dick moby: het brillenmerk van twee vrienden met een missie

Plastic hoeft niet slecht te zijn, als je het recyclet.

door Advertorial Content
|
04 augustus 2017, 12:35pm

Dick Moby is het brillenmerk van Tim Holland en Robbert Wefers Bettink, dat zich toelegt op iets bijzonders: het gebruik van gerecycled en bio plastic. We zochten het duo op in hun kantoor in Amsterdam-Noord en spraken met ze over hun missie, alle fouten die je kunt maken als jonge ondernemer, en vriendschap.

Hoe is het allemaal begonnen?
Robbert: We leerden elkaar kennen via het magische Facebook.
Tim: Ik verhuisde naar Amsterdam en kwam in een studentenappartement met vrienden terecht. In het appartement eronder kwam een kamer vrij, daar hebben we toen een berichtje voor uitgestuurd. Daar reageerde Robbert op.
Robbert: Toen is er een vriendschap ontstaan, die wel weer een beetje verwaterde toen we daar allebei weggingen. Maar we bleven elkaar wel tegenkomen. Tim liep al langer met het idee rond voor Dick Moby. Ik had een modelabel dat niet zo succesvol was, maar wel heel erg leerzaam, Studio Sober. Ik ben er mee gestopt omdat ik niet zag hoe dat een commercieel succes kon worden, omdat de aantallen te laag waren en de prijs te hoog. Toen ben ik erachter gekomen dat ik iets wil doen waar ik in geloof. Ik ben wat vrienden gaan bellen waaronder Tim, omdat ik wist dat hij al langer met dit idee rondliep. Hij was ook met zijn werk gestopt en kwam net terug van een jaar surfen. Toen zei ik: "Als je hulp nodig hebt met het idee uitwerken, heb ik in ieder geval tijd. Ik vind het heel erg leuk om te helpen." Toen ben ik er ingetrapt.
Tim: In de grote val.

Hoe kwam je op het idee om van gerecycled plastic brillen te maken?
Tim: Het ontstond omdat ik het beu was dat er heel veel negatieve aandacht was voor plastic: ging het over plastic, ging het meteen over de dode vissen in de oceanen. Op die manier zouden we er nooit wat moois voor bedenken. En dat wilde ik wel. Ik ging nadenken: wat kun je nou maken van plastic wat waarde heeft? Ik zat met mijn hoofd een beetje bij zon, zee, strand, surfen. Toen dacht ik: laten we gewoon hele mooie zonnebrillen gaan maken.
Robbert: Van goed plastic en gerecycled plastic.

Waar komt het plastic vandaan?
Robbert: We gebruiken bioplastic uit Italië, eigenlijk een acetaat zonder ruwe olie. We gebruiken ook een gerecycled acetaat, dat is een afvalproduct uit de brillenindustrie. En voor onze brillenhoezen gebruiken we gerecyclede leer en de poetsdoeken zijn gemaakt van gerecycled PET..

Leven jullie in het dagelijks leven verder ook heel bewust?
Robbert: Voor zover het mogelijk is in Amsterdam. Je scheidt het papier en het plastic en de flessen. Ja, ik denk dat ik wel bewust leef. Er is wel een verschil tussen mij en mensen die hun leven heel activistisch inrichten. Daar heb ik niks tegen maar dat is niet iets dat dichtbij me staat. Ik denk meer dat je in je bestaande leven bewuste keuzes moet maken, en ook dat die keuzes er zouden moeten zijn.

Zijn jullie bewuster geworden door dit label te starten?
Robbert: Zeker, en ik weet nu ook dat sommige dingen waarvan je dacht dat ze het grootste probleem waren, niet het grootste probleem blijken te zijn. En er zijn mythes. Dat er heel weinig aan recycling zou worden gedaan in Europa, bijvoorbeeld. Terwijl vanuit de Europese Unie gezegd wordt dat 70% van het huisvuil gerecycled moet zijn. Dat betekent dat je van gemiddeld 500 kilo in Nederland naar 150 of 100 kilo gaat. Nederland zat al op 70%, dus wij zullen met nog een hoger percentage eindigen, en dat terwijl je denkt dat er hier heel weinig aan gedaan wordt door de politiek. Soms niet genoeg, maar er wordt zeker wel íets gedaan.

Jullie ontwerpen de brillen zelf.
Robbert: We hadden allebei nul ervaring met brillen. Ik weet wel wat ik mooi vind, maar niet wat goed zit. Dus onze eerste collectie is ontworpen door iemand die we via LinkedIn hadden gevonden. En bij de tweede collectie keek iemand mee voor de maten die we kenden via een ander label.

Er zijn tegenwoordig veel nieuwe brillenmerken. De markt begint wel spannend te worden. Hoe moeilijk was het voor jullie om een positie te bemachtigen?
Robbert: Het is zeker spannend, want er is inderdaad veel aanbod. Omdat wij duurzaam produceren hebben we denk ik wel een unieke positie. Wij hebben juist zo snel kunnen groeien omdat we net met een ander materiaal werken. Maar het is natuurlijk heel competitief. Sinds wij begonnen zijn, zijn er wel twintig nieuwe labels bijgekomen.
Tim: Je bent natuurlijk elkaars concurrent, maar je helpt elkaar ook. Want je trekt met zijn allen mensen weg van de hele grote bedrijven. En omdat de prijzen niet zo hoog zijn door al die concurrentie hebben mensen vaak meer dan één bril. Dus het versterkt elkaar ook wel.

Dragen jullie zelf eigenlijk een bril?
Tim: Een jaartje nadat we dit zijn gestart, ben ik een bril gaan dragen. Ik deed een oogmeting en daar kwam uit dat ik toch wel een bril nodig had.

Hebben jullie grote tegenslagen gekend?
Tim: Heb je effe?
Robbert: Elk nieuw merk begint volgens mij naïef; je rekent jezelf rijk. In werkelijkheid vergeet je gewoon zoveel dingen, qua logistiek, qua productie. Alles wat er fout kan gaan, gaat fout en daar moet je je gewoon op instellen. Als je dat van tevoren zou weten, zou je nooit een merk beginnen, maar als je er eenmaal inzit, dan weet je op een gegeven moment: elk probleem, klein of groot, is binnen een half jaar opgelost als je het stapje voor stapje aanpakt. Toen we begonnen bestelden we bijvoorbeeld gewoon van elke kleur en elke soort heel veel brillen. Dan begin je het jaar zonder geld, met een hele grote voorraad. Sommige modellen waren binnen twee maanden uitverkocht, en anderen hebben we nog steeds.
Tim: Daar hebben we wel van geleerd. Je voorraad raak je wel kwijt, linksom of rechtsom, maar toch.

Dat klinkt echt als een klassieker, zoals in het boek Kaas van Willem Elsschot.
Tim: Ja iedereen waarschuwt je er ook voor, maar je bent naïef en denkt: we gaan het gewoon doen.
Robbert: Er zijn vijf klassieke groeifouten, en die zijn we nu een voor een allemaal aan het aftikken. Maar het hoort er gewoon bij.
Tim: De enige manier om een volwassen bedrijf te worden is fouten maken, maar het gaat erom hoe je daarmee omgaat.

Zijn jullie betere vrienden geworden?
Tim: Dat hangt een beetje van de dag af.
Robbert: Op maandag vaak niet. [lacht]
Tim: Ik denk het zeker weten van wel. In het begin waren we heel hecht, nu zien we elkaar minder privé, maar het is alleen maar hechter geworden.
Robbert: Je weet precies wat je aan elkaar hebt.

Hebben jullie nog grote plannen?
Robbert: Nee. [lacht] We hebben wel veel plannen, maar die zitten vooral in onderzoek. Het gebeurt dat we een bril willen maken van een bepaald materiaal, twee jaar bezig zijn, en dan te horen krijgen: "Het gaat gewoon niet, technisch is het niet mogelijk." We zijn constant dingen aan het testen, maar ik geloof het pas als ik een prototype in mijn handen heb en de order geplaatst is. We proberen nu vooral ons proces te verbeteren, ons merk nog leuker te maken, en de brillen nog duurzamer maken. Met hele kleine stapjes. Er komt nog een keer een grotere stap, maar nu nog niet.

Credits


Tekst Olga Kortz

Tagged:
brillen
dick moby