fotograaf tyler udall portretteert mannelijke intimiteit

Hiermee herdefinieert de fotograaf de traditionele stereotypen van mannelijkheid.

|
jul. 31 2015, 1:24pm

Het is geen geheim dat we nog een lange weg te gaan hebben op het gebied van vrouwenrechten en hoe vrouwen geportretteerd worden in de media. Maar wat maar weinig mensen weten is dat sommige mannen ook gebukt gaan onder diezelfde patriarchale druk. Fotograaf Tyler Udall probeert de vastgeroeste genderstereotypen te doorbreken. Volgens de fotograaf kunnen mannen namelijk net zo kwetsbaar zijn als vrouwen. Zijn nieuwe boek, Auguries of Innocence, is een verzameling van romantische beelden die gemaakt zijn in een tumultueuze tijd in zijn leven. De foto's zijn oprecht, rauw en zoet. Dus zeg maar dag tegen ingeoliede six-packs (gaaap).

Waarom vinden mannen het nog steeds moeilijk om zich los te breken van patriarchale masculiniteit?
Ik heb het idee dat seksisme wereldwijd verweven is in onze samenleving. Mannen hebben moeite om het patriarchale masker af te zetten. Ik vind de connectie tussen seksisme en homofobie heel interessant. Mannen worden vaak aangevallen als ze "vrouwelijke" trekjes van zichzelf laten zien - creativiteit, gevoeligheid en empathie bijvoorbeeld. Zacht zijn wordt niet geaccepteerd. Ik vraag me altijd af waarom - het zijn geen kwaliteiten die alleen bij vrouwen horen, maar om de een of andere reden worden ze vooral geassocieerd met vrouwen. Het feit dat mannen die deze eigenschappen laten zien vaak belachelijk worden gemaakt, is ook een klap in het gezicht van vrouwen. Want waarom worden deze zogenaamde "vrouwelijke" kwaliteiten gekwalificeerd als slecht voor mannen?

Seks en seksualiteit zijn belangrijke factoren bij dit probleem. Het is cool als een man opschept over seks met een vrouw, maar als een man het heeft over seks met een andere man, krijgt hij vaak negatieve reacties. Heb je het idee dat de homogemeenschap vrouwonvriendelijkheid heeft geërfd van vrouwen, die daar al eeuwen mee te maken hebben?
Absoluut! Ik heb niet het idee dat vrouwen en homomannen met exact dezelfde problemen te maken krijgen, maar ik denk wel dat de bron van de problemen ligt bij heteroseksuele mannen. Jongens groeien op met het idee dat ze moeten vechten, veroveren en domineren. Dit feit voedt een cultuur waarbij mannen moeten opscheppen over hun seksuele activiteiten. De uitspraak "ik heb haar geneukt" wordt vaak beantwoord met high-fives omdat ze iets bereikt hebben - ze hebben gescoord, ze hebben iemand veroverd. Dat is eigenlijk best fucked-up.

Dat gezegd hebbende, homo's worden een stuk minder wreed ge-slutshamed dan vrouwen. Waarschijnlijk omdat homo's mannen zijn. Vanuit mijn perspectief denk ik dat de losse seksuele moraal van homo's wel geaccepteerd zou kunnen worden door heteromannen. Over het algemeen kunnen wij homo's jongens neuken wanneer we daar zin in hebben. Ik heb het hier dus niet over acceptatie over het feit dat we met mannen naar bed gaan, maar over het feit dat we seks hebben met een dergelijke frequentie die het meest lijkt op onze oerinstincten.

Denk je dat heteromannen kwetsbaarheid afwijzen omdat ze bang zijn om als homoseksueel gezien te worden?
Ik heb niet het idee dat mensen kwetsbaarheid afwijzen omdat ze homofoob zijn, maar het zou er best aan kunnen bijdragen. Ik ben van mening dat we zijn opgegroeid met het idee dat we kwetsbaarheid moeten afwijzen. We leggen de traditionele stereotypen van mannelijkheid telkens weer op aan jonge jongens. We hebben het niet eens door. Meisjes worden zo grootgebracht dat ze fysieke schoonheid met lof en erkenning associëren. Jongens leren om sterk te zijn en niet te huilen. "Sterk" wordt vaak vertaald als het zijn van een ondoordringbare tank. Zowel fysiek als emotioneel. Dat is iets te veel verantwoordelijkheid voor een enkel, fragiel mens, als je het mij vraagt.

Denk je dat mensen ruimdenkender worden over gender en mannelijke kwetsbaarheid als ze zelf ervaren hoe het is?
Als mensen ruimdenkend worden opgevoed, legt dat in ieder geval een goede basis. Maar als je niet in situaties terechtkomt waar mensen je uitdagen en je blik op de wereld verbreden, zal dit waarschijnlijk niet leiden tot openheid en kwetsbaarheid. Ik ben de architect van mijn eigen mentale ondergang. Waarschijnlijk komt dit door mijn destructieve nieuwsgierigheid en de magnetische aantrekkingskracht die aandacht op mij heeft. Ik heb de grenzen van het leven opgezocht met een groep mensen die dit ook doen. Helaas ben ik veel van hen onderweg verloren. Het heeft me wel de mogelijkheid gegeven om kwetsbaarheid in z'n puurste vorm te ervaren. Ik denk dat ik dit gevoel in mijn foto's heb weten te vangen. Ik hoop dat ik het publiek wat kan leren met mijn kunst, door ze met een andere blik naar mannelijke intimiteit te laten kijken.

tylerudall.com

Het fotoboek Auguries of Innocence van Tyler Udall is online verkrijgbaar.

Credits


Tekst Lewis Firth
Fotografie Tyler Udall