​schrijver ellen deckwitz is game of thrones-fangirl

Ze gaat er zelfs gedichten over voordragen op Lowlands. Aan ons legt ze uit waarom iedereen die nog geen fan is, dat zou moeten worden.

door Tim Fraanje
|
26 juli 2017, 12:39pm

Vandaag kwamen er nieuwe kaartjes voor Lowlands vrij, die eigenlijk meteen ook weer uitverkocht waren. Maar niet getreurd als je er geen hebt kunnen bemachtigen, Game of Thrones is ook weer begonnen. Je kunt gewoon de afleveringen opsparen en het hele Lowlands-weekend thuis voor de buis gaan zitten met de gordijnen dicht. Voor wie niet gelooft dat dit minstens zo leuk is, legt schrijver Ellen Deckwitz nog even uit waarom iedereen fan zou moeten worden van Game of Thrones. En wacht nog even met het verkopen van je Lowlands-kaartje als je na het lezen van dit stuk zo enthousiast geworden bent dat je liever thuis op de bank gaat hangen: op Lowlands kun je het festival en de serie combineren. Er is namelijk een compleet literair programma aan gewijd. Ellen is één van de organisatoren van het programma en draagt er haar eigen gedichten voor.

Stel dat ik nu wil beginnen met Game of Thrones kijken maar ik heb geen zin om al die oude afleveringen door te ploegen. Kun je me dan in drie zinnen bijpraten?
Het gaat over een koninkrijk waarin wordt gestreden om de macht. De strijd vindt plaats tussen enkele adellijke families en stammen. En de serie bezint zich op hoe bondgenootschappen tot stand komen en verraad wordt gepleegd en mensen telkens vergeten om trouw te blijven aan hun eigen principes.

Vind je het nog steeds leuk dat er maar nieuwe seizoenen Game of Thrones uit blijven komen eigenlijk?
Ik ben best wel fan, maar heel veel andere seizoenen zijn echt zó sloom geweest, dan voelde ik me wel een beetje gepiepeld. In dit seizoen gaat alles ineens heel snel. Alle banden die zijn gesmeed tussen de personages komen nu op scherp te staan. En dat maakt de ervaring veel heftiger. Je mag waarschijnlijk geen spoilers geven in je artikel, maar er gaan nu ineens personages dood waarmee je al seizoenen lang een band hebt opgebouwd. Dan leef je heel erg mee. Daar hadden ze wel eerder mee mogen komen.

Als er personages dood gaan in Game of Thrones, moet je dan ook huilen?
Nee man! Nee nee nee. Ik heb maar één keer gehuild bij Game of Thrones, maar dat was omdat ik zo blij was. Op een gegeven moment heb je in het zesde seizoen iemand die eindelijk wraak neemt op iemand die haar tijdenlang mishandelde en verkrachtte en dergelijke. Toen was ik wel echt heel blij, en met mij volgens mij mijn hele vrouwelijke facebooktijdlijn. Daar was een soort online euforie over.

Dat is dus echt compleet langs me heen gegaan. Heb ik er last van in het gewone leven dat ik dit soort dingen mis, denk je?
Nou ja, ik weet niet hoeveel last je überhaupt hebt van het gewone leven. Kijk, Game of Thrones is natuurlijk voor sommige mensen een fantastische manier van escapisme, om niet te hoeven denken aan belastingen, werk en de opbouw van een cv. Het is een droomwereld. Ik ben zelf vrij gelukkig met mijn bestaan. Maar alsnog is een een heerlijke vorm van entertainment. Dus ervan uitgaande dat je leven op dit moment oké is, ben je toch een bepaalde vorm van vermaak misgelopen.

Als je helemaal geen series kijkt, mis je dan echt wat?
Nee joh. Daar zul je toch wel een goede reden voor hebben?

Mijn reden is eigenlijk dat ik er niet echt het geduld voor heb, en niet weet wanneer ik dan tien uur lang naar iets moet gaan zitten kijken. Wanneer kijk jij eigenlijk?
Meestal is het een beloning: ik volg één serie tegelijkertijd, meer kijken is zonde van mijn tijd. Tijdens het avondeten. Dan zit ik met een bord op de bank en dan kijk ik een aflevering, en dat één keer per week.

Dat is nog wel schappelijk. Dus geen enorme binge-sessies ofzo?
Nee, nee. Ik zou wel willen. Als ik ooit met pensioen ga - voor mijn generatie is het natuurlijk onduidelijk of dat ooit gaat gebeuren - dan kan ik me wel voorstellen dat je echt aan Netflix gekluisterd zit, maar dat heeft ook een treurige component, dat ik dan ook niks beters te doen heb met mijn bestaan.

Kijk je in je eentje?
Ik schrijf met een aantal dichters elke week een gedicht over Game of Thrones, simpelweg omdat er zoveel qua beelden interessante dingen in gebeuren. Bijvoorbeeld de huizen waartussen wordt gevochten hebben bepaalde symbolen: een leeuw, een beer, een hert. Daar kun je in een gedicht heel makkelijk meerdere lagen op maken. En daar hadden we op een gegeven moment zoveel lol in, dat we nu elke week met zijn allen meteen op de mail zitten zodra de nieuwe aflevering er is. Gisteravond ook weer, dat is gewoon win-win. Dan heb je én je avondeten op, en een serie gekeken, en je kunt met je vrienden even overleggen welke symboliek er in zit.

En zijn die gedichten ook begrijpelijk voor niet-kijkers?
Nee, bewust niet. De gedichten zelf zijn begrijpelijk, want we hebben gekozen voor een verhalende vorm van gedichten. Het is niet zo dat we allemaal vage woorden bij elkaar gooien en dan zeggen: dit is kunst. Maar een voorwaarde om de gedichten te begrijpen is de serie. De serie is de sleutel. Maar we proberen natuurlijk wel de serie betrekking te laten hebben op de wereld buiten de serie. Een voorbeeld - je zult vast wel gehoord hebben dat er draken in de serie zitten? En op een gegeven moment worden die ingezet als pressiemiddel tegen een stad waarin geloofsfanatici allemaal aanslagen plegen. Dan is de connectie tussen de serie en de Russische en Amerikaanse dronesdie Syrië bombarderen natuurlijk zo gelegd.

Denk je dat de makers dat bewust doen? Of moeten jullie als literatoren bewust die vertaalslag maken, vind je?
Je weet nooit of mensen iets bewust doen natuurlijk, maar wat ik wel weet - dat blijkt uit de reacties op die afleveringen - is dat mensen geneigd zijn dingen te verbinden aan de actualiteit. En dat is ook het leuke van zo'n serie: het leert je reflecteren. Ook omdat de mensen die bijvoorbeeld vechten tegen de geloofsfanatici ook niet altijd zuivere koffie zijn. Terwijl wij in onze 'strijd' tegen bijvoorbeeld IS ook burgerslachtoffers maken. Daar wordt ook gedood.

En dan Lowlands. Dan ben je een keer op een festival, ga je daar ook weer over Game of Thrones praten.
Ja natuurlijk, een festival is gewoon het vieren van vrije tijd, en wat doe je in je vrije tijd? Dansen, muziek luisteren en tegenwoordig ook series kijken. Wij gaan een uur lang de gedichten voordragen die we hebben geschreven, vergezeld door een band, er is standup-comedy, over Game of Thrones. Er zal een korte lezing worden gegeven door Manon Uphoff, een schrijfster die helemaal gek is van de serie, over waarom zij het zo geweldig vindt, en waarom je het niet moet onderschatten. En er komt een mini-college over de literatuur in Game of Thrones. Want dat is het grappige: in de serie zit ook poëzie, mensen zingen teksten voor elkaar, mensen lezen, maar degenen die lezen in de serie zijn altijd de kneusjes. Je zult vast wel gezien hebben dat er een dwerg in de serie zit? Hij is een fanatiek lezer, een meisje met een misvormd gezicht is een fanatiek lezer en een wat nerderige dikzak ook. Een beetje de underdogs, die het dan maar van literatuur moeten hebben. En daar gaan we ook in die lezing op Lowlands op in: eigenlijk maakt de serie een lange neus naar lezers terwijl hij begonnen is als een boekenreeks.

Ik had nog één vraag. Hoe houd je al die namen in zo'n serie uit elkaar? Ik heb daar altijd veel moeite mee.
Dat heeft iedereen, ik denk dat mensen die Game of Thrones kijken vijf namen weten. Ik heb een goed geheugen, en ik heb een paar jaar geleden met een vriend die met de serie wilde beginnen maar niet in zijn eentje, alles opnieuw gekeken en toen zat het er wel goed in, maar soms heb ik ook wel als ze een naam zeggen, mag dit nog even opnieuw? Ik denk niet dat je de enige bent. En anders is Wikipedia er nog om het te controleren.

Gelukkig is Wikipedia er altijd nog.
Ja, gelukkig. Een soort jonge woudlopers-handboek voor Game of Thrones

Lowlands vindt plaats in het weekend van 18-20 augustus. Alles wat je er verder over moet weten, en eigenlijk ook over alle andere festivals, vind je hier

Credits


Tekst Tim Fraanje

Tagged:
Game of Thrones
lowlands
ellen deckwitz