wie dior et moi nog niet gezien heeft: kijk de film nu

​En zie hoe in de eerste weken van Raf Simons misschien al de laatste weken van Raf Simons bij Dior te voorspellen waren.

door Olga Kortz
|
22 februari 2016, 12:15pm

Gisteren was in (de herhaling van) Het uur van de Wolf de documentaire Dior et moi te zien. Dior et moi is een intrigerend verslag van de eerste weken van ontwerper Raf Simons bij Dior, in 2012. De film draaide eerder al in de Nederlandse bioscopen, ook op het moment dat Simons zijn vertrek bij Dior bekend maakte. Het gegeven dat Simons niet meer als ontwerper aan Dior verbonden is, maakt de film extra boeiend. Een coutureshow brengt altijd stress met zich mee, of een ontwerper nu nieuw is of niet. Deze stress wordt in deze documentaire prachtig in beeld gebracht. Maar wat vooral fascineert is de opstelling van Simons binnen het modehuis. Vrij snel vraagt de kijker zich af of het een goed idee was dat Simons zich aan Dior verbond.

De film begint op het moment dat hij zich voorstelt aan het bedrijf, waar de geest van Christian Dior zelf volgens iedereen nog dagelijks rondspookt. Zelfs de beveiliging zegt die aanwezigheid te voelen. Ook in de film spookt Christian Dior rond, door de stem die tussen fragmenten door uit het dagboek van Dior voorleest. Het geeft de film een mystiek randje. 
"Het modehuis kent een rijk verleden, de creatieve vrijheid is beperkt", merkt Simons ergens in de film op. Toch zegt hij zijn aanstelling een zegen te vinden: "Mensen denken dat ik een minimalist ben, dat ben ik niet." Bij Dior hoopt hij dat imago achter zich te kunnen laten.

Zonder wrijving gaan de eerste weken in aanloop naar de eerste coutureshow niet. Zo is de atelierchef opeens naar New York, omdat er een klant ontevreden is, terwijl Raf op de eerste ontwerpen wacht, die nu niet komen. De atelierchef verklaart bij terugkomst geen nee tegen de klant te kunnen zeggen, omdat de klanten voor de omzet zorgen.
"Ze kan ook geen nee tegen mij zeggen", zegt Raf daarover.

Je ziet Pieter Mulier, de rechterhand van Simons, af en toe verwoede pogingen doen de gespannen sfeer tussen Simons en de overige werknemers op te lossen, door veel te blijven lachen, mensen te omhelzen, en bloemen in naam van Raf te sturen, maar erg veel helpt het allemaal niet.

De film eindigt met de eerste coutureshow, op een tot de nok met bloemen versierde locatie in Parijs. De verwachtingen zijn hooggespannen en de emoties lopen hoog op. Al weten we hoe het uiteindelijk is afgelopen, Dior et moi blijft bloedstollend spannend, tot aan het eind.

Dior et moi is nog tot en met 25 februari te zien op NPO Gemist

Credits


Tekst Olga Kortz

Tagged:
Film
Christian Dior
Raf Simons
dior et moi
het uur van de wolf