Advertentie

het geluksmoment dat esther haamke heet

We spraken modeontwerpster Esther Haamke over haar twee shows, leermeester Bas Kosters en hoe het komt dat haar ontwerpen ons vrolijk maken.

door Olga Kortz
|
04 maart 2016, 3:25pm

In januari toonde modeontwerpster Esther Haamke (29) op de Amsterdam Fashion Week haar tweede collectie, de Fortune Collectie. Nu de storm weer een beetje is gaan liggen zijn we benieuwd hoe ze de modeweek heeft ervaren, of ze al iets mag zeggen over haar aanstaande collectie en hoe het eigenlijk is om voor Bas Kosters te werken. We zochten haar op in haar atelier in het ACTA-gebouw in Amsterdam.

Hoe vond je Amsterdam Fashion Week?
Ik vond het een te gekke ervaring. Ik had heel hard gewerkt, het was een mix van een gekke ontlading en een megahoogtepunt waarop alles samen kwam. Ik denk wel een van de tofste momenten tot nu toe.

Toffer dan je eerste show?
Ja, dit was grootser. Bij de eerste show was het mooi dat ik alles voor het eerst helemaal zelf had gedaan en geregeld, de collectie, de muziek, de locatie, de visuals. Maar dit was een stapje verder. Mensen kenden me nu ook, dus er was pers.

De reacties waren goed.
Ja. Ik heb nooit een mode-opleiding afgerond, dus ik ben toch wel altijd onzeker hoe er wordt gereageerd. Je werpt jezelf voor de leeuwen. Er waren ook minder goede reacties, maar die waren ook oke. Zoals: "Het was niet mijn smaak maar ik kan het wel waarderen dat ze dit onderneemt, en de zaal was enthousiast." Als mensen met respect over je blijven schrijven dan kan ik er goed mee leven.

Je neemt de tijd voor het lanceren van je collecties.

Ja, de Snake Preview-collectie presenteerde ik een jaar geleden. Toen heb ik een half jaar een bijbaantje genomen, om een nieuwe collectie te kunnen maken, waar ik toen een half jaar aan gewerkt heb. Nu staat er wel wat meer druk op de ketel.

In juli presenteer je een nieuwe collectie?
Daar wordt nu in het geheim aan gewerkt, dus ik kan er nog niet zoveel over zeggen.

Ben jij op zoek naar originaliteit?
Jawel. Ik weet dat ik niet meest vooruitstrevende designer ben qua snit, dat hoef ik ook niet te zijn. Maar ik ben wel op zoek naar een nieuw soort beleving. Mode of de presentatie moet in mijn ogen een beleving zijn, niet een recht-toe-recht-aan catwalkshow. Voor sommige merken werkt dat, voor mij niet.

Wat moeten we beleven bij jou?
Een geluksmoment. Met beeld, met muziek, ik wil een driedimensionaal product maken. Mijn kleding is altijd kleurrijk en vrolijk, niet omdat ik dat zelf ook altijd ben - dat is niet zo, absoluut niet zelfs [lacht], maar ik vind het leuk om mensen in dat kleurrijke geluksmoment mee te nemen. Ik wil niet uitsluiten dat er ooit een sombere belevenis wordt neergezet, maar is het niet mijn missie.

Moet jij je eigen kleding kunnen dragen? Ontwerp je voor jezelf?
Ja, ik moet toegeven dat ik eigenlijk vooral voor mezelf ontwerp. Ik maak dingen die ik zelf zou willen dragen. Daardoor is het vrij draagbaar. Voor mij is het sportieve element belangrijk, dat je je goed in mijn kleding kan bewegen, en dat het stoer is. Ik vind een sculptureel werk, of mode die bijna kunst is heel mooi om naar te kijken, maar ik zou het zelf niet kunnen maken. Dat zou geforceerd voelen. Ik kan me nog wel voorstellen dat ik een zo'n show piece zou maken, maar niet een hele collectie op die manier.

Je hebt stage gelopen bij Bas Kosters. Hoe is hij als leermeester?
Fantastisch. Nadat ik in Antwerpen met de mode-academie was gestopt, zat ik er best wel doorheen. Ik was daar totaal niet gelukkig, ik kon niet doen wat ik wilde doen; werken vanuit print. Ze wilden dat ik het tegenovergestelde deed van de concepten die ik had. Het matchte niet. Het is heel zwaar hard te moeten werken voor iets waar je niet achter staat. Zeker als je iets maakt waar je niet achterstaat, en wat dan alsnog niet goed zou zijn. Ik wist dat ik niet alleen wilde illustreren, voor Antwerpen had ik illustratie gestudeerd, maar wat ik wel wilde doen en hoe ik mode en illustratie kon combineren, moest ik uitzoeken. Het leek me goed me te laten inspireren door iemand die ik bewonder. Toen ben ik naar Bas gegaan en daar een half jaar gebleven. Hij heeft me al het plezier teruggegeven.

Dus je meldde je gewoon bij hem en toen werd je aangenomen?
Ja, ik had een portfolio opgestuurd, met een kaartje erbij waarop stond dat ik heel graag stage wilde lopen. Toen mocht ik op gesprek komen en toen zei hij: 'Oke wanneer wil je beginnen?" Dus ik ging er vrij direct aan de slag. Het is leuk dat hij nog steeds trots op me kan zijn.

Wat heb je van hem geleerd?
Sowieso het snelle keuzes maken, doelgericht. En werken met verschillende materialen.

Met welke materialen werk je het liefst?
Met leer en ik vind jersey's altijd fijn. Maar ik vind leer het mooist. Ik werk wel graag met verschillende materialen, dus zijde met pailletten, of nepbont in combinatie met leer.

Kun je je voorstellen dat je op nepleer overgaat?
Ik zou sowieso nooit met bont werken. Alhoewel mensen ook boos kunnen worden als ik nepbont gebruik, omdat dat volgens sommigen het gebruik van echt bont aanmoedigt. Zou ik helemaal van leer afstappen? Als ik meer materiaal kan vinden dat lijkt op echt leer, qua kleur en structuur, dan zou ik zeker openstaan voor nepleer. Wat ik mooi vind van echt leer is dat je in sommige gevallen de coating een beetje weg kan poetsen en dat daar dan een verrassing onder zit en dat het duurzaam is.

Stella McCartney gebruikt erg mooi nepleer vind ik.
Ja, ik moet ook naar groothandels en stoffenbeurzen. In de winkel is een beperkt aanbod, dat klopt.

Met hoeveel mensen werk je aan een collectie?
De Snake Preview-collectie was een onemanshow. De Fortune-collectie heb ik met behulp van drie stagiairs gemaakt, die verspreid werkten. Nu ben ik alleen, en dat vind ik fijn. Dan kan ik me beter focussen, in plaats van zorgen maken of iemand wel genoeg werk heeft, maar in april krijg ik een assistent uit Frankrijk, die textieldesign studeert. Ik denk dat ze me met haar achtergrond goed kan aanvullen.

Op dit moment wordt er best wel in opstand gekomen tegen het moordende tempo van de industrie. Wat vind jij daarvan?
Ik vind dat goed. Net zoals dat wanneer je een collectie presenteert, die collectie ook meteen te verkrijgen is. Ik zou er niet aan moeten denken om er vier collecties uit te persen. Dan wordt het lopende band-werk. Ik zou er dan niet meer van kunnen genieten. Het showmoment is natuurlijk leuk, en de mooie foto's die er uit komen, maar je hebt denk ik niet de tijd om te genieten van het proces. In principe ben ik van "more is more", maar hierin niet. Er is al zoveel. Zoveel labels, zoveel ontwerpers.

En de welke omstandigheden waaronder wordt al die mode gemaakt…
Ja, daar wil ik ook niet aan meedoen. Ik ga mijn kleding in Enschede laten produceren, bij Stichting Hibernate waar ook de sheltersuits gemaakt worden, een initiatief van Bas Timmer en Alexander de Groot.Alle kleding wordt door asielzoekers gemaakt. Ze zijn nu een jaar bezig, en het team is al van tien naar dertig mensen gegroeid. Er hangt een hele goede sfeer. Er vliegen parkieten rond, er staat Syrische of Libanese muziek op. Er zijn vrijwilligers die koken. Ik vind het belangrijk zeker te weten dat dat deel van de productie goed is. Ik kan niet de herkomst van alle stoffen traceren, daar heb ik de middelen niet voor. Maar dat het op een fijne manier in elkaar gezet wordt, geeft me een goed gevoel. Het blijft wel apart natuurlijk. Wel vertellen ze tussen neus en lippen hele heftige verhalen, maar het is fijn iets voor elkaar te kunnen betekenen.

Heb je internationale ambitie?
Ja, zeker. Ik wil naar Tokio en LA. LA heeft een bepaalde afgezaagdheid, maar er is zon, de zee, het is een facade, maar daar hou ik wel van. Ik hou ook van de foto's van David Lachapelle, en van Jeff Koons.

Je houdt van bombasme, van kitsch misschien?
Ja, ik hou van kitsch, van kleuren.

Zou je dan ook in LA op de fashionweek willen showen?
Ik zie mezelf dan in Londen of New York showen. Of LA een goed idee is weet ik niet, dat zou ik moeten uitzoeken.

Wat is je droom?
Ik droom van samenwerkingen. Zo zou ik bijvoorbeeld curator willen zijn van een eendaags festival. Met muziek, parades, performances. Waarbij ik mijn nieuwe collectie presenteer. Maar bovenal wil ik grenzeloos creatief bezig blijven en de grote, crazy creatieve familie om mij heen vieren en doordouwen.

Wanneer vind je dat je carrière geslaagd is?
Als ik een internationale show kan doen, en zo goed als rond kan komen.

Mogen we iets weten over de nieuwe collectie?
Het wordt geen standaard show, en het wordt meer een beleving. Kleurrijk en zomers. 

Esther Haamke

De kleding is hier verkrijgbaar. 

Credits


Tekst Olga Kortz 
Fotografie Adriaan de Groot
Beeld uit de laatste collectie van Esther, de Fortune Collectie: 
Fotografie Tim van der Most
Haar en make-up Chris Volkers
Modellen Bente Nagtegaal en Kenny Vogelaar

Tagged:
esther haamke
fortune collection