na tien jaar bij dior homme laat kris van assche ons nog dromen over morgen

“Ik weet dat de tijd voorbij gaat en dat je moet genieten van het leven. Ik ben nu veel meer op mijn gemak dan toen ik zestien was, geloof me. Mensen zeggen dat ze weer een tiener willen zijn. Dat is echt niet mijn ideaal.”

|
nov. 20 2015, 12:45pm

Dit jaar werd Kris Van Assche 39. Ik sprak met hem af in Parijs, om groene thee te drinken bij het Marignan, een paar dagen na zijn lente/zomer 2016-show voor Dior Homme. In het gesprek noemt hij zijn leeftijd meerdere keren. Hij was pas dertig toen hij de positie als artistic director overnam van Hedi Slimane. Dat was niet makkelijk, hij moest het stokje over nemen van de posterboy van millenial menswear. Maar hij is inmiddels wat ouder en rustiger. Door zijn leeftijd straalt hij nu juist autoriteit en kalmte uit, verkregen door zijn doorzettingsvermogen in de industrie. Hij werd ooit bekritiseerd voor zijn beleefde Belgische manieren. Nu is hij zijn eigen man. Ik vraag hem of hij ook zo formeel is op social media. "Ik heb net een selfie met A$AP Rocky gepost, dus je bent vast teleurgesteld," lacht hij.

Een maand geleden kondigde Van Assche een pauze aan bij zijn eigen label, KRISVANASSCHE. Hij wil er niet verder op ingaan, maar het lag volgens hem aan timing. Of hij na negen jaar gelukkiger is in de mode? "Oh ja, veel gelukkiger. Ik heb het gevoel dat Dior Homme nu een totaal nieuw vocabulaire heeft, dat niemand meer in twijfel trekt," legt hij uit. "Natuurlijk was het niet makkelijk. Maar als het makkelijk is, betekent dat alleen dat ik niet hard genoeg mijn best doe. Als je tennis leuk vindt, speel je tennis. Maar als je Wimbledon wil winnen, wordt het een zware taak." Zijn Dior boy was een late bloeier. Seizoenen stond hij in de schaduw van zijn voorganger, tot hij volwassen werd: de zachte, gecultiveerde, romantische jonge man in een buitenwijk, tegenover de esthetiek van het centrum. Dat is zoals Van Assche het had bedacht.

"Ik heb het gevoel dat hij veel veranderd is," zegt hij van die jongen. "Hedi heeft nu zijn eigen show bij Saint Laurent. Leg die twee shows naast elkaar. Zo veel is het veranderd. Het is in mijn ogen nu meer hoe een mannenafdeling van een Frans modehuis eruit moet zien. Dat is ook de vraag die ik mezelf negen jaar geleden stelde. Ik wilde niet dat het zo niche bleef. Het moest groeien en evolueren tot iets anders. En groeien deed het." Als je bewijs voor Van Assches gevoel voor merchandising nodig hebt, kijk dan eens naar de lach op het gezicht van de baas van Dior, Sidney Toledano, als hij backstage Van Asscher ontmoet.

Van Assche heeft niet lopen luieren, ten minste, niet als het gaat om showmanship. Voor de collectie van herfst/winter 2015 presenteerde hij een studie van formele kleding. Mannen in avondpakken paradeerden rond een symfonieorkest dat The Landsc Apes van Koudlam speelde. De show gaf extra personaliteit aan de toch al goed gechoreografeerde shows van Dior Homme. Daarnaast geeft het een diepere blik in de geest van de designer. "Ik hou altijd al van traditie," zegt hij over de formele kleding. "Ik probeer me te concentreren op wat Dior Homme volgens mij moet vertegenwoordigen in de wereld. Aangezien Dior een couturehuis is, moet het groots zijn. Ik dacht: wow, mensen kopen gewoon rokjassen. Ik dacht dat Dior ze alleen nam om mij een plezier te doen. Maar nee, ze verkopen! Ze hebben net een nieuwe bestelling binnen."

Van Assche had een goede band met zijn grootmoeder, een dame van de Belgische hogere klasse. Haar familie verloor hun rijkdom toen ze nog jong was. "Ze had veel van die regeltjes. Zoals hoe je aan tafel moet zitten, en hoe je de bloemen er op zet," vertelt Van Assche. "Ze probeerde zich aan die regels te houden, ook al hadden ze niet meer zo'n fortuin als daar vaak bij hoort. Mijn vader schopte echt tegen die houding. Hij snapte niet waarom ze wel al die regels hadden, maar niet de bijbehorende status. Mijn vader is erg nuchter en ik denk niet dat hij ooit een smoking heeft gedragen. Ik heb mijn oma's oog voor detail en verlangen naar een bepaald nalatenschap. Ook heb ik haar liefde voor de mooie details die alle verschil in de wereld maken."

Over zijn werk vóór Dior Homme is hij erg terughoudend. Hij is geen fan van de media. "Het is een beetje irritant dat je tien jaar lang dezelfde vragen krijgt. Je herhaalt constant je eigen CV. "Hoe was het om op te groeien? Hoe was het op de academie? Hoe was het om naar Parijs te komen?" Dat was allemaal twintig jaar geleden. Give me a break! We maken altijd een verkeerde start. Maar als je door die vragen een betere vergelijking van het werk kunt maken, dan is het eigenlijk best interessant."

Van Assche groeide als tiener op op het platte land van Vlaanderen in de jaren negentig. De discretie die iedereen nu met hem associeert, stond niet in de sterren geschreven. "Het is grappig - ik geef me nu echt bloot," geeft hij toe. "Toen ik een jonge gast was, waren mijn grote voorbeelden Jean Paul Gaultier en Thierry Mugler, de grote extravagante namen van de mode. Uiteindelijk blijk ik zelf dichter bij een Belgische houding van discrete designers te staan. Daarom bewonder ik ze zo. Ik was als tiener fan van Madonna. Als persoon kan ik niet meer verschillen van dat karakter, dus dat bewonder ik. Ik twijfel er niet meer door, ik accepteer het feit dat ik nooit een Madonna zal zijn."

Raf Simons heeft de plaats van John Galliano overgenomen aan de vrouwenkant van Dior. Van Assche werkt daardoor nu, op papier, naast een andere discrete Belg. "De mannenafdeling is altijd zo los van de vrouwenafdeling. Er was altijd al een groot gat tussen de twee. Maar misschien is dat esthetische gat nu iets kleiner. Ik denk er niet echt over na. We zitten in aparte gebouwen en we hebben aparte teams. Ik bewonder Raf ontzettend, ik heb zeer veel respect voor wat hij doet." Of hij Simons' mannenkleding draagt? "Nee, maar ik heb mijn eigen label, dus God weet hoeveel kleding ik heb! Mijn vriend draagt wel Raf."

Dit is Kris Van Assche 2.0: Beleefd als altijd, maar met een nieuwe felheid en rust die er negen jaar geleden misschien niet was. Het kan liggen aan de opluchting die hij voelt nu hij minder druk is met zijn eigen label, dat hij onafhankelijk runde. Of misschien is het het ouder worden en de wijsheid die dat met zich meebrengt. "Ik ben me bewust dat de tijd voorbij gaat en dat je moet genieten van het leven," zegt hij. "Ik ben nu veel meer op mijn gemak dan toen ik zestien was, geloof me. Mensen zeggen dat ze weer een tiener willen zijn. Dat is echt niet mijn ideaal. Ik ben nu veel meer in balans en veel gelukkiger dan ik vroeger was."

Credits


Tekst Anders Christian Madsen
Fotografie Willy Vanderperre 
Fashion Director Alastair McKimm
Haar en makeup Sofie Van Bouwel (via Touch by Dominique Models Agency, gebruikt Chanel)
Nagelstylist Eva de Keersmaker 
Lichttechniqus Romain Dubus
Technicus Henri Coutant via Dtouch
Fotografie-assistent Jorre Janssens en Sander Muylaert
Styling-assistent Lauren Davis, Katelyn Gray, Sydney Rose Thomas en Inge Theylaert
Productie Isabelle Verreyke, Willy Cuylits, Dieter Blonde en Mira Schouten via Mindbox
Producer Floriane Desperier via 4oktober
Modellen Benno (Tomorrow is Another Day); Jolan de Bouw (Hakim Model Management); Ruben Pol (16Men); Tim Schumacher (Premium Models); Yasko
Alle kleding Dior Homme spring/summer 16