Fotografie Matthew Smith

rod stanley over het creëren van de politieke zine ‘good trouble’

“Er zou een manier moeten zijn om met serieuze onderwerpen bezig te zijn, zonder onszelf te serieus te nemen.”

|
jan. 26 2018, 5:07pm

Fotografie Matthew Smith

“Ik denk dat we per ongeluk een magazine gelanceerd hebben.” Rod Stanley bespreekt het ontstaan van Good Trouble — het welkome ongeluk dat schoppend en expressief ter wereld kwam, toen activisme en creativiteit de liefde bedreven. De zine geeft een positieve draai aan politieke thema's en omschrijft zichzelf als "een viering van de weerstand met al zijn schoonheid, humor en tegenstrijdigheden, omdat het leven rommelig is en serieuze zaken leuk kunnen zijn."

De inhoud van de zine omvat een scala aan maatschappelijk relevante verhalen — er zijn artikelen over klimaatverandering-conventies, foto's van Standing Rock en interviews met kunstenaars als Peter Kennard en vele anderen. Aanvankelijk was het slechts een online platform, maar sindsdien is de zine veranderd in een geprinte versie die je in ruil voor een bijdrage aan War Child kunt bemachtigen. Als voormalig redacteur van Dazed had Rod Stanley de juiste papieren om Good Trouble vanuit de cyberspace naar de grote wijde wereld van zelf-publicaties te leiden.

We vroegen hem wat de missie van de zine is, en hij zei: “Kunst en creativiteit als instrument voor sociale verandering." Daarover — en over de meeste dingen — zijn we het met elkaar eens.

i-D: Hey Rod. Waarom ben je Good Trouble begonnen?
Rod Stanley: Om een paar redenen. Het idee om een publicatie te maken die gericht is op de overgang tussen kunst en protest zat al een tijdje in mijn hoofd, en de uitslag van de Amerikaanse verkiezingen brachten die gedachten nog eens verder. Ik had het gevoel dat het een cultuurgebied was dat zeer relevant was, maar waar niet genoeg aandacht aan werd besteed. Er zou een manier moeten zijn om met serieuze onderwerpen bezig te zijn, zonder onszelf te serieus te nemen.

Hoe vind je de verhalen en mensen die erin voorkomen?
Ik werkte vroeger als tijdschriftredacteur, maar had al vijf jaar niet meer echt aan een magazine gewerkt — maar wat blijkt, het lijkt een beetje op fietsen. Je opent je ogen weer en er zijn nog steeds verhalen te vertellen. Mensen lijken enthousiast te zijn om eraan mee te werken. Bovendien had ik veel hulp van vrienden en voormalige collega's, zoals Francesca Gavin, Charlie Jones en een aantal anderen.

Photography Roman Kutzowitz

We leven in moeilijke politieke tijden. Hoe kunnen we positief en optimistisch blijven?
Het is echt moeilijk, of niet? Ik weet het niet. Ik denk dat het een groot verschil maakt om betrokken te raken bij iets — wat dan ook, iets kleins en lokaals — met gelijkgestemden. Drink water. Slaap genoeg. Sluit Facebook en Twitter eens af. Ik weet het niet. Het is moeilijk.

Wat is de meest effectieve manier om dingen te veranderen?
In veel opzichten is dat de vraag die Good Trouble stelt, vooral met betrekking tot hoe mensen kunst, cultuur en creativiteit als een hulpmiddel kunnen gebruiken. Afgezien van dat: stem (als je kunt). Dat klinkt voor de hand liggend, maar miljoenen mensen doen het niet. En recentelijk heeft de georganiseerde Grassroots Resistance in de Verenigde Staten enig verschil gemaakt, dus protest werkt beslist. Fuck it, ga voor het presidentschap. Waarom niet?

Touba Alipour

Social media speelt een grote rol in veel van het hedendaagse activisme. Wat zie je als de voordelen en beperkingen ervan?
Ik weet het niet, het voelt als een verloren strijd tegen bots, trolls en idioten. Ik heb het gevoel dat we het op dit moment misschien beter af zonder zouden zijn, en dat we ons gewoon moeten terugtrekken en het achterlaten als een mislukt experiment. Ik verliet Facebook zes jaar geleden. En van Twitter houd ik niet meer. Ik breng meer tijd door in gesloten chatgroepen. Gebruik het om mensen te vinden, zeker, om doelen te promoten of wat dan ook, maar als je dat eenmaal hebt gedaan, denk ik dat het beter is om direct verbinding te maken — virtueel en in het echte leven.

Waarom was het belangrijk voor jou om je zine ook te printen?
Op een gegeven moment beloofde ik dat ik een aantal doe-het-zelf-zines zou maken voor een evenement, waarna een vriend van me, het gekke genie Richard Turley, erbij betrokken raakte. En voordat we het wisten hadden we duizend exemplaren van krantenpapier gemaakt. Issue 23 zou eenmalig zijn, maar het werd zo goed ontvangen dat we dit jaar nog een nieuwe editie gaan doen, met een grotere oplage en daadwerkelijke verspreiding, in plaats van het online verkopen en aan mensen op feestjes overhandigen. Ik denk dat we per ongeluk een tijdschrift lanceerden.

Peter Kennard

Als je iets op een billboard buiten het Witte Huis zou kunnen zetten, wat zou dat dan zijn?
Ha. Oké, we nemen een LRAD-sonisch wapen (gekocht op eBay?). Eentje die gebruikt wordt door de politie en het leger tegen grote groepen demonstranten, en we koppelen die aan een eindeloze afspeellijst van onze favoriete nummers van Bikini Kill, Aphex Twin en Einstürzende Neubauten.

Wat betekent vrede voor jou?
Niet leven in een huis dat het doelwit is van een LRAD-sonisch wapen.