een kijkje in de queer skatescene van californië

Magda Wosinska laat het veranderende gezicht van de Amerikaanse skatecultuur zien aan de hand van foto’s en een korte film.

door Liam Hess
|
24 april 2019, 2:43pm

Toen fotograaf Magda Wosinska een paar jaar geleden door Californië aan het roadtrippen was, ging ze langs bij een professionele skater met wie ze bevriend was. Eenmaal bij hem thuis, vielen haar ogen direct op een bijzonder skateboard. “Er waren wat naakte figuren op geschilderd,” herinnert Magda zich. “Hij zei dat het van een nieuw skatebedrijf was, dat was opgericht door een paar queer skaters. Ik begon ze te volgen op Instagram en voor ik het wist hadden we met elkaar afgesproken.”

Het bedrijf was Unity Skateboarding, een skatecollectief dat in 2013 is opgericht door Jeffrey Cheung en Gabriel Ramirez. Wat begon als lukraak zooitje van een paar queer skaters die zo nu en dan samenkwamen, groeide uit tot een bedrijf met een kantoor in Oakland, waar het duo magazines en skateboards verkoopt, en evenementen organiseert voor jonge queers.

1555499106274-IMG_1813
Photography Magda Wosinska

Na een paar leden van de crew te hebben ontmoet, voelde Magda direct een klik met een specifiek persoon: Cher Autumn, een transgender vrouw die voorheen de frontvrouw van een aantal punkbands was geweest. “Ik zag foto’s van haar terwijl ze aan het skaten was in netkousen en minirokjes, en dacht: wow, dit is zo cool.”

Zelf emigreerde Magda als kind van Polen naar Arizona, waar ze begon met skaten als uitlaatklep. Ze bevond zich als meisje in een mannenwereld – daarom kon ze zich ook zo goed identificeren met Chers status als buitenbeentje. “Toen ik voor het eerst naar het skatepark ging, waren er verder nagenoeg alleen jongens, die meestal ook ouder waren. De skatende meisjes waren die jaren op één hand te tellen. Ik droeg jongensachtige kleren om erbij te horen. Bij Cher was dat anders. Zij dacht: who cares, wees gewoon jezelf.”

1556116971462-cher

Cher heeft als kind ook geskatet, en won zelfs de jeugdprijs in de California Amateur Skateboard League. Maar vanwege blessures besloot ze al op jonge leeftijd te stoppen – althans, dacht ze. “Ik ging muziek maken en blowen met alle punkers in mijn dorp,” zegt ze. “Ik ging achter het skatepark hangen, in plaats van erin.” Via de muziekscene ontmoette ze Jeffrey en Gabriel, en langzaam begon ze ook weer met skaten. Op een dag besloten ze een stap verder te gaan en flyers uit te delen, om met andere queer skaters in contact te komen. “We hebben een paar meet-ups georganiseerd en bij de vijfde of zesde waren we met z’n honderden,” zegt Cher. “Toen besefte we pas hoe groot deze wereld was.”

Magda legde deze scene vast in foto’s en een korte film, waarmee ze een intiem portret laat zien van Chers wereld. “Ik ontmoette Cher nog voor haar transitie,” voegt Magda toe. “Het was fantastisch om te zien hoeveel steun ze van haar gemeenschap kreeg, terwijl ze werd wie ze haar hele leven al wilde zijn.”

1555499446536-double-one
Photography Magda Wosinska

De magie van Unity komt voort uit dit gemeenschapsgevoel. De skatewereld is op zichzelf al een inclusieve plek, waar je vriendschappen en banden kan scheppen, maar voor jonge lhbt’ers werkt dat gevoel des te sterker. “Ik ben er altijd vrij open over geweest, volgens mij sinds mijn zestiende of zo,” zegt Cher. “Maar tot ik Unity leerde kennen had ik geen queer vrienden. Bij de evenementen van Unity doken er gewoon jonge queers op, puur omdat ze wisten dat er gelijkgestemden zouden zijn. Het maakte eigenlijk niet eens uit of ze zelf wel konden skaten.”

Die openheid is typerend voor Unity. Jeffrey stond er al vroeg om bekend dat hij weleens gratis skateboards uitdeelde aan kinderen die wilden beginnen met skaten, en een ander crewlid gaat vaak een uur eerder naar de meet-ups om beginners te helpen. Een groot contrast met de gebruikelijke dynamiek in skateparken. “Ik weet nog goed hoe ik me in Arizona altijd dat irritante dertienjarige meisje voelde dat alleen maar in de weg liep,” vertelt Magda. “Maar toen ik na drie jaar in de weg te hebben gelopen mijn eerste shove-it deed, zag ik al die verbaasde gezichten. De jongens beseften eindelijk dat ik toegewijd was.”

1555499464863-IMG_0353
Photography Magda Wosinska

“Het was niet bepaald een inclusieve scene,” zegt ook Cher. “Niemand bood aan om te helpen, of zei dat je misschien beter niet met die gigantische schans kon beginnen als het je eerste keer was. Niemand vertelde je iets.”

Nadrukkelijke, fysieke ontmoetingsplaatsen voor queers bevonden zich altijd vooral in het nachtleven, dus wat dat betreft zijn dit soort skateparken een goede ontwikkeling – zeker als je bedenkt dat ze zelf ook lang niet altijd zo laagdrempelig zijn. “Ik durf nog steeds niet naar het skatepark in mijn straat,” zegt Cher. “Wat we nu doen is gewoon overdag hele skateplekken overnemen. Als we flyers maken, kunnen we garanderen dat er veel mensen zullen zijn, genoeg om iedereen een veilig gevoel te geven.”

1555499488262-double-two
Photography Magda Wosinska

Zes jaar na de eerste Unity-bijeenkomst, kan Cher aan de hand van Magda’s foto’s terugblikken op wat ze tot dusver heeft bereikt. “Ik stond er toen helemaal niet bij stil, maar ik ben de eerste trans vrouw die haar eigen skateboard heeft ontworpen. Dat hoorde ik van Smithsonian Institution [een onderzoeksinstituut en museumcomplex, red.]. Ze zeiden ook dat ze een exemplaar voor hun collectie wilden hebben, dus die heb ik vanochtend opgestuurd.” Unity bouwt dus niet alleen aan een betere toekomst voor jonge queers, maar schrijft tevens geschiedenis.