Voorbij de status quo: Bobby Glampire

In dit tijdperk waarin iedereen van over de hele wereld samenkomt in de digitale wereld, en we elkaar daar constant in de gaten houden, lijken onze stijlen en voorkomens steeds homogener te worden. Des te opvallender worden de paradijsvogels die...

door Katya von Vaupel Klein
|
10 januari 2015, 10:30am

In hoeverre probeer je anders te zijn?
Anders zijn is iets anders dan anders proberen te zijn. Ik vind dat het anders zijn dan de norm die door de maatschappij wordt bepaald iets heel relatiefs is. Jezelf zijn zou niet als "anders" moeten worden beschouwd.  

Maar probeer je wel af te wijken van de norm?
Niet expres, maar ik zie wel in dat hoe ik eruitzie afwijkt van de norm die de maatschappij oplegt.

Wil je daarmee ook iets zeggen? Is het een statement dat je maakt?
Het is een gevoelskwestie. Laat de ware aard van het beestje zien. Ik uit mezelf zoals ik daadwerkelijk ben.

En de naam Glampire, heeft dat er nog wat mee te maken?
Het heeft te maken met glamour en een soort koudheid. Ik ben ook meer een nachtmens - ik vind de nacht fijner en rustiger. Vooral omdat er dan minder mensen zijn, haha.

Heb je dingen aan je lichaam laten veranderen?
Mijn hoektanden zijn vervangen door tanden van witgoud. Daarnaast zit ik natuurlijk vol met tatoeages. Maar dat zijn niet echt drastische veranderingen of aanpassingen.

Hoe belangrijk vind je wat anderen van je denken?
Ik vind dat niet heel belangrijk. Het gaat voor mij meer om mezelf en wat ik belangrijk vind. Ik vind het natuurlijk wel vleiend als mensen in positieve zin over me denken of praten, maar het zou geen uitgangspunt voor mij moeten zijn.

Volgens de Nederlandse norm ben jij vrij excentriek, vind je dat zelf ook?
Ik snap dat mensen dat vinden, maar mijn idee van wat excentriek is is anders dan dat van de meeste mensen. Ik denk dat het is verbonden aan wat je hebt gezien en meegemaakt, en aan wat je omgeving is. 

Ben je altijd zo geweest, of was er een omslagpunt?
Het zit tot op zekere hoogte wel in mijn aard, en heeft zich door de jaren heen ontwikkeld tot wat het nu is. Eigenlijk ben ik altijd wel een beetje anders geweest dan de rest van de klas, om het maar zo te zeggen. Dat zie ik ook als ik naar oude foto's kijk.

Het zit in je aard… Is het dan je identiteit? Wat betekent identiteit voor jou?
Het is datgene dat je daadwerkelijk bent: je persoonlijkheid die altijd al diep van binnen gezeten heeft. Het is datgene dat jou onderscheidt van andere mensen. Je identiteit zit er al bij je geboorte in, het is je ware zelf. Als je eerlijk bent kom je er snel genoeg achter wat jouw ware identiteit is en dan kan je dat ook uiten op een manier waarbij je jezelf prettig voelt.

Zie je dit dan ook als schoonheid?
Schoonheid is ook anders voor iedereen en wordt grotendeels door de maatschappij bepaald. Het is iets waarmee je opgroeit en waarmee je elke dag geconfronteerd wordt. Ik denk dat het belangrijker is om leuk gevonden te worden vanwege je innerlijke schoonheid dan je uiterlijke schoonheid. Ik vind dat mensen heel erg gefocust zijn op het schoonheidsbeeld dat de maatschappij oplegt. Hierdoor vergeten mensen uiteindelijk wie ze zelf zijn. Mijn visie is om jezelf te perfectioneren tot een beeld dat je zelf leuk vindt en waar je je goed en prettig bij voelt. Uiteindelijk draagt iedereen een zekere schoonheid met zich mee. Ik zie iets unieks en speciaals als schoonheid.

Hoe beïnvloedt je uiterlijk je dagelijkse leven?
Qua werk beïnvloedt het mijn leven niet omdat ik in een tattooshop werk. Buiten mijn werk werkt het niet altijd in mijn voordeel. Als ik bijvoorbeeld een huis bezichtig en er meerdere mensen op die bezichtiging afkomen, heb ik een zekere achterstand, zo blijkt helaas uit mijn ervaring. Veel mensen hebben vooroordelen bij een bepaald plaatje en dat merk ik wel.

Pas je daar dan je uiterlijk op aan?
Ja, ik pas me wel enigszins aan aan de situatie, maar tot op zekere hoogte. Ik ga me niet aanpassen aan het ideaalbeeld van een ander, dat gaat er bij mij niet in. 

Lees hier deel 1 van de serie: Laura A. Dima

Lees hier deel 3 van de serie: Anne-Rixt Gast

Credits


Tekst Katya von Vaupel Klein
Fotografie Lotte van Raalte

Tagged:
Mode
mode interviews