Advertentie

queer times: het platform voor wie zich wil herkennen in de ander

De lhbtq+-gemeenschap is veel diverser dan media ons laten zien.

door Olga Kortz
|
03 augustus 2017, 11:55am

Mensen uit de lhbtq+-gemeenschap worden over het algemeen erg wit en stereotiep verbeeld in de media. Diversiteit ontbreekt, en daar wil het platform Queer Times verandering in brengen. We spraken met de bedenker van dit mooie initiatief Haroon Ali over waarom het belangrijk is dat mensen zich kunnen herkennen in een ander.

Hoe kwam dit idee tot stand?
Ik ben Queer Times begonnen omdat ik zowel homo ben als journalist, en me vanuit die twee hoeken geregeld stoor aan de manier waarop de lhbtq+-gemeenschap wordt verbeeld in de media, zowel de mainstream media als de gay media. Het beeld is te eenzijdig. Op de Nederlandse tv zie je nog steeds de karikaturen, de flamboyante types die je aan het lachen moeten krijgen. In gay media zie je vooral de witte, gespierde, straight acting guy die het beeld domineert. Er moet meer aandacht zijn voor mensen met een kleur, aan vrouwen, en aan mensen die tussen allerlei labels invallen, of die niet beroemd zijn - maar wel een interessant verhaal hebben te vertellen.

Waarom is die nuance zo belangrijk?
Je ziet echt maar een fractie van wat er is. Er wordt momenteel zoveel gepraat over culturele, seksuele en gender-identiteit, maar nog te weinig over de intersectionaliteit van al deze factoren. Daardoor voelt een grote groep mensen zich niet vertegenwoordigd in de media. Helemaal als je jonger bent, en je worstelt met gevoelens over je afkomst, seksualiteit of gender, vind je moeilijk mensen aan wie je je echt kunt spiegelen. Als je bijvoorbeeld in een klein stadje woont. Of de enige gekleurde persoon bent in een klas.

Hoe was dit voor jou vroeger?
Toen ik jonger was dacht ik: ik ben gewoon een Nederlandse jongen met een kleurtje, met een islamitische achtergrond waar ik verder niet veel mee doe. Naarmate ik ouder word, besef ik dat ik anders ben en andere ervaringen heb dan mijn witte vrienden. Ik ben én homo én heb een Pakistaanse achtergrond én heb islamitische ouders. Ik begin steeds meer de behoefte te voelen om mensen op te zoeken die weten hoe dat voelt. Daarom wilde ik een plek creëren waar mensen uit all walks of life een stem krijgen, zodat ze aan de gemeenschap kunnen vertellen hoe ze zich staande houden, wat ze hebben meegemaakt en op welke manier ze daar weer uit zijn gekomen.

Hanna Bervoets

Had jij vroeger wel een rolmodel aan wie je je hebt opgetrokken?
[Denkt even na] Nee, die had ik dus niet echt. Er was niemand die op tv tegen wie ik echt opkeek.

Hoe ga je de mensen bereiken die je wil bereiken?
Je moet op dit moment zo veel met social media bezig zijn om een platform groot te maken. Ik kan Queer Times echt alleen maar in mijn vrije tijd doen, en dat kost al heel veel tijd. Ik ben begonnen met een Instagram-pagina, maar dat werkte niet; je kunt geen hele lappen interviews op Instagram plaatsen. Toen ben ik een site begonnen, en gebruik ik Instagram om de site te promoten. En er is nu ook een facebook-pagina. Het gaat allemaal een beetje traag, maar langzaam wordt het iets moois. En de reacties op de verhalen die er zijn gemaakt zijn allemaal heel positief, mensen halen er echt iets uit.

Ik las op Queer Times ook het verhaal van schrijfster Hanna Bervoets. Zij zei dat er voor haar geen speciaal moment was waarop ze uit de kast kwam. Dat vond ik mooi. Is het fenomeen "uit de kast komen" nog wel nodig in 2017 denk jij?
Wij hebben hier in het Westen bedacht dat iedereen met veel lawaai uit de kast moet komen. Maar ik zie ook veel culturen waarin dit helemaal niet aan de orde is, waar mensen hun omgeving om veiligheidsredenen niet vertellen dat ze gay zijn. Wij denken dan: hoe kun je dan een volwaardig leven leiden? Ik vraag aan iedereen hoe hun coming out was, zodat ze zelf kunnen uitleggen hoe ze daar mee omgaan. Ik kies er zelf ook geregeld voor om op een werkborrel of iets dergelijks niet te vertellen dat ik homo ben, want dan gaat het alleen nog daarover. Maar soms wil ik juist heel erg op de barricades staan. Wat Hanna zei is helemaal waar, de coming out is een maatschappelijk construct. Ik wil daar niet over oordelen, maar mensen hun eigen kijk daarop laten geven. En het is niet alleen kommer en kwel, voor veel mensen is een coming out juist heel positief.

Het is deze week Pride. Ga je nog leuke dingen doen?
Ik heb iets te veel genoten op Milkshake, dus ben nu best moe. Ik ga zaterdag wel de Canal Parade kijken vanaf de kant. En daarna naar Is Burning, als ik nog energie heb.

Credits


Tekst Olga Kortz
Beeld via Queer Times