hoe instagram het leven van modestudenten ingrijpend heeft veranderd

Naast lange nachten in de bibliotheek, zenuwslopende feedbacksessies en heftige deadlines, wordt nu ook verwacht dat de boel esthetisch op Instagram wordt gezet.

door Laura Bachmann
|
18 oktober 2018, 1:37pm

Instagram is een ontzettend belangrijke marketingtool voor hedendaagse modestudenten. Bijna 80% van de masterstudenten van Central Saint Martins heeft een account waarop ze hun werk tonen, en iedere Parsons masterstudent liet – zonder uitzondering – hun collectie op hun account zien, nog vóór hun presentatie tijdens New York Fashion Week. Het is dus duidelijk dat het medium in trek is in het modeonderwijs. Alsof de lange nachten in de universiteitsbibliotheek, de zenuwslopende feedbacksessies en heftige deadlines waar de studenten mee moeten omgaan nog niet genoeg waren, wordt nu ook verwacht dat ze de hele boel esthetisch op Instagram laten zien.

Hoog tijd dus om eens te onderzoeken welke impact Instagram heeft op het leven van modestudenten, wat hun ervaringen zijn en of ze deze veranderingen als positief zien.

Instagram heeft het gemakkelijk gemaakt om een publiek persona te creëren, een doelgroep te vinden en met fans te communiceren. “Ik gebruik het als een website,” zegt Sinead O’Dwyer, afgestudeerd in vrouwenmode aan de Londense Royal College of Art. “Zonder Instagram denk ik niet dat mensen mijn werk of mij zouden kennen.”

Ook Central Saint Martins alumna Goom Heo vindt de mogelijkheid om je met anderen te verbinden het grootste voordeel van het medium. “Iedereen gebruikt Instagram omdat het makkelijk en snel werkt. We krijgen anders niet zo snel zo snel de mogelijkheid om ons werk aan veel mensen te laten zien. Je kunt elkaars werk bekijken en samenwerkingen voorstellen.”

Dankzij Instagram is de mode-industrie dus niet langer een gesloten wereld waar alleen een select groepje gelukkigen toegang tot krijgt. Natuurlijk zijn er nog steeds poortwachters die de macht hebben om te besluiten wie wel of niet geschikt is voor de industrie, maar nu kun je die poortwachters makkelijk een privébericht sturen. “Je kunt iedereen, van fotografen tot stylisten en editors, een dm sturen om te vragen of ze je werk willen gebruiken,” vertelt Quinten Mestdagh, een modestudent uit Antwerpen.

Een belangrijk nadeel van social media in de creatieve industrie is dat het steeds makkelijker wordt om elkaar te kopiëren. Vroeger hielden modeontwerpers hun collectie geheim tot hun modeshow, maar nu zorgt de obsessieve drang naar succes die modestudenten soms voelen dat grote ontwerpstudio's constant een toevoer van nieuwe ideeën hebben om te gebruiken. “Iedereen in de mode houdt van Instagram en natuurlijk is het een goede manier om je werk als jonge ontwerper te tonen, maar toch moet je voorzichtig zijn,” waarschuwt Roger Tredre, docent aan de Fashion Communication master van Central Saint Martins. “Het is moeilijk voor jonge ontwerpers om te besluiten hoeveel van hun werk ze moeten laten zien. De valuta van modestudenten zijn hun creatieve ideeën, en door Instagram geven ze die gratis weg.”

Ook wordt het werk van jonge ontwerpers nu anders beoordeeld dan vroeger. Het succes dat je hebt lijkt samen te vallen met het aantal likes en volgers. “Je kunt heel erg blij worden van een post die het goed doet, of heel erg gefrustreerd raken als iets wat jij geweldig vindt helemaal niet zoveel likes krijgt. Dat is best eng,” zegt Fabian Kis-Juhasz, een RCA alumni. Instagram brengt een nieuwe laag competitie met zich mee, in een omgeving die uit zichzelf al heel competitief is. “Tijdens mijn afstuderen postte ik heel vaak foto’s, maar al snel voelde het als werk. Ik werd er niet blij van,” zegt Markus Wernitznig, die ook aan het Central Saint Martins is afgestudeerd.

“We hebben als mens de intrinsieke drang om aardig gevonden te worden, en als creative wil je dat mensen je werk waarderen. Met Instagram zet je je werk, dat eigenlijk deel van je is, openbaar. Mensen kunnen het makkelijk zien, maar ook makkelijk veroordelen,” vertelt Annaliese Griffith-Jones, die dit ook aan Parsons is afgestudeerd. Vaak zijn voor modeontwerpers werk, het creatieve proces en hun persoonlijke leven onafscheidelijk met elkaar verbonden.

Het medium verandert ook de manier waarop modestudenten het modeonderwijs ervaren. In een recent interview met 1 Granary zei Simon Ungless, het hoofd van de School of Fashion van de Academy of Art University in San Francisco dat studenten met het minimale doen zo veel mogelijk waardering willen krijgen. “Ik heb studenten gehad die naar me toe kwamen met ‘op deze instagrampost kreeg ik 300 likes’. Denk je dat het me kan schelen hoeveel likes jij op Instagram krijgt?” Ungless maakt zich zorgen dat volgers en likes belangrijker worden dan de feedback van experts uit de industrie. Ook de ideeën rondom kwalitatief goed werk zijn veranderd: Instagram zorgt ervoor dat de focus ligt op goed beeld, in plaats van het talent om kleding te ontwerpen.

“Vroeger konden studenten hard werken en kregen ze aandacht van de modepers,” voegt Markus toe. “Maar tegenwoordig wordt er vooral naar het aantal volgers dat iemand heeft gekeken, niet per se naar de kwaliteit van iemands werk. Ik ben bang dat toekomstige studenten zullen denken dat hun Instagramaccount belangrijk is dan het fysieke werk dat ze afleveren.”

Op een bepaalde manier is social media dus vergelijkbaar met ‘fast fashion’: beide vragen constant om nieuwe visies en ideeën die snel uitvoerbaar en reproduceerbaar zijn. Dat resulteert in een massaproducten die heel erg op elkaar lijken. Amy Crookes, recent afgestudeerd aan Parsons, vindt Instagram daarom maar een overvolle ruimte. “Ik vind de enorme hoeveelheid beelden vermoeiend,” zegt ze. Ook Ernesto Naranjo, afgestudeerd aan Central Saint Martins, is het met haar eens. “Ik denk dat een van de grootste problemen in de mode is dat er teveel is. Mensen raken daardoor al gauw verveeld door een nieuw product, en hebben geen waardering voor de tijd die het kost om iets speciaals te maken.”

Sociale waardering is wat social media voortduwt, en dat verandert ook de verwachtingen naar jonge modestudenten toe. Door Instagram wordt de tijd die in het teken moet staan van experimenteren, zelf-onderzoek en een kritische blik op de industrie veranderd in een oefening van online scrollen. Natuurlijk kan social media veel deuren openen, maar uiteindelijk blijft de vraag: in hoeverre moeten we het werk dat we maken baseren op ‘likeability’?