olivia locher is jouw favoriete kunstenaar, je kende haar gewoon nog niet

Spekjes, ijsjes en kauwgom - deze fotograaf weet wat het internet mooi vindt.

door Wendy Syfret
|
26 augustus 2016, 3:23pm

Waarschijnlijk zegt de naam Olivia Locher je niets, maar als je fan bent van mooie dingen op het internet, heb je haar werk waarschijnlijk al wel gezien. Misschien heb je haar foto's al een keertje gerepost, gedeeld of gebruikt als achtergrond op je mobiel. Dat is omdat de fotograaf, die in New York gevestigd is maar in Pennsylvania werd geboren, bijna een bovennatuurlijke gave heeft om te voorspellen wat het internet leuk zal vinden. Haar surrealistische, grappige en goed doordachte kiekjes, zijn dingen waar de meeste Instagram-accounts alleen maar van kunnen dromen.

Maar het maken van digitale hoogstandjes is soms ook een ondankbare baan. Het succes van Olivia is een typisch voorbeeld van hoe artistieke prestaties er op het internet uitzien - ze worden een miljoen keer gedeeld, maar de auteurs krijgen weinig erkenning. Gelukkig kent dit verhaal een positief einde, of tenminste een boek - zo wordt haar serie I Fought The Law volgend jaar gepubliceerd.

We spraken Olivia over het online leven van een kunstenaar en het eisen van erkenning wanneer dat nodig is.

Je werk is surrealistisch en dromerig, maar ook doordrenkt met mooie, echte en wereldse ideeën. Hoe toon je de realiteit in fantasiebeelden?
Als kind was ik een dagdromer op een vrij extreem niveau. Ik kon geen onderscheid maken tussen fantasie en het echte leven. Gelukkig hebben mijn ouders mijn gedrag nooit gestopt of ontmoedigd. Tijdens mijn tienerjaren ben ik die manier van denken ontgroeid, maar die surrealistische thema's bleven toch ergens in mijn onderbewustzijn zitten.

Toen ik foto's begon te maken, was ik heel erg bezig met het vastleggen van fantasie en dromen. In het begin van mijn derde jaar maakte ik in de studio van de kunstacademie een beeld van spekjes die in een paar witte panty's gestopt zaten. Mijn docent vond het geweldig en overtuigde me om in die richting te blijven doorgaan. Ik raakte gefascineerd door de banaliteit van kant-en-klare objecten en geobsedeerd door de dagelijkse rituelen van mensen.

Die foto met de spekjes ging echt viral. In feite ben jij een van die kunstenaars die je kent voordat je ze echt kent. Jouw foto's staan overal op het internet. Hoe voelt het als je foto, vaak zonder naamsvermelding, een hit wordt?
Voor de gemiddelde persoon die een foto post, maakt het niet uit van wie hij is; het is een gevolg van de cultuur waarin we leven, waar beelden zo toegankelijk zijn. Ik raak vooral geobsedeerd als ik remakes van andere kunstenaars zie.
Ik heb van een foto - een ijsje dat in de achterzak van een meisje zit - ongeveer acht exacte kopieën gevonden. Het merendeel van de tijd vind ik het leuk, hoewel het jammer is als iemand geld verdient met jouw concept. Ik vond een exacte kopie van dat beeld op iemands albumcover, een andere werd gebruikt voor een groot filmfestival in Berlijn en sommige remakes verschenen ook bij modelabels.

Mijn beeld heeft financieel nog niet echt iets opgebracht, dus het is ontmoedigend om te zien dat iemand van mijn idee profiteert. Zulke kwesties zijn een constant gevecht. Je kan geen auteursrechten op een idee hebben, maar je hoopt gewoon dat iemand genoeg respect heeft om het niet schaamteloos te stelen.

Die ijsjesfoto kwam uit je serie I Fought The War ,die over vreemde Amerikaanse wetten ging en helemaal ontplofte op het internet. Ik vind het altijd interessant om te zien dat iemands werk door het internet wordt opgepikt.
Het is interessant, want ik heb eigenlijk geen idee hoe het is gebeurd. Ik postte die ijsjesfoto en op de een of andere manier kreeg hij meer dan twintigduizend berichten op Tumblr. Schrijvers contacteerden me om iets over de fotoserie te schrijven. Ik had slechts acht foto's en het werk stond nog in de kinderschoenen, maar het werkte. Het is grappig, want later verwisselde ik vier van de originele beelden voor iets sterkers. Het werk dat viral ging, was niet de originele serie.

Jouw succes is mede dankzij het internet. Was je een andere kunstenaar geweest zonder het internet?
Ik denk niet dat ik een andere kunstenaar zou zijn, want mijn beelden komen van binnenuit. Ik ben er wel zeker van dat ik een andere carrière zou hebben. Wanneer editors me voor opdrachten benaderen, is het omdat ze m'n werk via Instagram hebben ontdekt. Deze digitale platformen hebben mijn papieren portfolio volledig vervangen. Die heb ik sinds 2013 niet meer geüpdatet; niemand wil er toch naar kijken. Ik denk dat Instagram zo krachtig en leuk is, omdat het je een kijkje biedt in iemands persoonlijke leven.

Laten we over je werk praten. Jouw beelden spelen vaak met ideeën als wellness, mode en schoonheid. Is die zoektocht liefdevol of kritisch?
De afgelopen jaren heb ik backstage tijdens New York Fashion Week geschoten en ik word altijd zo geïnspireerd door de schoonheid van iedere show. Thuis probeer ik na te maken wat ik zag. Zonder enige twijfel faal ik daarin en kom ik met iets dat misschien in de buurt komt. Maar die mislukkingen vind ik leuk en vaak verwerk ik die dramatische versies in mijn beelden. Ik wil graag geloven dat mijn werk deze kwesties zowel viert als bekritiseert.

Je kreeg thuis les, toch?
Ja, inderdaad! Voordat ik naar de middelbare school ging, ging ik eerst naar een openbare school. Er kwam toen een vorm van online onderwijs, waar je les volgde via een chatroom. Het was eigenlijk illegaal en nog zeker niet perfect, maar ik smeekte mijn familie om het toch te doen. Ik ging van acht uur school naar minder dan drie uur les per dag. Rond die tijd dat ik met het traditionele schoolsysteem stopte, begon ik ook te fotograferen.

Heeft die ervaring jouw werk beïnvloed?
Het liet me toe om volledig geobsedeerd te raken en me op fotografie toe te leggen. Ik abonneerde me op een heleboel modetijdschriften en probeerde met mijn vriendinnen, die model stonden, die dingen na te maken. Buiten de modewereld wist ik niets van fotografie.

Ik was helemaal geobsedeerd door de samenwerkingen tussen Juergen Teller en Marc Jacobs.

Jouw thuis was een behoorlijk creatieve plaats, aangezien jouw broer ook een kunstenaar werd. Beïnvloeden jullie elkaar?
Absoluut. We delen een klein appartement in New York dat ook onze studio is. We zitten altijd in elkaars hoofd. Tegenwoordig doen we iets bizars; we praten per ongeluk in koor. Mensen vinden het eng.

@olivialocher

Credits


Tekst Wendy Syfret 

Tagged:
Instagram
Viral
viral content
Olivia Locher​