de verkoeling van stadsstrand blijburg

Fotograaf Kim Erich volgde drie meisjes op een warme zomerdag. Vandaag: Rochelle Perts die met haar voeten in het zand van stadsstrand Blijburg woelt.

door Sylvia Blazer
|
08 augustus 2017, 9:05am

Amsterdam kan soms zo zinderend heet zijn dat je niet zo goed weet wat je met jezelf aan moet in de stad. Wat doe je dan? Fotograaf Kim Erich volgde drie creatieve meisjes op zo'n warme zomerdag. Vandaag: Rochelle Perts die met haar voeten door het zand woelt van Blijburg. Rochelle Perts is artiest en woont met twee vriendinnen in Amsterdam-Oost. Haar meest bekende nummers zijn Shotgun ft Yellow Claw, en haar singles All Night Long en Way Up ft Kalibwoy.

We zijn op Blijburg. Wat voor gevoel krijg je als je hier naartoe gaat op een hete dag?
Ik word er heel rustig van. Frisse lucht, een windje en lekker met m'n voeten in het zand. Het strand is de enige plek waar ik kan afkoelen. Gewoon het vakantiegevoel nabootsen, dat werkt heel ontspannend. Ik ben wel echt een strandmens denk ik.

Hoe ziet zo'n hete dag in het meest ideale geval eruit?
Soms ga ik met vrienden, maar vaker alleen. Ik probeer wel om er vóór een uur te zijn. Ik smeer thuis lekker broodjes want als ik ga wil ik ook zo lang mogelijk blijven liggen. Ik lees niet en ik luister ook niet echt naar muziek, het geroezemoes en de reuring om me heen zijn genoeg. En ik neem om het half uur een duik.

Heb je als artiest veel dagen zoals deze nodig om te ontspannen, of valt het wel mee met de stress?
Het wisselt denk ik. Vaak komt alles ineens binnen en dan is het weer een tijdje rustig. Ik ben nog niet zó druk dat ik maandenlang geen vrije tijd meer heb, ik kan gewoon mijn rust pakken als ik dat nodig heb.

Waar kan je beter mee omgaan: stress door drukte of prestatiedruk?
Ik denk eerder dat ik stress krijg door drukte. Maar het gaat wel samen. Want hoe meer tijd ik heb, hoe mooier ik iets kan uitwerken en hoe beter de prestatie is. Maar sowieso heb ik niet zo snel last van stress.

Je hebt zes jaar geleden meegedaan aan X-factor en gewonnen. Je was toen 19. Heeft dat je gebracht wat je ervan hoopte?
Ik had er op dat moment niet echt een idee van. Ik was 19 en ik liet het gewoon over me heen komen. Er was gelukkig wel iemand die me waarschuwde dat ik het heel druk zou krijgen, maar ik dacht gewoon niet echt na over hoe het zou voelen of hoe mijn leven zou kunnen veranderen. Ik denk dat ik er ook veel plezier in heb gehad om het niet te weten: een nieuwe wereld instappen en het gewoon over je heen laten komen, en daarvan te genieten.

En als X-factor niet bestond?
Er leiden heel veel wegen naar Rome natuurlijk. Maar dit is het pad wat ik toen heb genomen. Ik zat totaal niet in de scene, ik speelde geen instrument en ik bezat ook geen laptop logic om zelf mijn eigen nummers te produceren. Het had allemaal wat langer geduurd om te kunnen doen wat ik nu doe, denk ik.

Ben je een artiest met een boodschap?
Op het moment nog niet echt, maar daar wil ik wel naartoe, een boodschap uitdragen via mijn liedjes. Als artiest heb ik veel meer bereik dan als Rochelle de persoon. Als je iets zingt voelt het ook veel minder heftig en ik durf daardoor ook eerder iets te zingen dan te vertellen.

Welke zomerfilm is je altijd bijgebleven?
Toen ik negen was zag ik de film over de Amerikaanse zangeres Selena Quintanilla-Pérez, en die film heeft veel indruk op me gemaakt. Ik kan me niet herinneren of ik toen al bezig was met zingen, maar ik luister haar muziek nog steeds. Ze was Texaanse van Mexicaanse afkomst en zong in het Spaans, maar net voordat ze echt doorbreekt schiet een vriendin haar dood. Het is heel oldschool en Selena droeg vaak van die hoge bustiers met pailletten, een high waisted broek en rode lippenstift. Of een super mooi glitterpak. Heel vrouwelijk wel. Het is niet per se een zomerfilm maar het speelt zich af in Texas, waar het heel warm is.

Met de opwarming van de aarde wordt het heter en natter: hoe ziet jouw zomerdag er in 2050 uit in Amsterdam?
Ik hoop dat ik dan niet meer in Amsterdam woon, maar in een huisje aan het strand in Miami. Ik hoop dat ik dan de achtertuin in kan stappen en dan de zo de zee in kan lopen. Ik ben dan 57. Dan hoop ik wel dat ik op die manier gevestigd ben maar nog wel af en toe een heel groot concert kan geven en de rest van het jaar doorbrengen met vrienden en familie. 

Credits


Fotografie Kim Erich
Tekst Sylvia Blazer

Tagged:
zomer
Rochelle
buitenbad