k8 hardy is mogelijk de uitvinder van de selfie

De kunstenares vertelt hoe het was om tien jaar lang haar eigen outfits te filmen.

door Alice Hines
|
05 maart 2015, 3:24pm

Weet jij nog wat je veertien jaar geleden aanhad? K8 Hardy wel - zij heeft het op film staan. "Ik keek afgelopen zomer voor het eerst naar al het materiaal", vertelt ze. "Het was fucking intens."

Zelfs in een tijdperk waarin alles wordt vastgelegd kunnen oude beelden van jezelf bijzonder confronterend en fascinerend zijn. In 2001 besloot Hardy, een kunstenares die toen net naar New York verhuisd was, dat ze tien jaar lang haar outfits zou gaan filmen. Vorig jaar nam ze al het materiaal en maakte ze daar een anderhalf uur durende film van, die vorige maand in première ging bij het New Yorkse Reena Spaulings. The Outfitumentary is vooral ook een commentaar op de selfie - een fenomeen dat het voorspelt.

"We kijken tegenwoordig zoveel meer naar elkaar", zegt Hardy. "Toen ik het project net begon en in het openbaar voor mijn eigen camera ging staan werd dat gezien als raar en beschamend." Dat is deels wat het zo interessant maakt. Hardy, die bekendstaat om haar feministische uitlatingen over gender, media en mode, is vaker te zien in haar eigen werk. In Fashionfashion, het tijdschrift dat ze begin jaren nul runde, waren fotoseries te zien waarop ze bij elkaar geraapte outfits aanhad, en die zo een parodie vormden op editorials in modebladen. In Positions, een serie zelfportretten, transformeert ze zichzelf in karakters met cartoon-achtige make-up en kapsels die nog het meest lijken op het haar van Edward Scissorhands.

De outfits in The Outfitumentary zijn vergeleken daarmee normaal. Ja, Hardy draagt jumpsuits bezet met pailletjes en enorme oorbellen in de vorm van Texas (waar ze vandaan komt), maar ook leggings, T-shirts en truien - zoals we allemaal doen. Het feit dat je jezelf in de film kunt herkennen maakt het des te interessanter. Terwijl ik naar de outfits van Hardy keek, moest ik denken aan mijn tijd op de middelbare school, toen ik cowboylaarzen en broeken met hoge tailles droeg, en voor het eerst dat nummer van Enya hoorde. The Outfitumentary is het verhaal van Hardy's kleding, maar gaat ook over de gedachtes die ze bij jou oproepen.

Ik bezocht Hardy in haar studio, waar we het hadden over mode vs. stijl, in Texas de straat op gaan zonder bh en over de selfie als feministische tool.

Waarom ben je je outfits gaan filmen?
Er was een momentje, toen ik net naar New York verhuisd was, waarop ik dacht "ik draag best rare kleren. Ik ga dit jurkje van de kringloopwinkel niet voor eeuwig dragen, dus laat ik het documenteren". Ik droeg altijd al een beetje rare kleding, al op de middelbare school. Het is in Texas ook heel makkelijk om er raar uit te zien; je kunt makkelijk dingen dragen die mensen aanstootgevend vinden. De straat opgaan zonder bh bijvoorbeeld zorgt al voor opschudding.

Is je stijl veranderd in de tien jaar dat je het gefilmd hebt? Misschien zelfs juist doordat je het filmde?
Nee, dat denk ik niet. Ik had op dat punt nog niet eens het idee dat het ooit een kunstwerk zou worden. Ik filmde destijds echt alles.

Zoals wat?
Dronken door de metro rennen, zoenen, feestjes, 9/11, mijn vrienden in hun studio's…

Welk percentage van dat alles heb je ooit omgezet tot kunst?
Helemaal niks! Maar nu met het fenomeen selfie leken deze beelden, uit de honderden uren die ik aan film heb liggen, me echt relevant.

Vind je het raar dat selfies en zelfportretten nu zo normaal zijn? Heeft het invloed gehad op je werk?
Ik denk dat mensen uit de kunstwereld er nog steeds op neerkijken. Het is gebruikelijk en "gedaan". Ik heb precies daarom een serie zelfportretten gemaakt. Op de kunstacademies zeggen ze bij jonge vrouwen dan snel "oh god, ze maakt foto's van zichzelf. Het is een fase waar ze doorheen moet". Als je een man bent en abstracte schilderijen maakt dan prijzen ze je de hemel in. Het is een beetje seksistisch. Ik denk dat vrouwen hun lichamen beter leren begrijpen door foto's van zichzelf te maken - ze leren objectivering begrijpen en geven een tegengeluid. Dat is het onbewuste, interessante ding aan selfies. Mensen objectiveren zichzelf vrijelijk en met genoegen, en het oorspronkelijke objectiveren krijgt zo minder macht.

Hoe zit dat met mode? Kan je objectivering ook tegengaan met mode?
Ik denk dat je dat met stijl wel kan, maar niet met mode. Mode is een industrie. Het is voor veel mensen ontoegankelijk. Stijl is voor iedereen beschikbaar. Het is de wereld en kostuums en fabrieken en stoffen en twee-de-handjes en klasse en je buurt…

Je post nu ook veel selfies op Instagram. Hoe verhoudt zich dat tot The Outfitumenatry?
Het is vergelijkbaar. Het is voor mij makkelijk omdat ik zoveel geoefend heb. Mensen vragen "hoe kan je er zo goed in zijn?". Nou, wat denk je dat ik tien jaar lang in de studio gedaan heb? Ik weet dondersgoed hoe ik een foto van mezelf moet maken. 

k8hardy.tumblr.com

Credits


Tekst Alice Hines
Stills uit K8 Hardys The Outfitumentary

Tagged:
Film
K8 Hardy
Cultuur