de nieuwe generatie: fotograaf joost vandebrug

Een nieuw jaar betekent weer een lading aan nieuw talent. In de maand januari zullen we verschillende fotografen introduceren die naar onze verwachtingen een stempel zullen gaan drukken op 2017. Ze leggen de wereld om zich heen vast en interpreteren...

|
13 januari 2017, 3:44pm

Joost Vandebrug, 33

Kun je ons wat vertellen over wie je bent en waar je bent opgegroeid?
Ik ben opgegroeid in Friesland, in een dorp dat te klein is om een stad te noemen en te groot om het het platteland te noemen. Ik hield me bezig met skateboarden en speelde in punkbandjes. Toen ik 18 werd heb, ik mijn rijbewijs gehaald en ben ik naar Amsterdam verhuisd. Daar ben ik toen als assistent voor de fotograaf Erwin Olaf gaan werken. En in 2010 ben ik met mijn man naar Londen verhuisd.

Hoe ben je begonnen met fotograferen?
Mijn vader is een fotograaf en we hadden een doka in het huis waar ik opgroeide. Als we met onze band persfoto's of foto's voor ons album nodig hebben, was ik altijd de aangewezen persoon om de foto's te maken. Rond die tijd kwam ik er ook achter dat je met een neppe perskaart en een indrukwekkende lens bij elke gig gratis binnenkomt en recht voor het podium kunt staan.

p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica} span.s1 {font-kerning: none}

Waarom is fotografie zo'n aantrekkelijk medium voor jou?
Het medium is op technisch gebied erg veranderd. Toen ik jong was, vond ik het leuk om rare technieken in de doka te ontdekken met mijn vader, zoals de fotolithografietechniek die Anton Corbijn vroeger hanteerde. Mijn vader en ik importeerden het papier en vloeistoffen uit Londen, en daar keken we dan echt naar uit. Later ben ik me gaan verdiepen in Photoshop en verschillende digitale technieken. Ik waardeer de geschiedenis die fotografie rijk is, maar uiteindelijk gaat het mij om het verhaal; niet om het medium zelf, of de techniek die ik hanteer.

Vind je een diploma van essentieel belang wanneer iemand een carrière in de fotografie wil starten?
Nee joh! Ik ben gestopt met mijn kunstopleiding en ben gaan reizen. Ik denk dat reizen de beste opleiding is die je maar kunt krijgen.

Wie of wat inspireert je?
Zoals ik al zei is reizen altijd een goed idee; een uitstapje maken in de analoge wereld.

Wat is tot nu toe het hoogtepunt van je carrière geweest?
Toen ik voor het eerst de tunnels onder de straten van Boekarest zag, en ik daar Bruce Lee en de Lost Boys ontmoette. Dat was een geweldige ervaring. Ik werd echt meegenomen naar een andere wereld. Ik heb een boek over hun leven gepubliceerd met Dust-magazine, en volgend jaar breng ik een documentaire uit rondom het leven van Nicu (een van de Lost Boys). We volgen de tijd waarin hij samen met Bruce Lee op straat en de tunnels leefde, van zijn twaalfde tot zijn achttiende.

Credits


Fotografie Joost Vandebrug