Miuccia Prada kaart het belang van de mannencollecties aan in Milaan

Op de tweede dag van de shows in Milaan, gebruikte Miuccia Prada haar platform om de wereld te wijzen op het verschil in creatieve vrijheid tussen mannen- en vrouwencollecties.

door Anders Christian Madsen
|
20 januari 2015, 10:52am

Het is niet gek dat modemensen over het algemeen gezien worden als een beetje eigenaardige wezens. Met ongeveer 900 man vullen we het Prada-gebouw in Milaan, waar we in de catwalkruimte tijdelijk iets hebben opgebouwd dat nog het meest op een nachtclub lijkt, om vervolgens allemaal braaf onze plek in te nemen en te kijken naar wat uiteindelijk toch vooral lijkt op vijftig vrij normale, monotone looks. Vervolgens spoeden we ons naar ons hotel, waar we honderden woorden wijden aan de betekenis van deze kledingstukken. Met haar mannencollectie voor herfst/winter '15 zorgde Miuccia Prada ervoor dat zelfs nog meer mensen dit deden, toen ze ook de grootste verslaggevers uit de wereld van de womenswear uitnodigde. Wat ze hen liet zien was een show die de relatie onderzocht tussen mannen en vrouwen, en tussen hun garderobes. Het was een soort episch gebaar om haar punt te maken: hoe erg menswear wordt beïnvloed door womenswear, en hoe erg haar mannencollecties haar vrouwencollecties inspireren - laatstgenoemde dienen in haar geval vaak als de tweede helft van de tweedelige verhalen die zij elk seizoen vertelt. 

"Ik noem het geen pre-fall", vertelde ze backstage over de negentien vrouwenlooks die in de show te zien waren. "Ik noem het een ander perspectief voor het volgende seizoen." In recentelijke seizoenen maakte de pre-fall - zoals wij het toch zullen noemen - een belangrijk deel uit van de mannenshows. Dat was, zoals Prada ook toegaf, omdat designers van grote merken momenteel alleen in mannenkleding de ideeën kunnen stoppen die hen creatief gezien het meest bezighouden. "Als je de vrouwencollecties doet, draait het er alleen maar om dat je meer en meer en meer doet. Je bent nooit in staat om te doen waar jij daadwerkelijk het meest om geeft." Omdat de mannencollecties zo'n klein deel uitmaken van de winst van deze modehuizen, zijn deze collecties als een speelterrein voor creatieve ideeën - de vrouwencollecties moeten het brood op de plank brengen. In dit opzicht worden de mannencollecties belangrijker dan ooit te voren.

"Het denken is altijd abstract", zei Prada backstage tegen de pers, die opgepropt om haar heen stond omdat Prada er een traditie van heeft gemaakt om haar modewijsheden na haar shows te delen. "Je hebt heel veel dingen en aan het einde kijk je daar nog eens goed naar, en we vonden alleen het zwart, blauw en grijs mooi", zei ze tegen haar volgers, die zo wanhopig snakten naar een uitleg voor de stroom rustige, minimalistische looks die door de kleine ruimtes van de set liepen, die nog het meest leek op een industriële Berlijnse nachtclub. "Ik wilde het elegant en modern maken. Wat het betekent? Ik weet het niet… Het is heel strikt", vervolgde Prada. Het was een uniform: een strak gesneden, onopgesmukte representatie van de basis van onze kledingkasten. Voor mannen: de basistop, de basisbroek en het basispak. Voor vrouwen: de alledaagse jurk, het kleine jasje en de jas die bijna kan functioneren als een jurk.

Alles bij elkaar was het misschien wel Prada's commercieelste collectie allertijden, en tegelijkertijd haar provocerendste. Want als het Prada niet was geweest, en we niet wisten dat haar gedachten een groot deel van het modelandschap zullen bepalen, dan hadden we deze vijftig - inderdaad - heel normale looks nauwelijks interessant gevonden. Wat Prada met haar studie naar de invloed van menswear op womenswear laat zien, is het functionele aspect van mode, dat meer aanwezig is bij de mannen (praktische wezens) dan bij de vrouwen (onpraktische wezens). Het is overduidelijk een harde en onware representatie van de seksen, maar op deze manier samengevat is wat Prada suggereert heel logisch: dat kleding, totdat ze verder ontwikkeld worden, gewoonweg de componenten zijn van een noodzakelijk dagelijks uniform. Ze verwees naar de geruite jurk die halverwege de show in een zee van monotone looks verscheen als een "fout", maar die ongetwijfeld bedoeld was om de uniformiteit van de andere looks te accentueren. "Ik was geobsedeerd. Niemand wilde het in de show hebben. Maar ik zei dat ik wel van fouten hou", aldus Prada.

prada.com

Credits


Tekst Anders Christian Madsen
Fotografie Ash Kingston

Tagged:
prada
Mode
Miuccia Prada
herfst/winter 15