we spraken de man die de twin peaks-soundtrack verzorgt

De ultieme droombaan.

door Russell Dean Stone
|
27 september 2017, 9:52am

Stel je voor dat het je werk is om de muziek te maken voor Twin Peaks, dat je muziek mag uitzoeken voor David Lynch en daar ook nog eens geld voor krijgt. Kwijl in de mond? Warme gevoelens op gekke plekjes? Ok. Voor Dean Hurley is het geen fantasie. Hij is de 'Sound and Music Supervisor' voor Twin Peaks en werkt al jaren met Lynch samen. Dat doet hij voornamelijk vanuit zijn Asymmetrical Studio's, in Los Angeles. De studio is gevestigd in het beruchte huis uit Lost Highway, en Hurley heeft inmiddels meegeschreven aan en productie gedaan voor vier van Lynch's eigen albums: The Air Is on Fire (2007), The Train (2011), Crazy Clown Time (2011) en The Big Dream (2013). Daarnaast heeft hij artiesten als Lykke Li en Dirty Beaches geproduceerd. De bands die in de nieuwe afleveringen van Twin Peaks in het Roadhouse speelden werden door Hurley uitgezocht, en hij was zelfs even op het scherm te zien. In aflevering vijf zie je hem drummen in een fictieve band met Riley, de zoon van Lynch.

Hurley heeft dus zijn hand in allerlei albums die zijn uitgebracht rondom de serie. Eerst was er Anthology Resource Vol. 1: △△, dat was samengesteld uit het sound design van Hurley. En nu zijn er twee nieuwe albums: Twin Peaks (Music from the Limited Event Series), een compilatie met muziek van alle bands die in de nieuwe serie het Roadhouse speelden, en Twin Peaks (Limited Event Series Soundtrack), waarop vooral muziek te horen is van Angelo Badalamenti, de man achter de Grammy-winnende originele Twin Peaks-soundtrack.

Het verhaal van Badalamenti is berucht, hilarisch en magnifiek. Lynch zou tegen Badalamenti hebben gezegd: "Het moet klinken als de wind, Angelo," terwijl ze Laura Palmer's Theme schreven, waaraan Badalamenti niks mocht veranderen. "Ik zie Twin Peaks," zei Lynch, letterlijk in tranen om de schitterend trieste muziek van Badalamenti. Er was toen nog helemaal niks gefilmd. De invloed van de sfeervolle originele soundtrack – met spookachtige themaatjes en jazzy geluiden ergens op het slappe koord tussen romantiek en geweld, tussen nostalgie en verdriet – heeft diepe sporen nagelaten in de popmuziek.
De hele wereld, van Sky Ferreira tot aan Bastille en Moby heeft eruit geciteerd, gesampled, of naar verwezen. Xiu Xiu bracht in 2016 een heel coveralbum uit. De muziek van Twin Peaks is een ijkpunt voor pop. We spraken met Dean Hurley over het geheim van Badalamenti, het selecteren van bands voor het Roadhouse en het spelen van David Lynch-muziek.

Wat weet je over het begin van de samenwerking tussen David Lynch en Angelo Badalamenti?
Jarenlang zaten ze gewoon veel samen in een kamertje te werken. Angelo had een schrijfkamer in downtown New York en daar werkten ze aan dit soort dingen. Dat mondde uit in Floating into the Night en de oorspronkelijke soundtrack voor Twin Peaks. Ze gingen samen de New Yorkse Excalibur-studio van geluidstechnicus Art Polhemus in [je ziet het in deze documentaire]. David vond dat een fantastische studio, hij hield van de 'Oost-Europese vibe', zoals hij dat noemde. Het was allemaal een beetje houtje-touwtje, helemaal niet chic. Ik denk dat David en Angelo zich daarom helemaal thuis voelden.

Dat was waarschijnlijk ergens in de jaren tachtig, is er veel veranderd?
Toen ik net begon met mijn werk zei David altijd: "Ik zou elke dag met Angelo werken als hij niet in New Jersey woonde." David zelf zat nog in Los Angeles. Ik had samen met Angelo's assistent, Jim Bruening contact gelegd via een live-internetradiouitzending die via de studioapparatuur liep. Het was een futuristische versie van Facetime, je kon in hele hoge geluidskwaliteit met elkaar praten. Zo kon David altijd met Angelo te bellen, en konden ze samenwerken op dezelfde manier als vroeger. David houdt van nieuwe technologie dus hij omarmde dat helemaal. Het was heel leuk om dat te kunnen faciliteren. We hadden dit al getest nog nog voordat de eerste Twin Peaks op de planning stond, en toen we aan de serie begonnen zei David: "Ik wil met Angelo werken via internet."

Wat denk je dat de soundtrack van Angelo voor Twin Peaks zo iconisch maakt?
Angelo's muzikaliteit. Niemand bouwt de spanning op zoals hij dat kan. Hij gebruikt dissonante noten en rekt de spanning op tot op het punt waarop je een heel intens gevoel krijgt. Je voelt het als twee akkoorden tegen elkaar aan schurken en schuren, je voelt het als de toon weer harmonieus wordt, als de akkoorden in elkaar getrokken worden. Dat is het soort geweld en romantiek waar mensen op reageren.

Hoe werkt die magie, als David en Angelo samenwerken?
Angelo maakt dus graag gebruik van dat trucje waar ik net over vertelde, en dan daagt David hem uit om dat nóg dikker aan te zetten. David is een man van contrasten, van extreme emoties. Hij wil niet triest of gewelddadig zijn, maar hartverscheurend of compleet geflipt. Met die extremen maakt hij zijn punt.

Het lijkt alsof seizoen drie van Twin Peaks stilte gebruikt op een manier die je in de vorige seizoenen nog niet zag of hoorde. Daardoor voelt het anders.
Dat komt voornamelijk door David. Hij praat altijd over hoe de film of serie pas goed is als het 'juist' voelt, wat een ontzettend amorfe en abstracte omschrijving is van het proces. Ik denk dat er momenten zijn waarop het goed voelt als er muziek bij komt kijken, en er zijn momenten waarop hij meer gefocust is op het spelen met de bergtoppen en valleien en het contrast tussen muziek en stilte.

Er was controverse over de keuze voor bands in het Roadhouse, maar zijn er mensen geweest die ervoor bedankt hebben?
Nee, maar er zijn wel mensen geweest die niet konden. Er zijn er een aantal geweest die David erg graag wilde en die hij meerdere keren gevraagd heeft, maar uiteindelijk moesten ze zich in allerlei bochten wringen om hun agenda's om te gooien zodat ze de scènes konden draaien. Ik was erg fan van een band waar we mee praatten, en ik wilde ontzettend graag dat ze het zouden doen. Maar ze zeiden dat ze over twee maanden pas konden filmen, maar zo werkt dat niet.

Het lijkt me een droombaan, nieuwe muziek aan David Lynch voorstellen!
Vaak geef ik hem gewoon wat muziek, maar hij doet hetzelfde bij mij. Dan vertelt hij me over bands en wordt hij ontzettend enthousiast over iemand. Soms is zijn muzieksmaak niet te voorspellen. Maar het is tweerichtingsverkeer, ik laat hem niet alleen kennismaken met nieuwe muziek, maar hij zoekt zelf ook actief op het internet en houdt ervan om verliefd te worden op Youtube-optredens.

Ik ben helemaal verliefd geworden op de Cactus Blossoms toen ik ze zag bij Twin Peaks: The Return .
Ik was ook heel erg onder de indruk van ze. Ik zocht bands waarvan mensen zouden denken: 'Ik heb nog nooit van ze gehoord, wie zijn deze mensen?' Ik kon niet wachten om David te vertellen over de Cactus Blossoms. Ik begon erover, waarop hij zei" "Waar moet ik naar luisteren?" Ik zei: "Als ik je nou vertel dat we de Everly Brothers in het Roadhouse kunnen zetten, zou je dat wat vinden?" Toen ik het opzette viel hij om van enthousiaste verbazing: "Hoe is dit mogelijk?", las ik af aan zijn gezicht. Dat was leuk.

Tagged:
DAVID LYNCH
Twin Peaks
Angelo Badalamenti
Cultuur
twin peaks soundtrack
Dean Hurley