deze vrolijke foto’s leggen de schoonheid van zwart haar vast

“Het eerste wat ik bij elk project denk is: welk zwart model kan ik casten voor deze rol?”

door André-Naquian Wheeler
|
17 november 2017, 10:52am

Bijna iedereen van wie William Ukoh foto’s maakt is zwart. Dit zorgt voor een prachtig portfolio van zwarte kapsels in al hun fysieke manifestaties. Er zijn modellen met krijtwitte box braids, weelderige afro’s en zelfs roze buzzcuts. Desondanks zegt William dat zijn enorme portfolio van zwarte haarstijlen niet bewust gemaakt is — het is eerder een resultaat van het vastleggen van zoveel mogelijk mensen van kleur. Zijn missie? Om meer ruimte te creëren voor zwarte mensen in de fotografie. “Voor zover ik weet zijn er er geen zwarte mensen die de cover van Vogue hebben gefotografeerd,” zegt hij. “Dus ik werk eraan om die persoon te worden.” En hij is hard op weg om deze ambitie daadwerkelijk te vervullen. Hij fotografeerde de ambachtslieden van Nigeria voor Ventures Africa, zijn werk werd tentoongesteld in de expositie New African Photography II in Red Hook Labs en hij werkte samen met creatievelingen in Toronto.

Williams foto’s bezitten een vrolijke veerkracht die zwartheid afbeelden als niets anders dan geluk, schoonheid en zorgeloosheid (Williams wereld zou waarschijnlijk het best overeenkomen met een utopia zonder vooroordelen). Hij combineert zachte kleurenpaletten, kwetsbare modellen en een liefdevolle blik. i-D sprak met William over hoe de zwarte creatieve sector van Toronto is, en waarom het vieren van zwartheid zo vanzelfsprekend is voor hem.

i-D: Op welke manier probeer je mensen van kleur in de kunstwereld te krijgen?
William Ukoh: Ik denk dat het eerder intuïtie is dan iets anders — ik groeide op in Nigeria en ben altijd omringd geweest door zwarte mensen. Toen ik naar Toronto verhuisde en daar het gebrek aan vertegenwoordiging zag, denk ik dat het me ertoe zette om zoveel mogelijk mensen van kleur in mijn werk vast te leggen. Het eerste wat ik bij elk project denk is: welk zwart model kan ik casten voor deze rol? Vanuit dat idee werk ik het uit.

Je fotografeert voornamelijk zwarte personen. Hoe kom je je modellen tegen?
Voornamelijk via Instagram, denk ik. Ik heb er zoveel mensen door ontmoet. Ik kijk altijd op mijn explore-pagina, in de hoop iemand te vinden die in Toronto woont (omdat dat best wel moeilijk is).

Hoe is de creatieve scene in Toronto? Zijn er veel zwarte creatievelingen?
Het lijkt erop dat er een soort verlangen naar expressie is in elke creatieve sector, voornamelijk in de muziekwereld. Er zijn een hoop zwarte creatieve personen hier en iedereen ondersteunt elkaar en wil elkaar helpen.

Je Tumblr en Instagram zijn bijzonder goed gecureerd en heel dynamisch. Welke rol speelt social media in je werk?
Het heeft veel invloed. Instagram opende mijn ogen voor de creatieve wereld. Toen ik begon met fotograferen probeerde ik elke mogelijke stijl erin te verwerken. Daarna, vanaf ongeveer 2014, vond ik mijn ritme en stijl. Als het gaat om Instagram heb ik denk ik een talent voor het bewerken van foto’s, kleuren bij elkaar laten passen en iets symmetrisch maken. Die dingen zijn altijd heel interessant voor me geweest.

Heb je een specifieke mindset tijdens het fotograferen?
Ik ga elk project in met de bedoeling om iets te voelen. Als ik iets kan voelen, dan ben ik blij met wat ik gecreëerd heb. Soms gebeurt dat niet en wordt het project niet uitgebracht. Toen ik net begon probeerde ik mijn modellen te vormen naar het beeld dat ik in mijn hoofd had. Tegenwoordig denk ik dat de persoon voor de lens net zo verantwoordelijk is voor de foto als ik ben. Dus ik probeer een omgeving te creëren waarin iedereen evenveel bijdraagt.

Je legt een breed scala aan zwarte haarstijlen vast. Is dit een bewuste insteek?
Ik zeg altijd tegen de modellen: “Kom zoals je bent.” Ik probeer niks op te dringen en wil dat mensen met hun eigen interpretatie van hun haar komen. Dat zorgt voor een gevarieerd aantal haarstijlen.

Willyverse.com

Credits


Tekst Andre-Naquian Wheeler
Fotografie William Ukoh