deze dove queer kunstenaar deelt zijn hele transitie op youtube

Chella Man deelt zijn visie op schoonheid en spreekt over lichaamsbeelden, van jezelf houden en representatie.

|
mrt. 7 2018, 10:35am

Chella Man

In mei 2017 lanceerde Chella Man zijn YouTube-kanaal, waarmee hij sindsdien barrières doorbreekt, zijn gevecht met genderdysforie met de wereld deelt en misvattingen over in transitie gaan uit wereld helpt. Tot nu toe documenteerde Chella alles van zijn eerste testosteronbehandeling tot het lager worden van zijn stem en zijn ontluikende spieren. Recentelijk had hij het over de gevolgen van topchirurgie ーeen geslachtsveranderende procedure voor transmensen waarbij het bovenlijf opnieuw vormgegeven wordt. Chella filmde zelfs een aflevering met zijn lieve vriendin, mede-kunstenaar en vlogger MaryV, waarin ze het hebben over hun genderqueer relatie. Het laat zelfs de koudste harten smelten. Ja, zelfs dat van jou.

Chella voelde zich geïsoleerd toen hij opgroeide, wegens het gebrek aan zichtbaarheid van dove queer mensen van kleur. Nu representeert hij alles wat hij nooit had toen hij een kind was. Hij is zijn eigen representatie en zijn eigen rolmodel, wat een best wel ongelooflijke prestatie is voor een negentienjarige die al meer hindernissen is tegengekomen dan de meeste mensen in hun hele leven. Chella benut elke mogelijkheid – zijn YouTube-kanaal, zijn kunst, Instagram en een nieuwe column voor them, het lhbtq-platform van Condé Nast – om de wereld te onderwijzen over dingen als transzichtbaarheid, diversiteit, queer cultuur en leven met een handicap, in de hoop dat geen enkel kind zal ervaren wat hij meemaakte toen hij opgroeide. Daarnaast maakte Chella eerder deze maand zijn debuut op New York Fashion Week, waar hij liep voor het opkomende label DRØME.

Nu deelt hij hier zijn visie op schoonheid.

“Ik ben Chella Man, een negentienjarige, dove, genderqueer kunstenaar. Momenteel ben ik in transitie met testosteron. Ik groeide op in Pennsylvania, eigenlijk in de middle of nowhere. De omgeving daar was extreem bekrompen. Om mensen het te laten begrijpen, vertel ik ze dat Trump een paar maanden voor de verkiezingen een toespraak hield op mijn middelbare school. Natuurlijk protesteerde ik daartegen.

Ik maak kunst omdat ik niet zonder kan. Ik weet niet of ik nog zou leven zonder.

Opgroeien was best wel een uitdaging. Voordat ik een tiener werd, voelde ik me mooi en zelfverzekerd, simpelweg omdat ik me mannelijk presenteerde, wat mijn voorkeur had. Dat veranderde toen ik in de puberteit kwam en mijn lichaam ongewenst veranderde. Naarmate mijn borsten en rondingen groeiden, voelde ik me niet meer mooi en zelfverzekerd. Natuurlijk vocht ik ertegen. Maar de disconnectie tussen mijn geest en lichaam overschaduwde elk compliment dat ik kreeg over mijn schoonheid.

Dat gezegd hebbende, sinds mijn transitie is de relatie met mijn lichaam opgebloeid. Mijn lichaam voelt nu goed.

In het verleden gebruikte ik kleding en make-up om mannelijke of vrouwelijke kwaliteiten te benadrukken. Maar nu probeer ik de gendervooroordelen die gekoppeld zijn aan kleding en make-up te negeren, en die dingen te gebruiken zoals ik het wil, behalve als ik dysforie begin te voelen.

Tegenwoordig voel ik me het mooist als ik gezond, plantaardig voedsel eet, genoeg water drink en consequent sport. Natuurlijk zijn er ook momenten dat ik me onzeker voel, wanneer ik mijn dysforie voel of een grote pukkel heb. Maar onlangs besefte ik dat alleen ik mezelf onzeker kan maken – voor het grootste gedeelte, andere mensen hebben die macht niet.

Zichtbaarheid op social media heeft zowel positieve als negatieve kanten. De haat is natuurlijk de negatieve kant. Maar de positieve kant is de mogelijkheid om de transitie te normaliseren en anderen informatie te geven over gender, seksualiteit en doof zijn. Ik heb ook de mogelijkheid om mijn eigen representatie op het internet te zijn. Iedereen zou de mogelijkheid moeten hebben om zichzelf gerepresenteerd te zien in de media. Dankzij technologie en de mogelijkheden die mensen nu hebben om hun eigen representatie te zijn op het internet is diversiteit onderdeel geworden van de culturele discussie op een manier als nooit te voren. Dat is revolutionair.

Ik maak me echter wel zorgen dat diversiteit een trend is, die om de verkeerde redenen geïmplementeerd wordt. Grote organisaties kunnen en zullen het commercialiseren, en gebruiken diversiteit zonder het respect en de erkenning die het verdient. Het komt neer op onderwijs en respect. We moeten doorgaan met gesprekken voeren, zonder agressie. Zolang anderen beleefd zijn en respect hebben als ze vragen stellen, probeer dan open te staan voor het beantwoorden van alle vragen die ze hebben. Hopelijk zal dit wederzijdse respect het trend-aspect van diversiteit verdrijven, omdat het voor beide partijen mogelijk wordt om elkaar als mens te zien.

In de toekomst zou ik graag meer toegankelijkheid, representatie, ruimdenkendheid, empathie en vergevingsgezindheid willen zien. Het dapperste dat je kunt doen, is dat waarvan je in je hart weet dat goed is.”

Credits


Fotografie Chella Man

Het originele artikel verscheen eerder op i-D UK