Beeld met dank aan SavagexFenty

dit model slaat terug tegen de pesters die haar sproeten belachelijk maakten

Salem Mitchell is model, activist, en de nieuwe ster van de Savage x Fenty lingeriecampagne van Rihanna. We vroegen haar naar cyberpesten, zelfvertrouwen, en haar lange weg naar zelfacceptatie.

|
mei 23 2018, 1:13pm

Beeld met dank aan SavagexFenty

Salem Mitchell wordt bijna twintig, waar ze heel erg naar uitkijkt. Ze werd geboren in San Diego en woonde het grootste gedeelte van haar jeugd op verschillende plekken, samen met haar moeder, vader en grootouders. “Het was zeker onconventioneel, maar ik zie het niet als iets negatiefs,” zegt ze. Van haar twaalfde tot achttiende ging Salem naar de San Diego School of Creative and Performing Arts, waar ze dans studeerde. In die tijd ging ze veel met fotografen om, die haar vaak vroegen voor schoolprojecten. “Het werd iets waar ik in rolde, maar voor mijn gevoel had ik geen plek in de modellenwereld.” Tot afgelopen jaar, toen Salem de krantenkoppen haalde met haar reactie op internetpesters, die haar gezicht met sproeten vergeleken met een overrijpe banaan, waarop ze deze foto plaatste . De foto ging binnen de kortste keren viral, waarop een modellencontract met LA models volgde. Sindsdien was ze te zien op reclameborden op Times Square, zat ze in videoclips van SZA en Cardi B , werkte ze met haar hele familie voor GAP, en is ze nu te zien in de campagne van Savage x Fenty, die werd geschoten door Tyrone Lebon. Ze is een held. Hier deelt ze haar visie op schoonheid.

Toen ik jong was mocht ik geen make-up dragen. Mijn ouders waren ervan overtuigd dat ik het niet nodig had. Wat lief is, maar ik denk dat mijn vader ook de misvatting had dat make-up dragen meteen betekende dat je er ouder uit wilt zien, in plaats van gewoon plezier hebben met je uiterlijk. Ik herinner me dat ik op mijn dertiende eyeliner droeg naar een concert en daardoor straf kreeg. Toentertijd had ik het gevoel dat ik fout zat omdat ik niet naar mijn ouders luisterde, maar als ik er nu aan terugdenk als volwassene zie ik dat anders. Ze hadden zich kunnen realiseren dat make-up niet betekent dat je slechte dingen uit gaat halen; het is een vorm van zelfexpressie. Toch gaven ze het zo een negatieve lading. Dat is nu niet meer zo: ik houd van mijn natuurlijke uiterlijk, maar mascara zorgt ervoor dat ik me onoverwinnelijk voel.

Rond mijn tiende wilde ik heel graag mijn haar steil maken; mijn oma kocht de goedkoopste stijltang die er was en ik probeerde mijn haar glad te krijgen. Achteraf kan ik moeilijk geloven dat ik met zoveel zelfvertrouwen probeerde mijn krullende haar om te toveren in een sluik kapsel. Als ik er nu op terugkijk zag het er niet uit, en ik vind het jammer dat ik dat zo graag wilde. Al was in 2008 een natuurlijk kapsel niet zo gevierd vergeleken met nu, en zelfs nu is er nog een lange weg te gaan.

Ik heb nooit echt een probleem gehad met mijn huid of lichaam, maar ik heb me ook nooit uitzonderlijk mooi gevoeld. Toen ik eenmaal op de middelbare school zat en me expressiever ging kleden veranderde alles voor me. Ik liep rond in een outfit die ik heel cool vond en toen begon ik me echt fantastisch te voelen. De relatie met mijn lichaam en mijn zelfbeeld was een lange tijd neutraal, maar daarna begon ik me zelfverzekerder te voelen. Ik kan niet echt uitleggen hoe dat komt, maar ik denk dat je veel veranderingen doormaakt wanneer je opgroeit en ouder wordt. Het heeft tijd nodig om verliefd te worden op jezelf.

Model zijn betekent veel voor me; ik voel me speciaal wanneer mensen me kunnen zien en ik denk bij kan dragen in het compleet maken van hun creatieve visies. Ik voel me ook heel speciaal wanneer ik weet dat ik andere mensen heb geïnspireerd. Soms voel ik me klein of denk ik dat niks speciaals doe, en juist dan vertellen mensen me dat ik ze heb geholpen of zeggen ze dat mijn succes hoop geeft.

Het nadeel aan bekendheid is cyberpesten, zeker wanneer het om mijn sproeten gaat. Het boeit me niet wanneer mensen iets over mijn sproeten zeggen, maar ik word verdrietig van het feit dat mensen denken dat ze gemeen mogen zijn tegen anderen. Mensen denken dat het internet een schild is en dat ze anderen zomaar kunnen kwetsen. Eerst negeerde ik het gewoon. Ik snapte ook niet waarom mensen gemeen waren, naar mijn mening zag ik er namelijk ‘normaal’ uit. Toen ik die foto plaatste van mezelf met een overrijpe banaan, was ik het grapje zat. Ik nam controle over de situatie.

Ik heb veel geluk dat ik me nu in deze positie bevindt. Dat ik een platform heb waar zoveel mensen me zien. Maar ik voel wel de druk om er in het openbaar net zo goed uitzien als op Instagram, om aan de verwachting van mijn profiel te voldoen. Wanneer ik een pukkel heb of verbrand ben dan voel ik me slecht, omdat ik mensen niet wil teleurstellen. Voor mijn gevoel moet ik ook altijd dezelfde maat hebben, ook al word ik ouder en schommelt je gewicht dan. Soms wil ik langer zijn, vooral als ik naar de lengte van catwalkmodellen kijk. Ik ben zwart en Filipijns. Ik ging naar school met veel Filipijnse kinderen en ik herinner me dat ik er wat meer Aziatisch wilde uitzien zodat ik kon bewijzen dat ik ook Filipijns was en erbij kon horen. Zelfs nu ik model ben denk ik om de dag: zie ik er wel uit als een model? Moet ik me volwassener kleden? Moet ik meer hakken dragen?

Ik probeer nog steeds uit te zoeken wat schoonheid voor me betekent. Ik denk dat het betekent dat je iets waardevols ziet in jezelf en anderen. Persoonlijkheden kunnen prachtig zijn, net als de energie die iemand uitstraalt. Ik denk dat schoonheid meer is dan je huid, je lichaam, je uiterlijk. Het is een gevoel, de manier waarop je jezelf gedraagt. Als ik een goede dag heb en een mooie outfit draag, dan straal ik van de positieve energie en voel ik me knap. Schoonheid is niet jezelf conformeren tot iets wat je ziet op Instagram. Wanneer je je vrije zelf bent, jezelf accepteert en goede energie hebt om te delen, dan voel je jezelf prachtig.