naakt en in extase met de moderne hippies van amerika

Vraag je je weleens af wat er is gebeurd met alle hippies? Fotograaf Steve Schapiro heeft het antwoord op je vraag.

door Zio Baritaux
|
15 januari 2016, 8:14am

In Steve Schapiro's nieuwe fotoboek Bliss zie je hoe hedendaagse naakte, langharige hippies mediteren en dansen. Op één foto lacht een naakte, roodharige man vol geluk naar de lucht terwijl hij danst met opgedroogde modder op zijn lichaam. Op een andere foto zit een groep feestgangers in een cirkel, terwijl ze met de mensen naast zich harten vormen met hun handen. Zulke mensen en feesten zou je verwachten op foto's van de jaren zestig, maar het interessante aan deze foto's is dat ze zijn genomen in 2014. "Veel mensen denken dat hippies een fenomeen zijn uit de jaren zestig en vroege jaren zeventig," schrijft Schapiro's zoon Theophilus Donoghue in de introductie van het boek. "De beweging is echter nooit tot een einde gekomen - de mensen zijn simpelweg weggetrokken uit de stad om verder te leven in eco-dorpen en samen te komen op de jaarlijkse festivals."

Voor Bliss reisden Schapiro en zijn zoon naar verschillende festivals - waaronder Mystic Garden, Rainbow Gathering en Electric Forest - waar Schapiro intieme portretten schoot van neo-hippies die deelnemen aan extatische dansen, visionaire kunst, geluidsheling, meditatie en yoga. Het was niet de eerste keer dat hij deze subcultuur heeft vastgelegd: voor zijn eerste opdracht voor het tijdschrift Life in 1967 legde Schapiro hippies vast in de wijk Haight-Ashbury in San Francisco. Later nam hij foto's van historische momenten, zoals de mars van Selma naar Montgomery met Martin Luther King Jr., beroemdheden zoals Steve McQueen, Sophia Loren, Andy Warhol, Michael Jackson en David Bowie en de filmposters voor Taxi Driver en The Godfather: Part III. De 82-jarige fotograaf is echter nog steeds op zoek naar het perfecte shot. "Ik heb mijn beste foto nog steeds niet geschoten," vertelt Schapiro. "Ik weet nog niet wat het zal zijn."

Hoe kwam je in aanraking met de hippiebeweging en waarom besloot je die te fotograferen?
In 2001, op Independence Day, ging ik met mijn zoon Theophilus naar een Rainbow Gathering in Michigan, waar een geweldig groepsgevoel hing. Op Rainbow Gatherings hebben ze een uitspraak: "Alles wat je nodig hebt is een kom, een lepel en een navel." Als je kan drummen is dat nog beter. Vervolgens verraste Theophilus me op Vaderdag in 2008 opnieuw met een ticket voor Burning Man, wat voor mij een geweldige artistieke ervaring was. Ik had mijn camera bij me en denk dat de kiem toen is gelegd.

Je hebt zelf de originele hippiebeweging meegemaakt. Was je bezorgd of verrast toen je zoon een neo-hippie werd?
Theophilus heeft altijd al een waardering gehad voor het spirituele en hij houdt van dansen. Hij inspireert de mensen om hem heen en leert mij ook een spiritueler persoon te zijn. Neo-hippies hebben een andere kijk op het leven dan wat ik heb ervaren tijdens de oorspronkelijke hippiebeweging.

Kan je dat uitleggen? Op welke manier zijn de huidige hippies anders dan hun voorgangers uit de jaren zestig?
In 1967 fotografeerde ik Haight-Ashbury voor een essay over hippies en indianen voor Life. San Francisco was een soort psychedelische stad. Drugs en vluchtige romantiek hingen overal in de lucht. De bands die in de Fillmore West speelden (Grateful Dead, Jefferson Airplane, the Doors en Janis Joplin) waren iconisch en al die geweldige muziek bestaat nog steeds. Maar in tegenstelling tot de hippies uit het verleden is de huidige generatie veel meer bezig met meditatie, bidden en extatisch dansen om in hogere sferen te komen, in plaats van het gebruik van psychedelica. Er is ook een grote focus op het verzorgen van het lichaam middels rauw eten of veganistische diëten.

Wat gebeurt er op de festivals? Kan je een dag uit het leven van een hippie op Mystic Garden of Electric Forest beschrijven?
In de zomer zie je overal muziekfestivals uit de grond schieten. Niet alleen in Oregon en het noorden van Californië, waar je ze zou verwachten, maar overal in Amerika en Europa. De festivals zijn een soort familiereünies waar hippies ieder jaar naar terugkeren om oude vrienden te zien en een week in hun auto's en tenten te leven. Op de echte familiefestivals zoals Mystic Garden wordt geen alcohol geschonken. Families komen er aan met hun kinderen en leven in week in tenten. De muziek van verschillende artiesten begint in de late ochtend en gaat de hele nacht door. Over het algemeen spelen er een aantal bekende festivalfavorieten, zoals Nahko en Medicine for the People. Er worden allerlei soorten voedsel verkocht, van rauw eten tot Thais. Er zijn heel veel activiteiten waar je aan deel kunt nemen, zoals yoga en meditatie. Het belangrijkste is echter het extreme spirituele dansen. In de Haight waren de artiesten het belangrijkst en keek iedereen naar hen, maar op de nieuwe festivals draait het veel meer om het groepsgevoel dat ontstaat wanneer iedereen samen danst.

Heb je dit jaar nog meegedaan aan de activiteiten op de festivals?
Ik heb veel vrienden gemaakt, veel gepraat, een beetje gedanst en heel veel foto's genomen. Iedereen vond het leuk om gefotografeerd te worden. Als je op de een-na-laatste pagina in het Bliss-boek kijkt, zie je een foto van deze sfeer die je aan het lachen zal maken.

Wat wil je dat mensen begrijpen of denken wanneer ze naar je foto's kijken?
Hopelijk zien ze de waarde van het leven in.

Credits


Tekst Zio Baritaux
Fotografie © Steve Schapiro

Tagged:
Interviews
hippies
Steve Schapiro
Kunst
neo-hippies
Cultuur
fotografie interviews