Photography Dimitris Theocharis

volgens munroe bergdorf moeten merken radicaler durven zijn

We praatten met Brits model en activist Munroe Bergdorf over de genderpolitiek van schoonheid en radicale sociale verandering.

|
mrt. 1 2018, 10:44am

Photography Dimitris Theocharis

“Zestig procent gaat over wat ik te zeggen heb, veertig procent gaat over mijn uiterlijk en waar mijn lichaam voor staat,” zegt Munroe Bergdorf, die haar nieuw verworven roem als model en activist overdenkt. Het is een druk jaar voor Bergdorf: afgelopen september haalde ze de krantenkoppen toen cosmeticagigant L’Oreal bekendmaakte dat ze de eerste transgendervrouw was die het gezicht zou worden van de True Match-foundation. Drie dagen later werd ze ontslagen nadat ze een facebookpost schreef over racisme – een beslissing die voor nationale verontwaardiging zorgde. Hoe kon een merk dat haar visie eerst toejuichte haar om diezelfde mening laten vallen? In plaats van het debat de rug toe te keren, gebruikte Munroe haar platform om te praten over de problemen rondom wit privilege en het belang dat transgenders op een veel grotere schaal zichtbaar zijn. Haar boodschap over gelijkheid is intelligent en vol passie, gezaghebbend en over het algemeen heel duidelijk – eigenschappen die ervoor gezorgd hebben dat ze gevraagd is deel te nemen aan een nieuwe LHBTQ+ adviesraad van Britse minister Dawn Butler van de Labour Party.

Eerder deze maand gebruikte Munroe haar gewichtige stem door op Instagram het resultaat te laten zien van de gelaatschirurgie die ze had ondergaan, waarmee ze een krachtige boodschap over zelfexpressie overbracht. Dit seizoen maakte ze haar debuut op de catwalk en liep ze voor Gypsy Sport en Teatum Jones. Volgende week neemt Munroe deel aan een discussie over gendergelijkheid, als onderdeel van het Needs x UN Women HeForShe evenement. In de aanloop van het event praten we met haar over genderpolitiek en de kracht van radicale sociale verandering.

Mijn eerste herinnering aan make-up is het stelen van de rode lipgloss van mijn moeder, die ik vervolgens naar school opdeed. Natuurlijk werd het meteen in beslag genomen; de school keurde het niet goed dat een kind, dat zich presenteerde als jongen, lipgloss droeg. Mijn leraar verstopte de tube in zijn bureau, maar het lukte me om het terug te stelen. Mijn moeder maakte het niets uit, ze was er heel relaxed over. In het begin probeerde ze me vooral af te raden het te dragen, maar uiteindelijk accepteerde ze gewoon dat ik zo was.

“De make-up die ik draag is tijdelijk. Aan het einde van de avond haal ik het eraf. Het heeft niets met mijn gender of geslacht te maken.”

Als tiener had ik een slechte huid, wat me heel onzeker maakte. Ik vond mezelf nooit mooi. Pas op de universiteit, toen ik niet meer bij mijn ouders woonde, kreeg ik de vrijheid om te beslissen over mijn eigen uiterlijk. Ik ging helemaal los met leer en begon met mijn looks te experimenteren, waardoor ik me pas echt comfortabel ging voelen over mijn uiterlijk.

Jezelf vrij voelen om te zijn wie je bent, dat is het belangrijkste. Ik ben blij dat ik door het lelijk-eendje-stadium ben gegaan waarin ik heel ongemakkelijk was. Niet dat iedereen door zo’n moeilijke tijd moet gaan, maar je kunt het wel gebruiken als een tool voor vooruitgang. Op de universiteit had ik een hanekam, ik was geobsedeerd door punk, en ook dat was een manifestatie van wie ik was op dat moment.

Eerst gebruikte ik make-up als houvast, om mijn onzekerheden te maskeren, nu gebruik ik het om mijn kenmerken te benadrukken. Ik voel me comfortabeler en heb niet het gevoel dat ik met een gezicht vol make-up naar de winkel moet, ik doe hoogstens wat foundation op om mijn gezicht een beetje glans te geven. Iets wat denk ik met tijd en zelfvertrouwen komt. Je mag van jezelf houden zonder make-up. Het is wie je bent.

Ik associeer make-up niet meer met vrouw zijn. Make-up zou over expressie moeten gaan; ik draag een gezicht vol make-up omdat ik mezelf uit. Als ik een vamp look draag, dan doe ik dat niet om mijn vrouwelijkheid te benadrukken, maar omdat ik de vamp in mezelf naar boven wil halen. De make-up die ik draag is tijdelijk. Aan het einde van de avond haal ik het er af. Het heeft niets met mijn gender te maken.

Ik vond modellenwerk via mijn dj-klussen in nachtclubs. Mensen maakten foto’s van me en die kwamen op alle juiste plekken terecht – een sneeuwbaleffect. Daarna begon ik te vertellen over mijn ervaringen en wie ik ben als persoon, iets wat voor velen anderen herkenbaar bleek. Maar eerlijk gezegd zie ik mezelf niet echt als model. Ik vind het belangrijker om me te richten op de boodschap die ik uitdraag. Ik heb het geluk dat ik mijn gedachten in woorden kan vatten.

“Merken moeten de mensen steunen die een beetje radicaler zijn, zij zijn degene die de boel gaan opschudden.”

De rol van modellen is aan het veranderen. Mensen willen investeren in merken met een boodschap waarmee ze zich kunnen identificeren. Ik denk dat mensen daarbij door symboolpolitiek heen kunnen kijken. Als een merk alleen maar zwarte modellen gebruikt om een statement te maken, dan is dat symboolpolitiek; diversiteit moet diep zitten, het moet organisch en eerlijk zijn. We vragen niet aan merken om altijd zwarte modellen te gebruiken, maar het gebruik van zwarte modellen moet ook niet seizoensgebonden zijn. Dan lijkt het alsof mensen een wegwerpartikel zijn, wat niets doet voor vooruitgang.

Ik zou graag zien dat meer merken achter mensen gaan staan die dingen doen waar de wereld beter van wordt. Ik denk dat dat langzaam ook aan het gebeuren is, maar zoals je zag aan wat er tussen mij en L’Oreal gebeurde, zijn merken snel bang. Ze willen smaakmakers gebruiken, maar ze willen ook dat iedereen zich “veilig” voelt. We leven in drukkende politiek sfeer. Daarom moeten merken juist de mensen steunen die rebelser zijn – zij zijn degenen die alles opschudden. En daarmee bedoel ik niet alleen mensen die commercieel succesvol zijn, maar oprecht baanbrekend en spannend.

Als je op veilig speelt, krijg je alleen maar veilig. Maar als je het geld steekt in mensen die echt moedig en baanbrekend zijn, dan is de uitkomst iets wat levens en gedachten verandert. Ik heb nooit gedacht te doen wat ik nu doe, maar ik kijk er naar uit om mijn ding te doen en me geen zorgen te hoeven maken over het waarmaken van het beeld dat anderen van mij hebben. Ik wil graag nieuwe dingen uitvinden over mezelf. Ik heb zin in dit jaar.

@munroebergdorf

Het evenement NeedsxUN Women HeForShe vindt plaats op 11 en 12 maart in de Oval Space.

Het originele artikel verscheen eerder op i-D UK