een handleiding voor het ouder worden

Als er iets is dat meer stress oplevert dan Kerst en Oud en Nieuw, dan is het wel het bereiken van zo’n leeftijd die als mijlpaal gezien wordt.

|
09 januari 2015, 2:40pm

Ik ben deze week 25 geworden. Dat vierde ik niet door samen met mijn beste vriendinnen een onnodige piercing of tatoeage te nemen, maar met een manicure. En ik viel in slaap toen ik die kreeg. Hoe ouder je wordt, hoe minder spannend en des te angstaanjagender je verjaardagen worden. Wie heeft er tijd om m'n verjaardag te komen vieren? Zal ik het in mijn eentje moeten vieren? Oh jezus, ik ben weer een jaar ouder en de enige leuke herinnering die ik aan 2014 heb is dat ik in mijn eentje aan het dansen was op een nummer van de Bee Gees tijdens een huisfeestje dat was overladen met jongens die namen hadden als Phoenix en Hessian. Maar goed, het blijkt dus dat i-D (dit jaar 35) en ik beiden een mijlpaal bereiken dit jaar, dus ik heb op een totaal niet Buzzfeed-achtige manier een lijst gemaakt van alle dingen die je (lees: ik) meemaakt wanneer je weer een jaar van je jeugd opoffert aan het verleden. Verleden, ik haat je.

Je begint op dit punt serieus na te denken over welke leeftijd het onopvallendst een paar jaar achter elkaar gevierd kan worden.
Ik denk dat dat 28 is. Dat is namelijk de leeftijd waarop je het minst geliefd bent bij anderen, omdat iedereen druk bezig is met zwanger raken/proberen weg te komen uit ongemakkelijke verlovingen die het gevolg zijn van een quarter-life crisis.

Je denkt dat dit écht het jaar gaat zijn dat jij je signature look vindt.
Is het lippenstift? Je signature look bevat sowieso lippenstift toch? Aan de vooravond van echte volwassenheid is het absoluut het juiste moment om donkerrode lippenstift naar semi-belangrijke meetings te gaan dragen, totdat je erachter komt dat je het eigenlijk gewoon haat. Vermijd oranje, zelfs in deze beladen proefperiode.

Je krijgt goede cadeaus, maar het enige wat je kan denken is "shit, nu moet ik goede cadeaus terug geven".
Nu is zo'n beetje het moment dat andere mensen die ook oud zijn (je bent oud, had ik dat nog niet gezegd?) hun shit op een rijtje krijgen, en je goede cadeaus gaan geven als kandelaars en enorme boeken. Helaas betekent dit dat jouw gegarandeerd-succes Cava uit de supermarkt in combinatie met een bosje bloemen helemaal niet meer zo'n gegarandeerd succes is. Begin op dit punt ook met het bewaren van alle cadeaus die je niet leuk vindt, zodat je altijd een cadeautje hebt wanneer je wordt uitgenodigd voor een of ander peperduur etentje. Hou trouwens wel een lijst bij van wie wat gegeven heeft, anders ben je dat hele etentje bezig met je vriendin ervan te overtuigen dat het teruggeven van die lelijke panty echt een hilarische grap is.

Mensen vragen vanaf nu wat je doet, antwoorden "cool", vragen je vervolgens naar je leeftijd en zijn dan he-le-maal niet onder de indruk.
Weet je nog hoe gelukkig je je voelde toen je mensen kon vertellen dat je 19 was? Bereid je erop voor dat je je nu zult beginnen te realiseren dat er 19-jarigen zijn die gekwalificeerd zijn voor jouw baan en die ook nog eens geen echte katers hebben…

Als je per ongeluk zwanger wordt is dat nauwelijks nog een drama en niemand zal jammeren over je verspilde kansen.
Voelt niet echt fijn hè?

Het dringt tot je door dat je al je irritante trekjes niet meer gaat ontgroeien en dat je waarschijnlijk altijd een beetje een irritant persoon zal blijven.
Weet je, als mensen nog steeds zeggen dat je kinderachtig bent als je mid-vijftig bent, dan ben je dat ook echt.

Je bent gestopt met roken omdat het je gewoon niets meer doet.
Dit geldt ook voor gemene dingen zeggen over ex-vriendjes van tien jaar geleden. En voor orgasmes faken trouwens ook.

Je betrapt jezelf steeds op het zeggen van "ik krijg het al koud als ik naar je kijk!" en trekt je trui over je knieën in restaurants.
Volgens mij is het op dit moment wel duidelijk: je was sowieso nooit één van die coole volwassen vrouwen geworden die in de winter zonder panty naar buiten gaan. En je rookt niet in taxi's omdat je simpelweg te bang bent om verbannen te worden van Uber. Omarm je knorrige volwassen ik, draag twee truien en een spijkerbroek waarin je volwassen kont geweldig lijkt en hou op met teleurgesteld zijn over het feit dat je er niet uitziet als een 15-jarige Rolling Stones-groupie. Pluspunt: je weet nu denk ik wel welke deodorant en dagcrème voor jou het beste werken. Als dat geen vooruitgang is, weet ik het ook niet meer.

Je hebt een variatie op een pony gevonden die daadwerkelijk bij je gezicht past.
Nou, dat is iets om blij van te worden! Zelfs ik, de professionele kapperontwijker die de afgelopen 12 jaar haar eigen dode haarpunten in de badkamer heeft bijgeknipt, heb een haarstijl gevonden die min of meer werkt in het dagelijkse leven. Je hebt op dit punt zoveel slechte kapsels achter de rug dat je waarschijnlijk wel een kapsel, pony of kleur gevonden hebt die je niet op Ja'mie laat lijken. Oh, en zo niet, sluit dan in ieder geval de dip-dye uit.

Om eerlijk te zijn is de overgang naar de tweede helft van je twintigerjaren best wel geweldig. Je mag continu praten over je levensopenbaringen terwijl je koffie leut met vrienden waarvan je daadwerkelijk houdt, simpelweg omdat je het voor elkaar gekregen hebt om nog steeds vrienden te zijn. Eens per maand krijg je deze openbaring en verwijder je vier mensen van Facebook. Je hebt waarschijnlijk minstens twee fantastische broeken (het heeft lang genoeg geduurd om deze te vinden) en een tas die niet steeds van je schouders glijdt omdat het alleen een mode-item is. Omarm mottenballen in de kledingkast en kaarsen, en concentreer je op iets dat belangrijker is dan de dingen die ik hierboven genoemd heb. Je bent volwassen, machtig en kent je menstruatiecyclus tot op de dag. Niemand kan met je fucken.

Credits


Tekst Bertie Brandes 
Fotografie Sean Thomas
Styling Julia Sarr-Jamois
[The Girls + Boys Issue, No. 332, Pre-Fall '14]