zachary cole smith krijg je niet klein voorlopig

Het schrijven en opnemen van hun tweede album, Is The Is Are, was een therapeutische ervaring.

door Jeremy Abbott
|
19 februari 2016, 9:02am

"Ik weet niet of ik een keuze had. Ik werd in een positie geplaatst waarin al mijn geheimen de wereld in werden geslingerd en ik geen andere optie had dan dat te accepteren," zegt Zachary Cole Smith met een zucht, op een regenachtige avond in Londen. De zanger van DIIV refereert hiermee aan de tegenslagen die volgden op een incident in september 2013. Cole en zijn vriendin, Sky Ferreira, werden destijds gearresteerd in New York wegens een aantal overtredingen, waaronder het bezit van verdovende middelen. Het voorval werd opgepikt door verschillende roddelbladen, die waarschijnlijk het gevoel hadden dat ze op een soort True Romance-tafereel waren gestuit. Achter alle sensatie lag echter de realiteit van Zachary's drugsverslaving - het verhaal van iemand die er klaar voor was om te stoppen met zijn heroïnegebruik en te herstellen.

We kunnen niet om deze periode in zijn leven heen, maar Zachary is klaar met de vragen van journalisten over het onderwerp en geeft voorzichtig aan waar de grenzen liggen van wat hij wil bespreken. Zijn verslaving valt daar niet binnen. Terwijl hij zijn muts afzet en zijn gebleekte blonde haar tevoorschijn komt, legt hij uit: "Het is lastig om de draad in mijn leven weer op te pikken als ik het constant over dezelfde dingen moet hebben. Het is natuurlijk een belangrijk onderdeel van het album, maar ik denk niet dat het gezond is om er iedere avond over te praten of te zingen. Ik praat tegen journalisten alsof het therapeuten zijn. Maar whatever…" In plaats van oude koeien uit de sloot te halen, bespreekt hij liever de positieve effecten die het opnemen van Is The Is Are op hem hebben gehad.

Vier jaar na DIIV's debuut, Oshin, heeft Cole een tweede album geschreven, opgenomen en geproduceerd. De plaat staat vol met zware bekentenissen en donkere momenten, maar geeft tegelijkertijd een extatisch en opgelucht gevoel. "Dit album heeft een oprechte, transparante en eerlijke kwaliteit die je naar mijn idee niet kan vervalsen," zegt Zachary. "Zeker als je het verhaal erachter kent. Hopelijk kan het mensen helpen om een nieuwe relatie op te bouwen met drugs en rock-'n-roll in plaats van het op te hemelen. Het gaat over hoe ik mezelf uit die rottijd in mijn leven heb weten te trekken, en hoe ik klaar was om over muziek en positiviteit te praten, in plaats van over destructie." Met een basis van krautrockritmes, rusteloze baslijnen en Cole's gejaagde stem, beweegt het album zich door alle verschillende indie-subgenres heen - van dreampop tot shoegaze. "Veel mensen noemden ons een shoegazeband, maar ik denk niet dat we dat echt zijn," zegt hij. Het is gewoon een prachtig indiepopalbum. Cole maakt duidelijk dat het zijn bedoeling was om in Is The Is Are het belang van de gitaar te benadrukken. "Ik wilde laten zien dat gitaarmuziek nog steeds bestaat in 2016," legt hij uit. "Ik denk niet dat gitaren nu nog hetzelfde betekenen als vroeger, ze zijn nog steeds veel en fysiek aanwezig, maar ze zijn niet langer het alomtegenwoordige instrument dat ze ooit waren - het instrument dat je kon oppakken en waar een band mee kon beginnen als je dat wilde. Die rol is nu overgenomen door de laptop."

Het album vertelt twee verhalen die momenteel centraal staan in Cole's leven; afkicken en verliefd worden op Sky. "Ik werd verliefd terwijl ik me realiseerde dat het mijn droom is om te kunnen leven van mijn muziek," onthult hij teder. "Alles ging geweldig, terwijl alles op het zelfde moment totaal in de knoop zat. Dat was het doel van het album, dat we daar uit vandaan kwamen en een nieuwe weg insloegen met de band." Op tekstueel niveau schippert het album tussen de problemen van Zachary en de positieve elementen waar hij zich aan vastklampte. Een van deze positieve aspecten is Sky. "Beide thema's komen in het album naar voren, omdat alles tegelijkertijd gebeurde," vertelt hij. "Under The Sun is een liefdeslied. Ik ben verliefd en wil dat Sky weet dat ze alles voor me betekent, maar ik worstel nog steeds ergens mee. De hoeveelheid teksten die ik aan mijn problemen met drugs heb gewijd zegt wel iets over hoezeer ik er voor haar was. Ik dacht dat ik er voor haar was, maar misschien was ik dat helemaal niet… Er zit een metafoor in de nummers waarbij ik over Sky praat als de zon en ik een wolk ben die haar naar beneden haalt. Ze is als een stralende ster.

Cole schrijft zijn nummers door zinnen en notities die hij heeft opgeschreven samen te voegen tot teksten. "Ik maak constant notities," vertelt hij. "Ik ga niet zitten om vervolgens in een keer een heel nummer te schrijven. Ik krabbel stukjes op en maak daar iets samenhangends van. Ik ben geïnspireerd door de manier waarop Kurt Cobain teksten schreef, dat zie je ook terug in de oude demo's van Elliot Smith. Ik gebruik meestal één zin die er uit springt als beginpunt en bouw de tekst daar omheen." Wanneer ik hem vraag met welke tekst hij zich het meest verbonden voelt, noemt hij Bent (Roi's Song). "De tekst van Bent staat heel dicht bij me, omdat het zo psychotherapeutisch aanvoelt," legt hij uit. "Het was erg lastig om door de tekst heen te komen, maar nu voel ik me er enorm mee verbonden. Het gaat momenteel een stuk beter met een van de mensen over wie het nummer gaat, maar ik was bang dat hij ieder moment kon overlijden. Ik had geen idee wat er zou gebeuren. Nu is hij herstellende en alles gaat goed." Dopamine is een ander nummer dat behendig langs de thema's liefde en verslaving scheert. "Dopamine is een chemische reactie die vrijkomt in je hersenen wanneer je verliefd bent, maar ook wanneer je drugs gebruikt," legt Cole uit, "het is verwarrend om het fysieke effect van die twee dingen samen te zien."

Zachary Cole Smith weet dat hij nog veel te bewijzen heeft, als hij al zijn vroegere fouten wil uitwissen, maar hij hoopt een eind te komen met het oprechte album Is The Is Are. "Er zijn nog steeds dingen waar mensen over praten als mijn naam wordt genoemd, die ik liever niet zou horen," zegt hij. "Maar ik denk dat de gesprekken daar niet langer om zullen draaien als mensen de muziek beter leren kennen. Iedereen heeft een publiek leven en privéproblemen, dus hopelijk herkennen mensen zich daar in. Is The Is Are is een positief album en als het iemand kan helpen of redden - al is het maar één persoon - heb ik iets productiefs gedaan, dan ben ik tevreden."

Credits


Tekst Jeremy Abbott 
Fotografie Yann Faucher
Haar Kota Suizu bij Caren gebruikt Tom Ford Grooming
Zachary draagt zijn eigen kleding