het geheimzinnige leven in de rosse buurten van japan

Regisseur Kheaven Lewandowski praat over alles dat te maken heeft met de rosse buurt van Japan – van hostclubs en massagesalons tot de befaamde ‘Champagne Calls’.

door Felicity Kinsella
|
29 juni 2015, 3:20pm

Japan is met zijn lovehotels en celibaatsyndroom een land vol seksuele tegenstrijdigheden. De conversatieve zienswijze op liefde en seks heeft een nieuwe, verborgen wereld tot gevolg, met mensen die hun seksuele vrijheid benutten op een plek waar ze niet afkeurend worden aangekeken. Eén zo'n plek is de geheimzinnige wereld van de hosts, de gastheren en -vrouwen die je tegen betaling gezelschap houden.

Kheavan Lewandowski, een regisseur uit Vancouver, heeft een korte film gemaakt, River, die oorspronkelijk bedoeld was als een muziekvideo voor de Canadese band The Belle Game en vertelt het fictieve verhaal van Keiji, een gastheer die zijn geld verdient in Kabukichō - ook wel 'de slapeloze stad' genoemd - de rosse buurt van Tokyo. De vrouwen die er komen zijn vaak eveneens werkzaam in de industrie. Deze vrouwen verlangen om een leegte te vullen door iemand te vinden die hun baan wel accepteren. Zo betalen ze aardig wat geld om soms enkel voor de gezelschap wat tijd te kunnen doorbrengen met hun favoriete host. Lewandowski vertelt zijn ervaringen bij het maken van de film: Van rent-boys en hostesses tot clubrituelen… 

Waarom wilde een film over de ondergrondse seksindustrie in Japan maken?
Ik ben nu al een tijdje gefascineerd door Japanse subculturen, dus toen ik een paar ideeën voor een muziekvideo voorstelde aan The Belle Game stelde ik voor om een clip te maken over een rent-boy in Tokyo (die beter bekendstaan als 'gastheren'). Ik vond het vooral interessant dat vrouwen mannen geld betalen aan mannen voor hun gezelschap, in plaats van andersom, zoals dat in het Westen voornamelijk het geval is.

Wat voor onderzoek heb je uitgevoerd voordat je ging filmen?
Ik begon met eerst alles te lezen dat ik over het onderwerp kon vinden. Na eindeloos graafwerk vond ik een heel interessant verhaal op Reddit, van iemand die beweerde een rent-boy te zijn. Maar de meest waardevolle informatie die ik vond, was een documentaire genaamd The Great Happiness Space, waarin een groep rent-boys in Osaka werd gevolgd, en de ins en outs van de industrie getoond werden. Als een klein eerbetoon heb ik zelfs een personage in River vernoemd naar de hoofrolspeler ("Issei") uit de documentaire.

Welke gebieden waarin de seksindustrie van Tokyo zich afspeelt, heb je met je eigen ogen gezien?
Een groot voordeel was dat we samenwerkten met een lokale producer (Darryl Wharton-Rigby) die geweldige connecties had. Hierdoor hebben we veel dingen zelf kunnen ervaren in Kabukichō, een soort rosse buurt in Tokyo, die onder leiding staat van de Yakuza. Kabukichō lijkt totaal niet op de rosse buurt van Amsterdam, het is is er allemaal veel discreter. Er staan geen vrouwen achter de ramen. Het is eerder een combinatie van de zogeheten 'hostclubs', waar de mannen werken, en de massagesalons, waar de vrouwen werken. Verrassend genoeg zijn het vooral de vrouwelijke sekswerkers van de massagesalons, die de hostclubs bezoeken. Tijdens het maken van de video hebben we een aantal hostclubs bezocht en zowel ontmoetten we de eigenaren als een aantal hosts.

Hoe realistisch is River?
We wilden River op een zo authentiek mogelijke manier maken. Gelukkig vond onze productiecoördinator een geweldige club om in te filmen, en de eigenaar regelde haar eigen hosts als figuranten op de set.

De korte film bevat een aantal scènes waarin de 'Champagne Calls' worden getoond - een Champagne Call is een specifiek ritueel dat in de host clubs plaatsvindt. Tijdens een Champagne Call gaat elke host naar de tafel van een klant en zingt ze toe terwijl er een nummer door de speakers heen galmt. Daarna slaat de host de inhoud van een hele fles champagne achterover.

Een ander aspect van de seksindustrie in Kabukichō is dat er buiten de clubs wordt getippeld, door de mannelijke hosts. Dit is illegaal, waardoor het erg lastig werd dit op film vast te leggen. Toch merkte ik op een gegeven moment een groep jongens, hosts, op die meisjes probeerden te versieren. Ik vroeg onze hoofdrolspeler, Hiraku Ando, om naar ze toe te lopen en zich erbij te voegen. Zo kregen we toch redelijk authentieke beelden die zowel fictief als realistisch zijn. Kort erna, werden we aangesproken door een Yakuza-lid in pak die ons gebood te stoppen met filmen en meteen te vertrekken. Volgens onze lokale crewleden zijn we er nog goed vanaf gekomen.

De manier waarop we het seksuele aspect van de film hebben benaderd, kwam voort uit wat we tijdens gesprekken met de hosts leerden, en uit onderzoek dat we voorafgaand aan het filmen in Tokyo, hadden gedaan. Hoewel de klanten bij deze hostclubs niet betalen voor seks, betalen ze wel voor het gezelschap van de hosts. Vrouwen geven veel geld uit om hun favoriete host te kunnen inhuren. Soms hebben de hosts seks met hun klanten om zo de behoeftes van de klanten te bevredigen en ze als klant aan zich te binden. Succesvolle hosts kunnen duizenden euro's per maand verdienen en worden in sommige buurten als echte rocksterren beschouwd. Ze zijn zo bekend dat hun gezichten zelfs op billboards en advertenties te bewonderen zijn.

Heb je de lovehotels ontdekt?
De lovehotels worden vaak gebruikt door hosts, maar daar zijn we niet te diep op ingegaan. We kozen ervoor om ons meer te richten op de hostclubs.

Er is al het één en ander geschreven over het celibaatsyndroom dat in Japan voorkomt - jonge mensen die hun interesse in seks en intimiteit zijn kwijtgeraakt. Heb je daar iets van gemerkt?
We merkten inderdaad dat dit celibaatsyndroom een groot probleem is in Japan. Zo vind je hier bijna de laagste geboortecijfers in de wereld. Afgaand op een aantal gesprekken die ik met de lokale bewoners heb gevoerd, lijkt deze verschuiving gebonden te zijn aan de terughoudendheid van vrouwen om zich in het keurslijf van hun rol binnen de traditionele verhoudingen in Japan te laten duwen. Er wordt van vrouwen verwacht dat ze na het huwelijk thuisblijven en de kinderen opvoeden. Japanse vrouwen maken echter op grote schaal deel uit van de arbeidsmarkt en veel vrouwen willen hun carrière niet opgeven om een familie te stichten. De verwachtingen die mannen en vrouwen van elkaar hebben, conflicteren met elkaar.

Hoe sluit de Japanse seksindustrie aan bij de conservatieve tradities van het land?
Als een buitenstaander leek het alsof de Japanse seksindustrie een bijproduct was van de conservatieve Japanse tradities. De Japanse cultuur plaatst veel nadruk op de eer van het gezin. Het belang van status en beleefdheid zorgt ervoor dat seksuele vrijheid een taboe is. Ik denk dat er door die onderdrukking juist een gesloten en geforceerde vorm van intimiteit is ontstaan. In Japan hangt men overal een prijskaartje aan, dat geldt ook voor relaties.

Waar werk je momenteel aan?
Momenteel ben ik mijn volgende korte film aan het afronden. Het gaat over de beruchte tabloid-ster uit de jaren '90, Bat Boy. Ik zit ook in de beginfase van een andere nieuwe film, waarvan het script hopelijk voor het einde van dit jaar af is. Daarnaast ga ik weer een muziekvideo voor het nieuwe album van The Belle Game maken. 

kheaven.com

Tagged:
japan
tokyo
Seks
Love Hotel
Cultuur
host clubs
kheaven lewandowski