i-D Magazine Fall 2015

de gekke obsessies van harley weir

"Naaktheid kan echt een band scheppen."

|
16 december 2016, 10:25am

i-D Magazine Fall 2015

Harley Weir heeft in 2016 voor aardig wat opschudding gezorgd. Haar beruchte instagrampost waarop menstruatiebloed te zien was werd van Instagram verwijderd en was de rode druppel die de emmer deed overlopen: de discussie rondom het vrouwelijk lichaam explodeerde. Harley is zeker geen onbekende van i-D en toen ze gisteren haar allereerste tentoonstelling Boundaries opende in Foam, moesten wij daar natuurlijk bij zijn. Ze vloog speciaal voor de opening naar Amsterdam en wij vroegen haar naar de betekenis van Boundaries, seksualiteit, en haar liefde voor Flickr.

Je ziet de volledige tentoonstelling nu voor het eerst. Wat vind je ervan?
Ik heb nog nooit al mijn werk aan de muur zien hangen. Sommige grote afbeeldingen zijn echt anders geworden. Mijn favoriete foto, deze grote man in het water, is compleet veranderd. Op klein formaat oogt de man veel sterker, terwijl hij veel kwetsbaarder lijkt op groot formaat. Hij ziet er zelfs een beetje verdrietig uit nu. 

Hoe heb je je hierop voorbereid?
Nou, alle foto's hier zijn met de hand gedrukt. Ik ben dus lang bezig geweest met het ontwikkelen van de foto's. De selectie van de foto's was ook erg lastig. Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om vooral mijn favoriete foto's hier te laten zien. Ook moest ik veel en goed communiceren met Foam over de indeling van de tentoonstelling. Er is natuurlijk wel een esthetisch thema, maar ik wilde niet dat we foto's bij elkaar gingen plaatsen puur en alleen omdat het kleurenpalet goed bij elkaar paste. De volgorde van de foto's moest wel een betekenis hebben. Ik wilde hier, als het ware, bepaalde grenzen weergeven.

De tentoonstelling heet Boundaries. Kun je hier iets over vertellen?
Ik begon met een project in 2012 over de grenzen tussen landen, en dit project noemde ik Boundaries. Het begon allemaal toen ik in Israël was en daar de muur zag tussen Israël en Palestina. Ik zag het en had meteen zoiets van: wow, de wereld is ontzettend fucked up. Het groeide uit tot een uitgebreide fotoserie, waarvoor ik naar diverse landen afreisde waar grensconflicten waren. Het is eerlijk gezegd ook mijn favoriete project tot nu toe. Voor deze tentoonstelling moest ik nog een naam bedenken, en toen realiseerde ik me dat de naam Boundaries nog steeds heel logisch is. Alle foto's hier verleggen en creëren namelijk ook grenzen.  

Unpublished, Juni 2016

Je foto's bevatten duidelijke thema's zoals seksualiteit en intimiteit. Wat interesseert je hier zo aan?
Vooral in deze tijd is het des te belangrijker dat we onze gevoelens laten zien. Seksualiteit is eigenlijk een manier om te laten zien dat je je op je gemak voelt bij iemand. Naaktheid kan echt een band scheppen.

Werk je graag met muzes?
Al sinds mijn jeugd ben ik geïnteresseerd in mensen. Ik heb ook een soort gekke obsessie met Venus en Disney, zoals je waarschijnlijk wel kunt zien. Ik werk graag met het idee van een muze. Niet alleen het uiterlijk kan ervoor zorgen dat een persoon me intrigeert, ook andere factoren werken mee. Het kan echt van alles zijn, ik voel me aangetrokken tot veel verschillende soorten mensen. Al moet ik toegeven dat ik wel echt een ding heb voor roodharigen. 

Baron Magazine, 2013

Je werk oogt soms ook best seksueel. Denk je dat het vrouwelijke lichaam meer geseksualiseerd is dan dat van de man?
Absoluut. Al is een piemel natuurlijk ook aardig geseksualiseerd. Ik vind het interessant om de verschillende kanten van het vrouwelijke lichaam te laten zien in mijn werk. Zo heb je de vrouw als creatie, en de vrouw als seksobject. Het is bijzonder om beide varianten te onderzoeken.

Worden vrouwen dan eigenlijk sneller als seksueel beschouwd?
Nou, allebei de geslachten worden seksueel na een tijdje. Al denk ik wel dat meisjes zich eerder hiervan bewust worden. We worden geconfronteerd met make-up en push-up-bh's, want als je geen borsten hebt tel je niet mee. Ook praten meisjes veel sneller over dingen als ongesteldheid. Alsof meisjes niet kunnen wachten tot ze vrouwen worden.

Pop Magazine, FW 2014

Je wordt vaak geassocieerd met Tumblr. Is Tumblr je favoriete medium?
Nee eigenlijk niet. Ik begon pas twee jaar geleden met Tumblr, en eerlijk gezegd kan het me niet zo boeien. Het begon voor mij pas echt met Flickr. Dit was nog voor Facebook en Instagram, en het was de beste plek om foto's te delen. Ik gebruikte het als een soort opslagruimte en kon mijn vrienden en familie er ook nog eens in taggen. Wat ook zo geweldig was aan Flickr, is dat er forums waren waar je met andere gebruikers over fotografie kon praten. Zo hadden we daar bijvoorbeeld hele discussies over cameralenzen.

Heb je nog spannende toekomstplannen?
Ik heb nu weer een fase waarin ik stillevens heel erg mooi vind om te fotograferen. Soms is het fotograferen van personen best lastig. Het gaat natuurlijk wel allemaal met toestemming, maar toch voelt het soms alsof je iemands privacy schendt. Mijn persoonlijke werk van de afgelopen jaren bestaat eigenlijk vooral uit stillevens. Zo komt er binnenkort een boek van mij uit dat volledig over muurtexturen gaat. Ook heb ik hier in de tentoonstelling een rode muur uit dat boek toegevoegd.


De tentoonstelling 'Boundaries' is te zien tot en met 17 februari 2017. Kijk hier voor meer informatie. 

Credits


Tekst Suze van As
Fotografie Harley Weir