de échte bijwerkingen van proteïnepoeder

Is een verslaving aan proteïnepoeder minder erg dan een eetstoornis?

door Scottee Scottee
|
16 september 2015, 3:58pm

Toen ik onlangs een weekend bij mijn ouders was, vond ik een grote pot met proteïnepoeder in de keuken. Toen ik er bij mijn vader naar informeerde, fronsde hij zijn wenkbrauwen en zei: "Die is van je broer." Mijn broertje, Daniel, is nog maar 17 jaar oud. Hij luistert naar JME, eet weleens junkfood, maar is zich vooral ook erg bewust van zijn lichaam. Toen ik hem vroeg waarom hij proteïnepoeder gebruikte, zei hij: "Ik wil wat breder worden, dat mag toch?"

Ik betwijfelde of dat de echte reden was (groepsdruk?) en hoorde hem verder uit via e-mail. Hij antwoordde: "Jongens voelen heel erg de druk om naar de sportschool te gaan en breed te worden. Dit komt onder meer door wat ze in de media zien; fitnessbladen leren je hoe een 'echte man' (wat dit ook moge betekenen) eruit ziet, door enorm gespierde mannen op hun covers te zetten." Ik had geen idee gehad hoe goed mijn broertje wist waarom hij zich genoodzaakt voelde om proteïnepoeder te nemen.

Na de recessie schoten winkels met bodysupplementen als paddestoelen uit de grond. Halfverduisterde etalages gevuld met gespierde etalagepoppen en Avicii door de speakers. De potten proteïnepoeder die worden tentoongesteld beloven "betere anabolische activiteit" en een "droomlichaam" zou niet langer ver weg lijken. Felgekleurde advertenties met afbeeldingen van sport en overwinning, ondersteund door kreten als 'impact' en 'power' - het is niet moeilijk om je voor te stellen waarom jonge jongens overstag gaan. Blijkbaar zijn onzekerheden die normaal zijn in de tienerjaren, op te lossen met een schepje en een shake.

In 2012 werden 3.000 tieners uit Minneapolis ondervraagd over hun eetgedrag en gebruik van eventuele voedingssupplementen. Wat bleek was dat bijna tweederde van de ondervraagden weleens van dieet was veranderd om meer spieren te kunnen kweken. 35% van deze groep deed dit met behulp van proteïnepoeder en 6% maakte zelfs gebruik van steroïden. Mijn broertje staat dus niet bepaald alleen in het verlangen naar een perfect lichaam, nog voordat het volgroeid is.

Ik vroeg fitnessexpert Martin Whitlock van MW5 Fitness hoe hij dacht over de obsessie die jonge mannen hebben met gespierd worden. "De meeste mensen die ik tegenkom zijn veel met hun uiterlijk bezig. Jonge jongens worden via het internet, en met name via instagram, vaak enorm verkeerd geïnformeerd, niet zelden door gebruikers van slechte steroïden. Ik zie zo vaak dat mensen slechte informatie geven en snelle resultaten beloven, alleen maar om een beetje geld te verdienen."

Je vraagt je misschien af wat dit te maken heeft met mij, een dikke artiest die dol is op kant-en-klare sandwiches van de supermarkt en doorgaans in een slakkentempo fietst? Waarom maakt het mij wat uit wat jongeren doen met hun lichaam? Niet alleen omdat ik niet weet wat voor effect deze ondefinieerbare ingrediënten op de gezondheid van mijn broertje hebben [met name het veelvoorkomende 'whey', waar nog altijd geen definitie voor bestaat]. Ook niet alleen omdat het effect op de gezondheid nog steeds niet duidelijk is. De reden om dit onderwerp aan te kaarten is het feit dat we ons steeds meer schamen voor lichaamsvet. Heeft onze schaamte voor vet iets te maken met de behoefte om gespierd te worden?

Als je een dik persoon vraagt hoe ze behandeld worden door jonge mannen, kun je waarschijnlijk verhalen verwachten over staren, van plaats wisselen in het openbaar vervoer, stiekem gefotografeerd worden, dronken beledigingen en in extreme gevallen geweld. Hiermee wil ik niet zeggen dat vrouwen dit niet doen, maar het blijft voor mij de realiteit dat 90% van alles wat ik naar mijn hoofd geslingerd krijg, uit de mond komt van gespierde, jongemannen van onder de 30.

Het valt niet te ontkennen dat we veel waarde hechten aan ons imago. Als een generatie die geobsedeerd is door uiterlijk en selfies om dat uiterlijk mee vast te leggen, filteren we onze levens, proberen we veroudering tegen te gaan en schuwen we niet voor plastische chirurgie en supplementen. Dus wie is hier de schuldige? De schuld geven aan social media is te makkelijk, we doen niet anders de laatste tijd. Natuurlijk is het makkelijker een app de schuld te geven dan de waarheid onder ogen te zien: we zijn nooit tevreden met ons lichaam.

Ik begrijp als geen ander hoe moeilijk het is om een gezonde relatie met voedsel te hebben, en ik begin me af te vragen of we niet blind aan het worden zijn voor het feit dat een nieuwe generatie echt eten aan het vervangen is voor poeder, omdat ze daarin de oplossing voor hun onzekerheden zien.

Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die dit lezen en vinden dat ze de shakes juist verantwoord gebruiken. Maar wat gebeurt er als ze de overhand krijgen? Daniel herinnert zich nog die keer dat "een vriend supplementen voor gewichtsverlies kocht en een beroerte kreeg na het drinken van alcohol. Hij had een paar uur eerder toen hij uit de sportschool kwam een shake en wat pillen genomen".

De obsessie met proteïnepoeder is net zo ongezond als het obesitasprobleem waar ik me zogenaamd ook schuldig aan maak. Het verschil? De obsessie met gespierder worden wordt sociaal aanvaard.

Mijn broertje wist het probleem perfect te omschrijven: "Om de een of andere reden zijn we collectief gaan aanvaarden dat te dun of te dik zijn niet oké is. Het gevolg hiervan is dat je veel jongens in de sportschool ziet, niet per se omdat ze het zelf willen, maar omdat ze denken dat het nodig is om waardering te krijgen. Het is best triest dat we proteïneshakes moeten drinken om het gevoel te krijgen dat we geaccepteerd worden, vind je niet?"

Credits


Tekst Scottee
Fotografie via