in de appalachen kan het behoorlijk angstaanjagend zijn

De Amerikaanse fotograaf Aaron Blum was een van de FOAM Talents van 2015. Hij vertelt ons over satanistische rituelen, moordende hillbillies en het echte West-Virginia, waar hij woont.

door Sarah Moroz
|
13 november 2015, 5:10pm

photography aaron blum

Aaron Blum behoort tot de achtste generatie van bewoners de Appalachen. Hij is trots op zijn erfgoed. Als fotograaf zoekt hij naar wat het betekent om uit deze de bergachtige Appalachen te komen in het oosten van Amerika. Born and Raised is zijn eerste langdurige project. Het kent twee kanten: de verstilde landschappen en portretten van familie en vrienden, die op hun beurt een overdreven verfraaide versie van zichzelf laten zien. 

Born and Raised werd geselecteerd voor FOAM Talent 2015 als een van de 21 genomineerde projecten van fotografen onder de 35 jaar oud. Zijn werk is inmiddels van 11 november tot 20 december te zien in l'Atelier Néerlandais in Parijs. Aan i-D vertelt Blum over de onlosmakelijke band met zijn achtergrond, hoe hij door schilderen met fotografie begon en de dunne lijn tussen fictie en werkelijkheid.

Hoe raakte je geïnteresseerd in fotografie?
Ik kom uit een creatieve familie, ondanks dat mijn ouders geen kunstenaars zijn. Ik heb wel een paar fotografen in de familie en een hoop goede houtbewerkers. Maar onze familie is anders dan het stereotype gezin uit deze regio. Mijn vader is een dokter en zijn vader en opa waren dat ook. Mijn zus en ik zijn kunstenaars, kun je nagaan. Ik begon in eerste instantie met Born and Raised vanwege mijn afwijkende achtergrond. 

Ik was altijd al geïnteresseerd in fotografie en maakte als sinds de middelbare school foto's. Eigenlijk maakte ik er op de universiteit pas serieus werk van. Ik begon eigenlijk met fotografie omdat ik niet goed genoeg was in schilderen.

Naar welke fotografen - en creatieve mensen in het algemeen - kijk jij op?
Om er een paar te noemen: Gregory Crewdson, Alec Soth, Doug Dubois, Mark Steinmetz, Christian Patterson, Todd Hido en Taryn Simon. Qua schilders vind ik iedereen van Hudson Valley School interessant. Ik hou ook erg van poëzie: Maggie Anderson is geweldig. Verder heb ik veel waardering voor mensen als de Coen Brothers en Wes Anderson.

In de omschrijving van Born and Raised zeg je dat je kijk op de Appalachen deels veranderde door het vertekende beeld van buitenstaanders. Kun je dat uitleggen?
Het beste voorbeeld is "The Scare Crow". Die foto omschrijft precies hoe ik me voelde tijdens Thanksgiving in 2011. Ik was op weg naar het vakantiehuisje van mijn ouders, dat ergens in een afgelegen stuk van West-Virginia ligt. Ik was bang toen ik het zag. Het leek wel zo'n soort van satanistisch ritueel. Ik wist dat ik de foto moest maken, maar ik voelde me er niet prettig bij. Het was op het grondgebied van iemand anders en die mensen waren overduidelijk gestoord. Ik kon alleen nog maar denken aan stereotype films met moordende hillbillies. Toen ik begon met fotograferen, kwam er een man met een shotgun mijn kant op. Ik gooide meteen mijn camera met statief en al de auto in en ging er zo snel mogelijk vandoor. Het is nog altijd het moment waarop ik het dichtst bij ruzie was, maar het is ook nog steeds een moment waar ik spijt van heb. Achteraf gezien vind ik dat ik had moeten blijven om met hem te praten. Ik weet zeker dat hij zich afvroeg waarom er iemand zonder toestemming op zijn land stond. Later kwam ik erachter dat het ophangen van een kraai in de Appalachen een manier is om andere kraaien af te schrikken. Daar komt de naam 'vogelverschrikker' dus vandaan. Ik had het gewoon verkeerd begrepen.

Je werk is tot nu toe gebaseerd op één plek. Wil je die omgeving verder verkennen of zie je jezelf ook op andere plekken een fotoserie maken?
Ik weet niet zeker of mijn werk ook goed tot uiting komt als het niet over de Appalachen gaat. Ik denk dat ik wel buiten de omgeving foto's kan maken, maar dan gaat het waarschijnlijk alsnog over de regio. Volgens mij duurt het je hele leven om ook maar enigszins te begrijpen wat het is om Appalach te zijn. Dat zie ik als mijn doel.

Je hebt ook twee subseries gemaakt met de titels typologie en taxonomie. Hoe mix je fotografie met deze wetenschappen?
Kort samengevat komt het taxonomieproject voort uit het idee dat we door verhalen vertellen vasthouden aan onze identiteit, door bijvoorbeeld fabeltjes en sterke verhalen. Het wetenschappelijke element zit vooral in het dialect. Het is een manier om onze identiteit door te geven aan de volgende generaties. Een groot deel is verloren gegaan door het internet en globalisatie, maar de momenten waarop het gebeurt zijn belangrijk. Dit vastleggen is voor mij een manier om de identiteit van Appalachen nog verder te verkennen.

Wat hoop je dat mensen leren van deze regio?
Ik weet niet zo goed wat ik ze wil leren. Ik heb geleerd dat je nergens zeker over kunt zijn: houdingen en feiten veranderen constant, zoals in elke cultuur. Het is zo groot en divers dat je nooit een allesomvattend beeld kunt schetsen. Ik wil dat mensen naar mijn werk kijken en een mysterieuze, maar prachtige plek zien, die zowel echt als fictief is. Misschien dat ze zo waardering krijgen voor wat het betekent om een cultuur te zien aan de hand van foto's.

Je bent ook leraar fotografie. Wat draag jij je studenten op?
Het belangrijkste onderdeel van fotografie is dat je begrijpt wat je maakt. Fotografie is een taal en je moet leren hoe je dit met precisie spreekt. Begrijp goed dat de betekenis van je foto ligt bij je publiek, want jouw betekenis en context komen niet automatisch over op de persoon die je foto's bekijkt. En controleer je histogram. 

aaronblumphoto.com

Credits


Tekst Sarah Moroz
Fotografie Aaron Blum

Tagged:
Cultuur
Aaron Blum
fotografie interviews