zachary cole smith over sky ferreira, zijn heroïneverslaving en diiv’s tweede album ‘is the are’

De zanger schreef honderden tracks, waarvan er achttien op ​'Is the Are' staan.

|
okt. 21 2015, 6:30am

Het is lastig voor me om objectief te schrijven over DIIV. De afgelopen drie jaar heb ik iedere dag wel even naar hun eerste album Oshin geluisterd. Hun zonnige gitaargeluid klonk regelmatig in mijn oren als ik de leadzanger, Zachary Cole Smith, tegenkwam op straat in Brooklyn, waar we allebei wonen. Het is de plek waar Smith het in reverb gedrenkte geluid van DIIV verfijnde, door regelmatig meerdere shows op een avond te spelen in de oude pakhuizen in Williamsburg.

De vijftien nummers van dat album vormden de afgelopen drie jaar de soundtrack van mijn leven, maar heeft Smith er in die tijd nog veel meer geschreven - honderden zelfs. Achttien van die tracks zullen op het tweede album, Is the Are, van DIIV te horen zijn. Na een enorme hoeveelheid drama en het overwinnen van een drugsverslaving, brengt de band Is the Are ergens in de komende weken uit. "Het maken van dit album was een lang en gestoord proces, omdat ik constant aan het schrijven was, non-stop, door alles heen," vertelt Smith me.

Van deze achttien nummers is er nog maar één uitgebracht, Dopamine. In eerste instantie klinkt het als een nummer dat had kunnen opduiken tussen de wat wazigere nummers op Oshin. Het is een dans van dromerige, popachtige baslijnen die overgaan in prachtig overlappende gitaarrifs. Smith weet dat melodieën de sterke kant zijn van DIIV: "Ik weet niet zo goed hoe ik nummers moet schrijven met akkoorden. Het gaat mij altijd om het experimenteren met twee gitaren, hoe die samen kunnen gaan - met verschillende lagen melodieën over elkaar heen, en dan kijken of het werkt," zegt hij. "Dat is de kracht achter ieder nummer van DIIV. Daardoor is het enigszins om aan te horen."

Door de sterke sound die Oshin kenmerkte, werden Smiths teksten vaak overspoeld door zijn eigen zee van geluid. Deze keer wil hij dat we de teksten kunnen horen. "Veel mensen vonden Dopamine een vrolijke, zonnige track, maar dat is het voor mij helemaal niet," legt hij uit. "Het moet een weerspiegeling zijn van hoe het is om manisch te zijn." Het zonnige gevoel verdwijnt bij teksten als "I'm fixing now to mix the white with the brown" en het hartverscheurende "I got so high I finally felt like myself."

"Ik heb het idee dat mijn hele achtergrondverhaal wel is beschreven in de media," zegt Smith, en hij heeft gelijk. Hij was moedig genoeg om openhartig over zijn heroïneverslaving te spreken - een verslaving die ervoor zorgde dat zijn vriendin Sky Ferreira en hij werden opgepakt nadat de politie zijn auto doorzocht. Hij heeft zijn verslaving daarna overwonnen, maar vorig jaar werd DIIV opnieuw door het slijk gehaald, nadat seksistische opmerkingen van bassist Devin Ruben Perez op 4chan werden verspreid.

"Het album gaat over al die dingen, maar ik ben geen verhalenverteller. Ik kan alleen maar schrijven over mezelf en mijn eigen ervaringen," zegt Smith. "Ik wilde dingen niet mooier maken dan ze zijn; het is meer een soort waarschuwing. Ik wilde aan mensen uitleggen wat er met me is gebeurd. Het gaat er om gehoord te kunnen worden. De teksten op dit album zijn heel belangrijk voor me."

Smiths teksten zijn niet alleen belangrijk voor hemzelf. De prominente aanwezigheid van de zangpartijen komt onder meer voort uit het meisje dat al die tijd aan zijn zijde stond. "Sky luistert op een compleet andere manier naar muziek," zegt hij. "Ze luistert voornamelijk naar de teksten, dus het was belangrijk om daar in dit album meer focus op te leggen." Sky Ferreira, die momenteel aan haar eigen nieuwe album werkt, keert regelmatig terug in ons gesprek. Smith vertelt me dat hij aan Ferreira werd voorgesteld door een van de creatievelingen die hij het meest bewonderd: Hedi Slimane.

"Ik had Sky net ontmoet en wilde heel graag meer weten over wat ze deed, hoe de modellenkant van haar leven is," vertelt Smith over de dagen dat Slimane Ferreira gebruikte als een van de eerste gezichten van Saint Laurent. De Franse ontwerper heeft sindsdien meerdere foto's van het koppel voor het modehuis gemaakt, waaronder een aantal voor de herfst/winter '13 campagne, waarin ze samen met Cara Delevingne te zien waren. "Hedi heeft me altijd al enorm weten te inspireren. Hij was de eerste persoon in een lange tijd die zo'n hechte band tussen mode en rock and roll wist te creëren. Die connectie heeft altijd al bestaan, maar hij heeft 'm gemoderniseerd," vertelt Smith enthousiast. "Hij werkt vaak met dezelfde mensen, en laat een bepaalde loyaliteit zien - een echte overgave aan zijn kunst. Ik heb heel veel respect voor wat hij doet, hoe hard hij werkt, en zijn onuitputtelijke inspiratie."

Smith werkt nu samen met andere muzes van Slimane. De huidige campagnesterren Julia Cumming en haar vriend Nick Kivlen vormen met hun band Sunflower Bean het voorprogramma van DIIVs volgende tour. "Ze zijn op veel manieren een compleet andere band dan wij, maar zoals DIIV een aantal jaar terug New York naar de keel vloog, doen zij dat nu ook," zegt hij over het extreme tourschema van Sunflower Bean. Hij heeft gelijk, het afgelopen jaar speelde die band drie sets per dag, met een typische punk-energie, net als die van Smith. "Het is een goede manier om je muziek aan veel mensen te laten horen, en je liveshows gaan er enorm op vooruit. Hoe meer je speelt, hoe beter je wordt."

Hoewel DIIV vorige zomer een kleinschalige clubtour deed om nieuw materiaal uit te proberen, hebben ze hun nieuwe album eigenlijk nog maar één keer voor publiek gespeeld in New York: tijdens een show in Brooklyn die stijf uitverkocht was - ondanks het feit dat-ie om twee uur 's nachts op een winterse dinsdag plaatsvond. "Dopamine ligt naar mijn idee het dichtst bij alles dat we eerder hebben uitgebracht, maar het album is heel divers. Ik heb superveel zin om te zien hoe mensen zullen reageren op de duistere, heftigere, en meer popachtige nummers. Ik wilde dat de band vernieuwend bleef en speelde met die wens op dit album," zegt hij. "Ik ben er heel blij mee." 

@diiv

Credits


Tekst Emily Manning
Fotografie Zachary Chick