een gesprek met de koning van trap

In een openhartig interview vertelt Fetty Wap wie Fetty Wap is.

door Hattie Collins
|
23 november 2015, 8:35am

Weet je nog waar je was toen je voor het eerst Fetty Waps Trap Queen hoorde? Hoofdsplijtende synths en een hagelschot van 808-drums, doorboord door een dol geschreeuw van een soort zwaar ge-autotunede knal. Je dacht dat 1738 de tijd was, maar het is een tribute aan een bepaald merk cognac. De Gucci Mane-achtige sound klonk misschien bekend, maar het gevoel was anders. Het was een ode aan zijn crack dealende medesamenzweerder. Trap Queen was pure Bonnie & Clyde 3.0. Met het nummer viert hij zijn 'ride or die chick', en de hit was misschien (ja, een beetje vergezocht) de eerste feministische traptrack. De vrouw was net zo getalenteerd als Fetty zelf. Het was het geluid van blijdschap, geluk en liefde, gegoten in vier minuten magische muziek. Nog nooit was een nummer over het koken van crack zo leuk om naar te luisteren.

"Ik kan me vergissen, maar ik denk niet dat er een artiest de studio in gaat en zegt: 'Ik ga zo'n soort nummer maken, want ik wil mijn fans blij of verdrietig maken'," zegt Fetty vanuit de VS via de telefoon. "Ik wil gewoon dat mensen naar mijn muziek luisteren en zich er goed door voelen." Ze voelen zich duidelijk goed. Echt goed. "Dank je. Dat is een van de grootste complimenten die je kan geven. Ik had nooit gedacht dat mensen zo'n gevoel zouden krijgen van een nummer dat ik uitbracht." Binnen zes maanden na de release op SoundCloud in april 2014 was Trap Queen meer dan een miljoen keer afgespeeld. De opvolgers 679, Again en My Way kregen dezelfde clickbaitreactie. De laatste, het gevolg van de rappers romantische thema, werd door Drake waardig geacht voor een remix. Trap Queen heeft inmiddels 107 miljoen plays op SoundCloud, en meer dan 266 miljoen views op YouTube.

Het debuutalbum van de 24-jarige kwam uit in september van dit jaar en vloog meteen naar de eerste plaats van de Billboard Charts. Daar staat hij tussen de populairste namen van de hiphop. Hij doet het met bijna elegante simpliciteit. Zijn oeuvre wijkt niet ver af van deze formule: hij zingt, hij rapt, en stapelt ad-libs, 808's en autotune in gelijke mate. "Ik kijk naar welke nummers mijn fans cool vinden en waar ze op reageren. Als je goed kijkt naar waar ze heen trekken, zie je wat werkt en wat niet," zegt Fetty over zijn artistieke aanpak. En mensen houden ervan. Ze houden er onwijs veel van. Fusion.net analyseerde Fetty's album en vond 51 vermeldingen van '1738', zijn crew 'Remy Boyz' werd 35 keer genoemd, 'Sqwaaaaaas' 43 keer, en 'baby's' maarliefst 253 keer. Of hij dat artikel gezien heeft? Hij lacht, zoals hij vaak doet. "Nee, dat interesseert me niet zo veel. Dat is niet iets om rekening mee te houden. Het is mijn handtekening… mijn merk. Als je 'yeah baby' hoort, weet je meteen dat het Fetty Wap is, toch? Als je '1738' hoort, weet je meteen dat het Fetty Wap is. Dus het werkt. Er zit geen grote boodschap achter dit album. Ik ben niet echt een verhalenverteller. Mensen kennen mijn verhaal al. Voor degenen die het niet weten: ik kom uit de hood en ik ben eruit gekomen. Dat komt door mijn muziek."

Je kunt gerust zeggen dat de vader van twee kinderen een vrij ziek jaar heeft gehad. "Een paar dagen geleden kwam ik erachter dat ik één van de 'tien meest gegoogelede artiesten in de wereld' ben," roept hij. "Die shit is gestoord. Ik zie het niet als vanzelfsprekend dat de wereld mijn muziek zo omarmd heeft. 2015 was een van de beste jaren van mijn leven, eerlijk." Maar hoe heeft hij het gedaan? Naast de herhaling van woorden en romantische uitingen, zingen en trapping. "Ik maak muziek waar mensen lekker op gaan. Je kunt er gewoon lekker van genieten en op meezingen. Ik probeer mijn nummers of het proces nooit te veel uit te denken… Ik weet het niet man. Ik maak gewoon blije muziek voor de dames, en het werkt." Laten we een meer existentiële hoek proberen. Wat maakt Fetty Wap nou Fetty Wap? "Ik ben die gast met één oog die goede muziek maakt…" Hij lacht. Terecht tevreden met zijn passende samenvatting.

Gewapend met geverfde dreads, bandanas, een collectie Jordans, zijn geliefde Robin's Jeans en een arsenaal melodieuze traptracks lijkt Wap onstuitbaar. Toen hij achttien maanden geleden voor het eerst de mic pakte, was zijn situatie totaal anders. "Je moet je bedenken dat ik vorig jaar logeerde bij andere mensen, of in auto's sliep," zegt hij. "In een jaar is mijn leven veranderd. Ik moest de overgang snel maken, en dat had zo zijn uitdagingen. Maar niets weegt op tegen het leven van mijn droom en kunnen zorgen voor mijn kinderen en familie. Ik zorg voor mijn dierbaren. We hadden het lang zwaar. Ik zie dit allemaal als een zegen. Ik begon muziek te maken als uitlaatklep, net als iedereen. En om iets te doen waardoor ik niet in de cel of onder de zoden belandde."

Hij is 24 jaar geleden geboren als Willie Maxwell, in Paterson in New Jersey. Zijn geboortestad heeft een verleden van geweld, armoede en sociale ongelijkheid. "Paterson is een ruwe plek om op te groeien, net als elk ander ghetto in Amerika," zegt hij. Hij leerde zichzelf drums en piano spelen en ging vaak naar de kerk. Zijn grootvader was pastoor, dus had hij een religieuze jeugd. "Ik schaam me niet voor mijn opvoeding. Ook al koos ik zelf een ander pad. Ik moest al jong leren mezelf te verdedigen. Je wordt gepest als je zwakte toont. Zelfs als je geen zwakte toont, moet je weten hoe je voor jezelf opkomt. Als kind was ik stil en op mezelf. Vanwege mijn oog werd ik vaak gepest."

Fetty kreeg als klein kind glaucoom. Door die aandoening verloor hij het zicht in zijn linker oog. Eerder gebruikte hij een kunstoog, maar hij besloot daar een paar jaar geleden mee te stoppen. Het is zeker onderdeel van wat hem zo aantrekkelijk maakt: is er een betere manier om te zeggen dat mensen je moeten accepteren hoe je bent? Take it or leave it. Het leidde tot een stortvloed van waardering door kinderen met gezichtsafwijkingen. "Ik vind het belangrijk dat de kinderen weten dat ze ten eerste van zichzelf moeten houden. Die kinderen treden de wereld elke dag tegemoet. Ik voel me gevleid dat die kinderen tegen me opkijken, maar het is ook eng. Het was niet de bedoeling om een rolmodel te zijn," houdt hij vol. "Ik wil ook niet de verkeerde boodschap uitzenden. Ik moest ook leren hoe ik van mezelf kon houden. Vroeger keek ik niemand in de ogen. Ze zien nu hoe ik ben, maar het duurde jaren voor het zover was. Ik sprak een klein jongetje uit Denver en ik bedankte hem, want nu kan hij anderen ook aanmoedigen om sterk te zijn en zichzelf te accepteren."

Beïnvloedt het hem als rapper? Zijn muziek heeft een soort gevoeligheid die je niet vaak hoort in trapmuziek. "Ik denk niet dat het me beïnvloed als artiest of hoe ik muziek maak," zegt hij. "Het heeft wel effect gehad op hoe ik als persoon ben. Ik begon pas echt met leven en mezelf te accepteren toen ik mijn kunstoog uitdeed. Dat hoor je misschien wel terug in mijn muziek. Ik stop mijn hart in mijn muziek. Veel dingen die ik meemaakte in mijn leven, niet alleen mijn oog, beïnvloedden mij als persoon. Het maakt me gevoeliger voor bepaalde dingen. Ik ben niet het type persoon dat neerkijkt op andere mensen om waar ze vandaan komen of wat hun situatie is. Ik veroordeel niemand, en dat komt door mijn eigen ervaringen."

Het afgelopen jaar bestond niet alleen uit hoogtepunten, zoals de geboorte van zijn dochter of het kopen van een huis voor zijn moeder. Fetty had een tijdje terug een motorongeluk, waarbij hij zijn been op drie plekken brak. "Het gaat goed," zegt hij. "Ik houd mezelf gemotiveerd en ik speel veel NBA 2K16. Het was zeker een enge ervaring en ik ben dankbaar dat ik nog leef. Hopelijk ben ik over een paar weken weer de oude. Ik ben graag op het podium voor mijn fans. Ik word dan een ander persoon. Ik verander in 'Zoovier', mijn alter ego." Take a seat, Sasha Fierce.

Dit is een man met plannen, met ambitie. Niet alleen voor zichzelf, maar ook voor zijn vrienden uit Paterson. Onder hen zijn Monty en M80, de enige gastartiesten op zijn debuutalbum. "Ik wil muziek blijven maken. Ik zeg niet dat het leven kut is, het gaat zeker beter. Maar ik ben er nog niet. Sommige vrienden zitten nog in de hood, dus ik stop niet voor zij er net zo goed voor staan als ik. Dit eerste album heet met een reden Fetty Wap. Monty en M80 zijn broeders en dit album is mijn broeders en ik." Hij heeft de remix van Drake niet eens op het album gezet. Een dappere zet voor een grotendeels onbewezen artiest. "Als ik features op het album had, deed dat niets voor mij. Het klopte gewoon niet. Monty en M80 waren er al bij sinds het begin."

Hij heeft in korte tijd veel bereikt, maar er is meer te doen - zoals herstellen. "Ik doe het stapje voor stapje en ik geniet elke dag meer dan de dag ervoor. Waar ik vandaan kom, worden veel jongens niet eens zo oud als ik nu ben. Mijn ongeluk liet me inzien dat alles in een fractie van een seconde voorbij kan zijn. Ik richt me nu op mijn herstel, zodat ik weer kan doen waar ik van houd: optreden en in de studio zitten. Iedereen is een individu. Niemand is hetzelfde. Ik ben ik, omdat ik het ben… als dat logisch klinkt. Ik probeer niemand na te doen. Ik volg mijn eigen pad."

@FettyWap

Credits


Tekst Hattie Collins
Fotografie Cameron McCool

Tagged:
Interview
fetty wap
1738
trap
Trap Queen