een gids om je (een soort van) oké te voelen

Melissa Broder, ook wel bekend als @sosadtoday, deelt met ons haar gids om je minder somber te voelen.

door i-D Staff
|
18 mei 2016, 1:45pm

Advies geven is niet echt mijn ding. Voornamelijk omdat de mensen die mij het meest hebben geholpen met mijn angststoornis en depressie niet de mensen zijn die hebben geprobeerd mij te veranderen. Eigenlijk heb ik het meest aan iemand die eerlijk zijn of haar ervaringen met mij deelt. Het is heel geruststellend om "ik ook" te horen.

Angststoornissen en depressies zijn, in mijn ervaring, chronische ziektes. Mensen met een geestelijke aandoening kunnen wel streven naar een bepaalde stabiele staat - waarvan we denken dat die normaal is voor de rest van de wereld - maar als we onszelf de hele tijd meten aan een bepaalde standaard, maakt dat de dingen alleen maar erger. Je hebt angststoornissen en depressies, en daarnaast ook nog het perfectionisme en de schaamte waarmee ze gepaard gaan.

In plaats van altijd 'oké' te willen zijn, heb ik inmiddels geaccepteerd dat angststoornissen en depressies zo nu en dan gewoon bij me horen. Vaak zijn het juist de momenten waarop ik denk dat ik er nooit meer last van zal hebben dat ik opeens in het openbaar een zware paniekaanval krijg. Het voelt dan alsof ik stik; een drukkend gevoel op mijn keel en borstkas, mijn hart gaat tekeer, en ik krijg last van duizeligheid. Op dat moment weet ik zeker dat ik doodga. Het maakt niet uit hoe vaak ik dit al heb meegemaakt - honderden keren - ik kan mezelf er gewoon niet van overtuigen dat het niet zo is.

Hoewel ik iedere aanval overleef, ben ik daarna zo overstuur dat ik de hele tijd alert ben op nieuwe signalen die zeggen dat ik dood aan het gaan ben. Als gevolg van deze verhoogde gevoeligheid heb ik elke dag paniekaanvallen, soms meerdere per dag. Ik ben weer ziek en ik ben bang dat het nooit meer goedkomt. De depressie doet zijn intrede en omarmt mij als een verstikkende deken.

Tot nu toe ben ik elke keer uit die depressie gekomen, ook wanneer ik dacht dat dat niet meer zou gebeuren. Ik heb nog geen universele remedie gevonden; elke keer heb ik net een ander recept nodig. Maar er zijn wel dingen die mij in mijn meest uitzichtloze momenten altijd hebben geholpen. En ik wil die graag met jullie delen.

Bel nou eens een hulplijn
Ik vind het heel erg fijn om een anonieme hulplijn te bellen en met iemand te praten die verder geen enkele connectie met mij heeft. Het klink als een beetje een verouderd concept, maar ik ben er verslaafd aan. Tijdens therapie, gesprekken met vrienden, of groepssessies deel ik nog niet de helft van de dingen die ik door de telefoon aan een vreemde vertel. Hulplijnen zijn niet duur en je kan praten zolang je wil. Hier is een nuttige lijst met nummers die je kan bellen.

Cognitieve gedragstherapie
Dit is relatief nieuw voor mij en het helpt nu al beter dan de traditionele psychotherapie. Ik vind het fijn dat deze vorm van therapie meer gebaseerd is op praktisch nadenken dan op de relatie met mijn moeder. Als je een goede therapeut kan vinden raad ik het zeer aan. Natuurlijk zijn er ook hele slechte therapeuten. Ik was zo'n acht jaar lang in therapie bij iemand die heel slecht was. Ze was een lief oud vrouwtje en ik wilde haar gevoelens niet kwetsen. Therapie kan heel vervelend en overbodig zijn en soms de plank volledig misslaan, maar ik zal er altijd heen blijven gaan. Ik vind het belangrijk dat dit geregeld is voor het geval dingen weer slecht gaan.

Medicatie
Medicijnen zijn voor mij heel erg nuttig in de strijd tegen angststoornissen en depressies. Ik slik op dit moment Prozac en Effexor en ik zie medicatie als een soort tongspatel die symptomen tegenhoudt zodat ik andere vormen van behandeling kan doorslikken. Het is ingewikkeld geweest om de juiste medicijnen te vinden, en heeft de nodige aanpassingen vereist. In mijn ervaring is het cruciaal geweest om een psychiater te hebben die weet wat hij doet (of in ieder geval zo veel mogelijk, want niks hiervan is nog een exacte wetenschap). Je wil geen gezellige huisarts die eigenlijk niks weet.

Goed eten en slapen en al die dingen
Zoals met elke chronische ziekte, zal je terugvallen als je alleen ongezond eet en niet goed slaapt. Maar, dat betekent ook weer niet dat je immuun bent als je leeft op groene sapjes en elke dag 8 uur slaapt. Ik beweer niet dat je alleen veganistisch, glutenvrij of organisch mag eten of een sapkuur moet doen. Doe lekker wat je wil. Er zijn al genoeg mensen die je vertellen wat je moet doen. Uit ervaring heb ik geleerd dat er twee dingen zijn die mij een paniekaanval garanderen: een lage suikerspiegel en een nachtje doorhalen. Ik leer langzaam, en ik heb deze fouten echt heel vaak moeten maken om tot deze hele simpele conclusie te komen. Het bijhouden van paniekaanvallen, tijdstippen en situaties, hebben mij geholpen dit te begrijpen. Er staan een paar hele goeie dagboeken op deze website.

Lach je eigen onzin uit, of maak iets
In de herfst van 2012 ging ik door een reeks paniekaanvallen, waarvan ik maanden moest bijkomen. Ik was bang dat ik het niet meer aankon. Op werk zat ik soms letterlijk te trillen, en mijn gewoonlijke oplossingen (het verhogen van mijn medicatie en een e-boek dat Panic Away heet) hielpen niet. Ik voelde me verslagen en dacht de worden "so sad today." Dat is het moment waarop ik een anoniem twitteraccount aanmaakte, om alle emoties die ik die dag voelde te verlichten. Door @sosadtoday en het schrijven van het boek So Sad Today heb ik een gevoel van controle kunnen opbouwen. Met mijn donkere humor steek ik een middelvinger op naar mijn brein. Door te schrijven voelt mij lijden minder zinloos.

Nuchter zijn
Dit geldt zeker niet voor iedereen. Ik ben echt niet tegen drugs, maar ik ben al 11 jaar nuchter. In de hoogtijdagen van mijn drank- en drugsgebruik werd ik wakker met paniekaanvallen die zo erg waren dat ik elke dag weer dacht dat ik doodging. Ik moest mijn pillen binnen 20 minuten nadat ik wakker werd innemen, want anders zou ik het die dag flink te verduren krijgen. Er is een wereld van verschil wanneer ik nuchter ben. Ik zou nooit ook maar een kans hebben gehad op mentale gezondheid als ik nog steeds zo dronk als vroeger.

Mediteren
Mijn dagelijkse meditatiesessies hebben niets te maken met religie of een of andere dure cult. Het zijn gewoon tien minuutjes rust voordat ik aan de dag begin, voordat ik zelfs ook maar het internet op ga. Veel van mij meditatie bestaat uit zelfanalyse, terwijl mijn brein zo druk bezig is als een hamstertje in een looprad, maar tegen de tijd er negen minuten zijn verstreken verkeert mijn hoofd vaak in een heerlijke stilte. Ik denk niet dat mijn meditatiesessies mij spiritueel maken en ik ben ook niet verlicht of zo. Wat die sessies mij geven is een kans op deze aarde te blijven. Wanneer ik mediteer gaat mijn impulsiviteit en obsessiviteit van 96% naar 92%. Die 4% houdt mij in leven.

Maak alles net wat minder groot
Als het vroeger een tijdje minder goed met mij ging had ik meteen het gevoel dat mijn symptomen voor altijd zo zouden blijven. Als ik geen zin had om mensen te zien dacht ik dat ik voor altijd een kluizenaar zou blijven, nooit een baan zou vinden, voor altijd in een inrichting zou moeten leven en dat ik nooit meer vrijheid zou hebben. Het is gewoon heel moeilijk om tot rust te komen als je jezelf de hele tijd met de ergste doemscenario's in je hoofd rondloopt. Ik meet alles nog steeds groot uit, maar ik doe mijn best het steeds minder te doen.

Laat de illusie van perfectie achter je
Je zou denken dat ik mij nu meer op mijn gemak voel bij mensen die weten dat ik @sosadtoday ben, aangezien het minder een verrassing is als ik in hun bijzijn een paniekaanval krijg. Maar ik voel nog steeds de eigenaardige drang te blijven doen alsof alles oké is, zelfs als ik vanbinnen kapot ga. Ik ben een perfectionist en dat is een slechte eigenschap voor iemand met een angststoornis. Nog steeds doe ik te veel mijn best geen paniekaanval te krijgen in het bijzijn van anderen, uit angst dat zij zich daar misschien ongemakkelijk door voelen. Niemand wil dat, en ik zie dit ook niet zo snel veranderen. Waar ik wel aan wil werken is dat ik even de frisse lucht opzoek als ik bepaalde symptomen voel opkomen - en dat ik niet bang ben dat mensen mij daarom raar vinden. Ik heb mijzelf dit tot nog toe niet toegestaan. Misschien kunnen we het samen proberen.

Meer info over So Sad Today vind je hier.

Credits


Tekst Melissa Broder

Tagged:
Melissa Broder
Mentale gezonheid
sosadtoday