stel je eens voor dat er geen gender zou zijn (het is makkelijker dan het klinkt)

Gisteren vierden we International Women’s Day. Maar wat betekent het om vandaag de dag een vrouw te zijn? En om een man te zijn? Passen we echt allemaal in een van die twee categorieën?

door Ger Tierney
|
09 maart 2015, 9:45am

Ik was onlangs op een diner waar ook een theaterdocent was. Toen ik hem vroeg welke lessen hij gaf, antwoordde hij: "Performance art en gender performance." "Gender performance?", vroeg ik. "Ja, natuurlijk!", antwoordde hij, "Gender is een performance!" Later die avond deden we een oefening die hij ook met zijn studenten doet - we trokken een denkbeeldige lijn van muur tot muur, de ene kant van de kamer was ultra mannelijk, de andere kant van de kamer ultra vrouwelijk. Wij moesten allemaal de plek in de kamer innemen waar we volgens ons op het genderspectrum stonden.

Het was allemaal heel leuk en dronken, maar zelfs toen de kater de volgende dag weer langzaam wegtrok bleef ik erover nadenken. Ik had het er later met mijn vriendje over en legde uit waar ik in de kamer was gaan staan. Hij was verrast, antwoordde dat ik een mannelijke persoonlijkheid heb en vond dat ik dichter bij de mannelijke kant had moeten staan. "Hoe bedoel je?!", schreeuwde ik, terwijl ik met hem begon te stoeien en hem in de houdgreep hield - hij had overduidelijk gelijk. Ik heb zowel karakteristieken die traditioneel als mannelijk worden gezien als kenmerkend vrouwelijk karakteristieken. Als ik erover nadenk, geloof ik dat dat voor de meeste mensen geldt.

Toch vindt de samenleving dat we maar één genderrol kunnen hebben en dat we die rol ons hele leven moeten spelen. We kunnen op zeker moment beslissen dat we de andere genderrol willen spelen, en vervolgens de rest van ons leven die andere rol innemen, maar zijn dat onze enige opties? Ondanks alle gebreken is Facebook een van de progressiefste bedrijven ter wereld - ze bieden hun gebruikers als het op gender aankomt 58 opties.

In werkelijkheid zorgt gender voor veel problemen voor mannen, vrouwen en transgenders. Vrouwen krijgen dagelijks met seksisme te maken. De kloof is er nog altijd: vrouwen krijgen op straat geregeld met intimidatie te maken, en worden nog steeds gezien als het "zwakkere geslacht". Volgens de Engelse website womensaid.ork.uk bestaat de meerderheid van de slachtoffers van huiselijk geweld uit vrouwen en kinderen - vrouwen lopen over het algemeen gezien meer kans om (herhaaldelijk) te maken te krijgen met vormen van ernstig geweld.

Dus hoe staat het met het leven in het andere hokje? Volgens de ONS 2015 plegen drie keer zoveel mannen dan vrouwen zelfmoord, wat ongetwijfeld iets zegt over de druk die de samenleving op mannen legt. Die druk komt in de vorm van de verwachting dat je de kostwinnaar zult zijn, dat je je emoties onderdrukt en sterk zult zijn.

Een republikein in Miami heeft een wetsvoorstel ingediend die transgenders wil verbieden om gebruik te maken van ruimtes die bedoeld zijn voor een bepaald geslacht. Dat betekent dat het mogelijk is dat transgenders in de toekomst geen gebruik meer mogen maken van de openbare toiletten van Miami en van de kleedkamers in zwembaden, om maar iets te noemen. Het feit dat dit in 2015 zelfs maar besproken wordt is verbijsterend.

De stereotypes voor gender die momenteel bestaan stoelen op ouderwetse verwachtingen van generaties uit het verleden. Dus waarom zitten ze ook bij ons zo diepgeworteld? Waarom voelen we nog steeds de druk om ons op een bepaalde manier te gedragen en zelfs te voelen? "Als een man" of "als een vrouw"? Zouden we in een ideale wereld "gender" niet afschaffen, en allemaal gewoon mensen zijn? Denk je eens in: er zou niet langer sprake zijn van een "homohuwelijk", maar gewoon van een huwelijk. We zouden geen campagnes als "He for She" meer nodig hebben, we zouden allemaal gewoon zijn… We zouden welke versie van onszelf ook kunnen zijn en ons door het "genderspectrum" kunnen bewegen zoals we maar zouden willen.

Credits


Tekst Ger Tierney
Fotografie Alasdair McLellan

Tagged:
Gender