Advertentie

waarom veranderen we langzaam in dezelfde persoon?

Er is een nieuwe trend: normcore beauty. Kleine plastische chirurgie-ingrepen maken dat we langzaam in dezelfde persoon veranderen. Dit is generatie #selfie, generatie #samesie.

door Katie Service
|
04 juli 2015, 1:50pm

Wist je dat de eerste mislukte neuscorrectie ergens aan het begin van de 20e eeuw wereldnieuws werd? Nosejobs waren destijds vrij basic: vloeibare paraffine werd in de neus geïnjecteerd en vervolgens in de gewenste vorm gekneed voordat het weer hard werd. De nosejob in kwestie was die van Gladys Deacon - een bekende schoonheid en Britse aristocraat - bij wie de paraffine naar de kin was afgezakt waardoor haar gezicht misvormd werd. Voor Deacon naar het schijnt reden genoeg om de rest van haar leven als kluizenaar in een huis zonder spiegels te slijten.

In de jaren zestig legden Amerikaanse plastische chirurgen zich toe op het perfectioneren van de boobjob en andere implantaten, en tegen de tijd dat de jaren tachtig waren aangebroken ondergingen vrouwen complete verbouwingen - van facelifts tot kinimplantaten. In een tijd waarin vrouwen het glazen plafond doorbraken, zochten zij naar manieren om zich hun lichamen weer toe te eigenen, en plastische chirurgie was één van de manieren om een dikke middelvinger op te steken naar de natuur en het verouderingsproces.

De nieuwste statistieken over plastische chirurgie tonen aan dat het inmiddels allemaal wat subtieler wordt. Cijfers van BAAPS (British Association of Aesthetic Plastic Surgeons) lieten eerder dit jaar zien dat grotere ingrepen als buikwandcorrecties en nose jobs in rap tempo plaatsmaken voor kleinere, minder ingrijpende 'aanpassingen'. Om maar iets te noemen: aanvragen voor niet-chirurgische cosmetische behandelingen namen de afgelopen zes maanden in de UK met ruim 50 procent toe, weet WhatClinic.com. Ook fillers worden steeds gewilder - deze cijfers namen daar met 61 procent toe. In diezelfde zes maanden nam overigens geen enkele procedure zo erg toe in populariteit als de "thread lift", een niet-chirurgische facelift.

Want dat is hoe wij millennials het doen. De geschiedenis leerde ons wat er allemaal mis kan gaan met chirurgische ingrepen - foto's van Jocelyn Wildenstein en Kim K-wannabe Jordan James Parke achtervolgen iedereen die nog niet oud genoeg is om daadwerkelijk geconfronteerd te zijn met rimpels. Met onze nieuwe benadering waarbij we stapje voor stapje de ladder van zelfperfectionering beklimmen (zodat vooral niemand door heeft dat we dat doen), is het alleen maar logisch dat kleinere, minder ingrijpende procedures in opkomst zijn - deze kleinere ingrepen zijn immers makkelijker te ontkennen. Het 'deden ze het wel of deden ze het niet'-debat heeft de laatste tijd genoeg bekentenissen ontfutseld bij muzikanten, modellen en social media-sterren. Het resultaat is vooral een geleidelijke mutatie in een en hetzelfde gezicht.

Het zijn kleine ingreepjes die nog het meest doen denken aan trends als de lipliner uit de jaren negentig, of een soort permanente instagramfilter. De voormalige voorzitter van BAAPS, Rajiv Grover, vertelt hoe jonge modellen en actrices - mensen wiens werk het is om er voor een camera goed uit te zien - steeds vaker 'tip rhinoplasty' ondergaan, een bepaalde neuscorrectie. "In tegenstelling tot een volledige neuscorrectie, wordt bij deze ingreep alleen het vlezige gedeelte van de neuspunt - het gedeelte dat de grootste issue kan vormen voor een camera - veranderd en verfijnd. Het resultaat is dat ze er in het echte leven mooier uitzien, maar ze doen het vooral voor de fotografie."

Volgens make-up-artist Kay Montano hebben we veel te danken aan Marilyn Monroe, die een neuscorrectie onderging en implantaten in haar kin nam om haar kaak beter uit te laten komen. "Monroe creëerde het bekendste gezichtsarchetype dat bij ons is blijven hangen. Als je naar haar gezicht kijkt, zal je zien dat veel "bewerkte" gezichten op dat van haar lijken. Het is een kinderlijke schoonheid - vrouwen die weer meisjes worden. Het is schattig en niet bedreigend. Ik ben er vrij zeker van dat dit archetype zich al op heel jonge leeftijd in ons onderbewustzijn nestelt. Vooral ook omdat de overdreven versie van de kenmerken van dit gezicht - een babyneusje en zogenaamd onschuldig getuitte lipjes - terug te zien zijn in het gezicht van de poppen waarmee we opgroeien."

Een deprimerende gedachte is dat de trend van "normalisatie" ervoor gezorgd heeft dat cosmetische ingrepen de nieuwe standaard zijn geworden op het gebied van beauty - bijna net zo normaal als een facial nemen of je bikinilijn laten laseren. Alleen al in de US werden er vorig jaar 15 miljoen ingrepen uitgevoerd. In Zuid-Korea heeft het zich zelfs nog dieper in de cultuur genesteld - daar trakteren moeders hun tienerdochters op kaak- en ooglidcorrecties. "Het lijkt erop dat men deze behandelingen steeds meer als simpel koopwaar gaat zien", zegt Grover. "Helaas geldt in het geval van een operatie als dit dat je het niet gewoon terug kunt brengen als je ontevreden bent."

Social media en de opkomst van een met selfies geobsedeerde cultuur hebben uiteraard een grote rol gespeeld in het aanwakkeren van de vlam. De media schotelen ons dagelijks miljoenen beelden voor waarop we geconfronteerd worden met kleine chirurgische ingrepen. Het is niet meer dan logisch dat we de kleine aanpassingen als de norm gaan zien, en dat we met elke selfie die we maken iets meer inzien waar we zo'n aanpassing in ons eigen gezicht zouden kunnen gebruiken. Apps als Facetune en Perfect 365 stomen ons klaar voor IRL aanpassingen, en laten ons een spelen met onze botstructuur - allemaal zonder dat onze volgers dat doorhebben. We zien een goedkeurig voor deze normcore versie van schoonheid in de like-stroom die volgt.

En zo lijkt de diversiteit van schoonheid langzaam uitgeroeid te worden. Op een dag vinden we onszelf terug in een wereld vol plastieken klonen met tuitmondjes en opgespoten wangen, verlangend naar de generatie die z'n wenkbrauwen overepileerde om ze vervolgens nooit meer terug te kunnen groeien. Gelukkig is er ook goed nieuws: je kan zoveel ingrepen ondergaan als je wilt, het zal nooit onze genen veranderen, en tot de tijd dat we de mogelijkheid krijgen om nog voor de geboorte de vorm van de neus van ons nageslacht te kunnen bepalen, zal Moeder Natuur nog altijd de overhand hebben.

Credits


Tekst Katie Service 
Fotografie Axel Hecht