Advertentie

De monsters van SIBLING nemen het V&A Museum over – zeven inspiratiebronnen op een rijtje

SIBLING treedt in de voetsporen van onder andere Jean Paul Gaultier, Yohji Yamamoto en Meadham Kirchhoff als zij hun hoogtepunten uit de mannencollecties showen tijdens de museale livecatwalk ‘Fashion in Motion’ in het Victoria & Albert Museum.

door Felicity Kinsella
|
10 november 2014, 5:05pm

Cozette McCreery, Joe Bates en Sid Bryan vormen het in Londen gebaseerde trio achter i-D's favoriete breimerk. Samen hebben ze de sleutelstukken uit hun mannencollectie geselecteerd voor de liveshow op 21 november in het Londense Victoria & Albert Museum. Met gevarieerde verwijzingen van East London tot West Side Story, Richard Hell tot Frankenstein en een beetje Scare Isle her en der, zijn de creaties van SIBLING altijd een betoverende explosie van humor, kleur en ambacht. Vandaag start de kaartverkoop en om net zo cool als hen te worden vroegen we Cozette naar de belangrijkste inspiraties van SIBLING…

Muziek
"We hebben in de SIBLING-studio altijd de radio aan en zowel ik als Joe DJ'en ook nog redelijk vaak. Het is een eclectische mix van Amerikaanse new wave, k-pop, hiphop, jaren tachtig-hits en grunge, wat vaak afdwaalt naar disco, goth. Omdat het zo'n groot onderdeel van ons leven is, is er in de collectie altijd wel een connectie met een nummer, band of muzikant. Bijvoorbeeld de Richard Hell- en de Please Kill Me-trui uit de herfst/winter '12-collectie."

Foto's
"Oude foto's van familie en vrienden, of van sociale, fotografische reportageboeken - eigenlijk nooit uit tijdschriften. We houden van foto's die het echte leven laten zien. Een collectie begint vaak met Joe die een foto laat zien - meestal in de Parijse showroom na het showen van onze collectie omdat we dan het positiefst zijn over ons werk. We praten er dan met z'n drieën over en dat kan dan echt van de hak op de tak gaan. Joe werkt zijn ideeën uit in schetsen en redigeert dat nadat Sid ideeën heeft uitgewerkt in brei- en patroonvorm. Dit komt allemaal van één foto. Vaak worden deze beelden ook gebruikt op onze uitnodigingen: Derek Ridgers voor lente/zomer '15 en John Bulmer voor herfst/winter '13."

East London
"We wonen nu al tien jaar in Shoreditch op loopafstand van elkaar en de studio. Meestal haal ik de koffie en haal ik Sid, Joe en hun hond op zodat we allemaal samen naar de studio kunnen lopen. Dan kunnen we bijkletsen - dit herinnert ons altijd aan het feit dat we drie heel goede vrienden zijn, wat er ook allemaal gebeurt bij SIBLING. Wanneer we van Hackney Road naar Whitechapel wandelen zien we veel schoolkinderen, jongeren die net terugkomen van uitgaan, groepen jonge mannen die naar de moskee gaan, moeders, vaders en soms een hipster. Onze lente/zomer '13-show voor de eerste London Collections: Menswear was sterk beïnvloed door de jeugd van Brick Lane."

Plezier
"Het zou SIBLING niet zijn zonder een element van plezier, toch? We maken grote pompom-mutsen en hele pompom-stukken omdat we er blij van worden. We zijn niet uit op lolz- of fnar fnar-grapjes - we willen gewoon een glimlach opwekken. Of wenkbrauwen doen fronsen! Hopelijk komt dit over bij de persoon die onze kleding draagt en geeft het diegene positieve energie die misschien zelfs een beetje een rebels gevoel geeft."

Kleur
"SIBLING staat voor kleur. Winkels en klanten komen niet naar ons voor gewoon zwart, marineblauw of grijs. Tenzij deze kleuren zijn 'ge-SIBLING-ed' met patronen, textuur of verschillende materialen."

Luipaard
"Laatst had iemand naar het SIBLING-account getweet dat volgens hem de luipaardprint beter was bij vrouwen dan bij mannen. Wij zij het daar totaal niet mee eens; mannen zien er fantastisch uit in luipaardprint. Ik ben ervan overtuigd dat er een holbewoner is geweest die er gehuld in kattenhuid super mannelijk uitzag, en daarnaast kan je gewoon de plank niet misslaan met deze rebelse rocker-punkprint. Daarom draagt iedereen het - van Johnny Thunders tot Lux Interior, Rod Stewart, Kanye en zelfs Harry Styles."

Knit Monsters
"Mensen denken vaak dat onze Knit Monsters en bivakmutsen zijn gebaseerd op Leigh Bowery en de Londense clubcultuur. Hoewel Leigh een vriend was - dus misschien is het onderbewust wel waar - komen onze monsters oorspronkelijk voort uit het verlangen om een volledig gebreide look te maken die verder ging dan de twinsets waar we bekend mee werden. Zo simpel is het. De rituele danskostuums uit West Afrika (gefotografeerd door Phyllis Galembo) en de grappige maar angstaanjagende kledingstukken die tijdens Kanaval in Haïti worden gedragen (gefotografeerd door Leah Gordon) waren de uitgangspunten. We werden hier vervolgens heel snel bekend mee - het werd zo'n trend dat we het idee een aantal seizoenen even hebben weggelegd omdat het ons begon te vervelen. Voor lente/zomer '15 hebben we ze weer teruggebracht, gecombineerd met onze pompom-mutsen uit de lente/zomer '13-collectie, en hebben we er een complete look van gemaakt. We hebben nu ook een spiksplinternieuw Knit Monster gemaakt in samenwerking met kunstenaar Jim Lambie voor het project Studio Voltaire dat op 11 november werd gelanceerd."

Credits


Tekst Felicity Kinsella
Fotografie Piczo