het meisje in het roze

De wereld is al grauw genoeg.

|
25 juli 2016, 9:15am

Van november 2015 tot eind juni 2016 volgde fotograaf Jip Broeks Cécile, een jonge vrouw die een paar jaar geleden besloot voortaan roze door het leven te gaan. We spraken Jip over dit lieve project.

Wie is dit meisje in het roze?
Dit is Cécile, 25 jaar en ze is geboren in Apeldoorn. Ze heeft AMFI gedaan en is nu samen met een vriendin begonnen aan een eigen kledinglijn.

Hoe ontmoette je haar?
Ik ontmoette Cécile voor het eerst - heel erg 2016 - op Instagram. Ik ging van het ene profiel naar het andere en kwam zo bij toeval op de compleet roze gekleurde Instagram van Cécile terecht. Hoe ver ik ook naar beneden scrolde, overal foto's van haar in roze outfits, of roze detailfoto's. Ze deed me denken aan een mix tussen de Japanse subcultuur Kawaii en een Barbie, en ze fascineerde me meteen. Ik wilde weten wie dit meisje was, en moest en zou haar fotograferen. Dus ik stuurde haar eind oktober 2015 een e-mail en twee weken later zat ze met drie volle tassen roze kleding en accessoires bij mij in mijn studio.

Ze draagt niet altijd alleen maar roze, maar wel vaak. Als ze andere kleuren draagt, dan zijn het altijd pastelkleuren als paars of mintgroen en deze combineert ze dan soms met wit, maar altijd met een roze detail als een rugtas, of tovert ze opeens een knalroze glitterhaarborstel uit haar tas.

Ze vertelde me dat ze vond dat iedereen altijd zo veel grauwe kleding droeg, veel zwart en wit. Dat deed ze vroeger zelf ook vaak, tot ze er een aantal jaar geleden klaar mee was, en sindsdien draagt ze alleen nog maar kleur. De wereld ziet er zoveel vrolijker uit met wat kleur, was wat ze toen zei.

Ze stak vrolijk af op de drukke Dam. Hoe werd er op haar gereageerd op straat?
Hier schrok ik eigenlijk best van. Ik ging met haar naar de Dam, omdat we het vaak hadden over het contrast tussen haar en de massa. Daarom wilde ik een plek opzoeken waar veel mensen waren waardoor je kon zien hoe grauw gekleed het gros van de mensen eigenlijk is, helemaal in tegenstelling tot Cécile. Maar zodra we de Dam opliepen zag ik gewoon mensen achter haar langs lopen, en een meter verderop keihard in lachen uitbarsten. Of ik hoorde ze onaardige dingen tegen elkaar zeggen, net hard genoeg om het te horen. Ook gingen veel mensen, sommige gevraagd, andere ongevraagd, foto's van haar maken, alsof ze een of andere attractie was. Ik had daar echt moeite mee, maar Cécile reageerde er zo koeltjes op. Zij is het gewend dat mensen naar haar omkijken, dingen roepen. Ze filtert dat en slaat alleen de positieve reacties op. Ik vind dat echt bewonderenswaardig.

Ze heeft iets buitenaards op de foto's, kreeg jij ook dat gevoel bij haar?
Ja, ergens wel. Ik denk dat dat voornamelijk komt door haar manier van kleden, in combinatie met haar lengte (ze is vrij lang) en dan is haar gezicht met haar blonde haar bijna prinsessen-achtig. Ik vind haar heel bijzonder, het is alsof ze uit een andere wereld komt. Ik denk ook dat het komt omdat het dragen van roze bij haar geen trend is, maar echt een lifestyle. Ze draagt deze kleur al zo lang, en niet omdat het hip is of omdat ze 'anders' wil zijn, dit is gewoon wie ze is. Zo was ik bij haar thuis op bezoek en ondanks dat ze samenwoont met haar vriend vind je overal in het huis wel spulletjes waarbij je meteen weet dat ze van haar zijn omdat ze knalroze zijn. Kauwgom zit niet in een kauwgompakje maar in een roze doosje, haar haar borstelt ze met een roze borstel met zilveren diamanten erop, haar racefiets is roze, als ze gaat zwemmen is haar handdoek roze en ga zo maar door.

Wat is je favoriete foto van haar?
Oei dat vind ik lastig, maar ik denk dat ik dan toch ga voor het portret met de roze achtergrond en het drinkflesje in haar hand. Dit was op de dag dat ik haar voor het eerst ontmoette en dus de start van mijn project. Ik laat in mijn portretten graag mensen zien die ik op een bepaalde manier bijzonder vind, die me fascineren. Ik vind het leuk als mijn foto's je nieuwsgierig maken; wie is dit meisje? Waarom ziet ze er zo uit? Ik vind zelf dat deze foto al deze elementen bevat.

Credits


Tekst Olga Kortz 
Fotografie Jip Broeks

De kleine vierkante beelden in de serie zijn van Cécile's Instagram