buy'-functie, en aan de andere kant heb je Tom Ford die zegt "je mag erover schrijven, maar mag het niet fotograferen".Ik vind het geweldig dat het allebei bestaat, maar ben persoonlijk geen fan van het hele "click-to-buy". Ik denk dat mensen er ongelukkig van worden omdat ze op die manier een jas kopen die ze in het verkeerde seizoen binnenkrijgen en dus nog niet kunnen dragen. Het is een nachtmerrie. Ik vind dat je dan te ver gaat. Binnenkort zullen klanten afhaken en zeggen "sorry, dit is te veel".

Emotie is voor jou als ontwerper heel belangrijk. Kan je me daar meer over vertellen?
Ja, ik hou van de emotie die je ervaart als je een winkel binnenloopt - als je in een fijne omgeving bent en er leuke mensen zijn om je te helpen. De kledingstukken die ik maak hebben vaak een beetje uitleg nodig. Je hoeft je niet te schamen als je iemand nodig hebt die de kleding snapt en kan zeggen "met jouw lichaamstype zou ik dit zo en zo en met dat dragen".

Bezoek je je eigen winkels weleens om te zien wie jouw klanten zijn?
Ja, dat volg ik echt op de voet. Ik schaam me niet om te zeggen dat ik vooral ook een zakenman ben. Ik hou van de zakelijke kant van de mode, van praten met de consumenten, met de inkopers, met de mensen… Ik wil zien hoe groot een kleedkamer kan zijn en hoeveel meter aan rekken we nodig hebben en hoe we daarmee kunnen bouwen. Dat is ook een belangrijk deel van mijn werk en ik hou ervan.

Je zou wel kunnen zeggen dat Dries ook heel persoonlijk is, vooral bij je shows waar je altijd eten en drinken aanbiedt. Je bent een goede host.
Ja, als ik enkel en alleen mode zou ontwerpen zou ik een heel ongelukkig persoon zijn. Ik hou van mode, maar ik hou ook van stoffen en vakmanschap - het is het totaalplaatje waar ik van hou. Je kunt het prachtigste kledingstuk in de verkeerde omgeving plaatsen of op het verkeerde model en met het verkeerde haar, en het stuk zal niet langer het verhaal vertellen dat jij wilde dat het zou vertellen.

Wat is de grootste misvatting die mensen van jou als ontwerper hebben?
Dat ik een etnische ontwerper ben. Ik weet dat het voor journalisten moeilijk is - ze moeten naar zoveel modeshows en moeten de ontwerpers daarom in hokjes duwen. Wat ik raar vind is dat wanneer je iets anders doet dan mensen van je gewend zijn, ze zich opeens niet meer comfortabel voelen.

Natuur is heel belangrijk voor je en ik hoorde dat je een prachtige tuin hebt. Heb je weleens een collectie willen maken die gebaseerd is op tuinen?
Nee, ik wil mode en tuinieren niet mixen. De tuin is iets persoonlijks - het houdt me menselijk en in balans.

Waar word je behalve de natuur, Harry en mode gelukkig van?
Van heel veel dingen. Ik ben heel verwend dat ik alle dingen kan doen waar ik van hou en tegelijkertijd geld kan verdienen. Ik hou van mooie dingen; ik hou van gebouwen; ik hou van interieurdesign; ik hou van het kopen van mooie objecten op het internet om ze in mijn winkels te zetten. Ik hou vooral ook veel van het ontmoeten van zoveel inspirerende mensen. Je kunt samenwerken met kunstenaars die je bewondert, en ze kunnen vervolgens echt familie en vrienden worden. Het is allemaal heel positief, of niet?

Credits


Tekst Holly Shackleton
Fotografie Angelo Pennetta
Styling Sara Moonves
Haar Christiaan
Make-up Sara Glick bij The Magnet Agency, maakt gebruik van Lancôme
Fotografie assistentie Johnny Dufort, Porter Counts
Styling assistentie Olivia Horner
Productie Lucie Newbegin bij M.A.P Ltd
Retouching OUTPUT
Printen en scannen Bayeux
Model Chloe Norgaard bij Premier Model Management
Met speciale dank aan Nancy Moonves
Chloe draagt alles van Dries Van Noten

Tagged:
Dries Van Noten
Inspirations
mode interviews