deze kunstenaar verzamelde meer dan 700 foto’s van de feestjes van vreemden

In 1997 begon kunstenaar Paul Druecke uit Milwaukee met het verzamelen van foto’s voor zijn ‘Social Event Archive’ — beelden van feestjes en bijeenkomsten, elk aangeleverd door een ander persoon. En nu heeft hij deze beelden gedeeld.

door Emily Manning
|
22 november 2017, 11:25am

Eerder dit jaar opende het Milwaukee Art Museum zijn eerste solo-expositie van werken die door een hedendaagse kunstenaar uit Milwaukee zijn gemaakt. Het is een eer die Paul Druecke rechtmatig toekomt. Zijn fotografieproject A Social Event Archive is grotendeels mogelijk gemaakt door de inwoners van de stad in Wisconsin, en huldigt deze mensen. Hoewel de wortels van het project liggen in het Middenwesten van Amerika, overstijgt het Archive tijd en plaats.

In 1997 ontdekte Druecke een foto van zichzelf bij een evenement dat hij nauwelijks herinnerde. “Hij was zo verbaasd door het contrast tussen het moment, zijn ervaring ervan en het gebrek aan herinnering, dat hij nieuwsgierig werd naar hoe sociale interacties worden gefotografeerd, gedeeld en herinnerd,” schrijft Lisa Sutcliffe, de curator fotografie en media arts van het museum in de expositiecatalogus.

In hetzelfde jaar stelde hij wat richtlijnen op voor het project, en begon hij de foto’s te verzamelen. Ieder persoon voegt één foto toe — een momentopname die een sociaal evenement vastlegt. De foto mag historisch of recent zijn, en de afgebeelde gebeurtenis mag openbaar of privé zijn. Druecke moedigde de deelnemers aan om data en namen erbij te geven, en archiveerde de foto’s in de volgorde waarin ze werden ontvangen. Druecke spoorde iedereen aan – “van mijn kleuterjuf tot Václav Havel” – om zich uitgenodigd te voelen om een foto in te zenden.

Omdat Druecke het Archive in Milwaukee begon, in eerste instantie door langs de deuren te gaan, waren veel van de foto’s afkomstig van de inwoners van de stad. Daardoor werden de verschillende mensen, plekken en gebeurtenissen in de geschiedenis van de stad vastgelegd. Maar dit kwam per ongeluk: de foto’s mogen van elke plek zijn, uit elke tijd en kunnen door iedereen worden bijgedragen. Het Archive is zowel zeer lokaal als oneindig globaal. “Druecke was afhankelijk van de samenwerking met zijn gemeenschap, die aanvankelijk de middenklasse van de industriestad Milwaukee was,” schrijft Sutcliffe. “Deelnemers deelden vaak foto’s die ze wel konden missen: dubbele foto’s, B-zijdes, fouten. Soms doneerden ze foto’s van hun dierbaarste momenten, degene met de beste compositie of van de meest trotse herinneringen.”

Zo’n democratische benadering van het auteurschap resulteerde in een zeer dynamisch geheel van afbeeldingen. Verjaardagen, bruiloften, en uitjes naar Disneyland worden naast foto’s van grafstenen, branden, katten, concerten en opengebroken auto’s weergegeven. Een foto werd gemaakt bij het kerstfeest van de medische gemeenschap in 1953. Een andere, uit 1997, laat een vrouw zien die bedolven wordt onder haar Beanie Baby-collectie. Er zijn achterkanten van hoofden en lege nachtclubs. Op sommige foto’s staan ongesneden verjaardagstaarten met brandende kaarsen. Andere laten gezichten zien van kinderen, besmeurd met taartglazuur.

Toen hij zijn project in 2007 beëindigde, had Druecke 731 foto’s verzameld. Gezien het tijdsbestek van het project — en het gegeven dat de inzending een analoge foto moest zijn — zijn de meeste foto’s geschoten op film. De jaren negentig waren het gouden tijdperk voor gemakkelijk te gebruiken, betaalbare camera’s met uitstekende lenzen, en veel van de foto’s laten dit zien. De kleuren zijn prachtig, de schaduwen en lichtval zijn expressief en de compositie is vaak verrassend. Elke foto is een klein meesterwerk.

Cruciaal was dat Druecke het project voltooide voor de alomtegenwoordigheid van digitale fotografie en het tijdperk van social media. “Het project ging vooraf aan Instagram en Facebook, maar voorspelde de vervagende grens tussen de privésfeer en het openbare, die zulke platformen mogelijk maken,” schrijft Sutcliffe. “Ons optreden voor de camera — samenkomen, poseren, lachen — is sindsdien door een veel groter publiek in de praktijk gebracht en in onze hersenen vastgelegd. A Social Event Archive legt de Amerikaanse geschiedenis vast, net voor deze drastische culturele verandering.”

Credits


Tekst Emily Manning
Fotografie Paul Druecke, A Social Event Archive, 1997–2007. Eigendom van de fotograaf en The Green Gallery, Milwaukee. Copyright Paul Druecke.

Tagged:
evenementen
Cultuur
paul druecke
the social event archive