adolescentie in de jaren tien, door de lens van winter vandenbrink

Voyeurisme en adolescentie komen samen in het ‘straatwerk’ van de Nederlandse modefotograaf Winter Vandenbrink.

door Channa Brunt
|
26 augustus 2015, 1:35pm

Gewapend met een paparazzi-lens struint de Nederlandse modefotograaf Winter Vandenbrink al jaren langs toeristische plekken, op zoeknaar adolecente jongens. Door de jaren heen is er een geïsoleerde tijdscapsule van mannelijke adolescentie in de jaren tien ontstaan. Stoeiende, lachende, puberende jongens, die door de zoomknop op de paparazzi-lens uit hun omgeving zijn getrokken. Waar ze naar kijken, waar ze heen gaan en waarom die ene jongen een muizenkostuum aan heeft zullen we nooit weten, maar prachtig zijn ze wel.

Waar vind je deze mensen?
Het is een soort van jagen. Ik ga meestal naar de drukste toeristische plek die ik kan vinden en gebruik dan een soort grote paparazzi-lens waarmee ik jaag op adolescenten. Mijn camera vindt ze eigenlijk. Het is vanwege de snelheid en alle bewegingen lastig om te zien wat je fotografeert terwijl je aan het fotograferen bent - je ziet het eigenlijk pas achteraf. Je bent natuurlijk wel op zoek en aan het mikken, maar je vindt de mensen pas echt bij het editen.

Weten ze dat ze op de foto zijn gezet?
Meestal niet. Soms zien ze wel dat ik een foto maak, maar dan kijken ze vaak achter zich om te zien wat ik nou eigenlijk aan het fotograferen ben. Als ze het wel in de gaten hebben, beginnen ze meestal te lachen of ze doen helemaal niks.

Heb je weleens negatieve reacties gehad?
Nee, eigenlijk nog nooit.

Kan je niet in de problemen komen als je foto's exposeert van mensen die hun toestemming niet gaven?
Nee, de wet stelt dat als je in een openbare ruimte fotografeert je het kan gebruiken als kunst. Zolang het geen wervende doeleinden heeft. Als ik mijn werk in een galerie zou hangen en het daar zou verkopen, heeft degene op de foto ook geen recht op een deel van dat geld. Ik denk overigens wel dat als iemand zichzelf op mijn foto's herkent en diegene contact met me opneemt, ik er ook iets tegenover zou stellen als ik aan die foto verdien.

Heb je weleens achteraf een reactie gehad van mensen die zichzelf op je foto's zagen?
Nog niet, maar nu ik er meer publicaties mee krijg, denk ik wel dat dat eraan zit te komen.

Want je hebt net met deze beelden een show in New York gehad toch?
Ja, vorige week hing er een groepsshow met werk van mij en onder meer Larry Clark en Gosha R. in een leegstaande wasserette in Manhattan. Wat ook interessant is, is dat ook steeds meer modetijdschriften naar dit werk vragen. Soms willen ze gewoon zo'n serie publiceren, maar ik krijg ook aanvragen om er net iets anders mee te doen - met bijvoorbeeld toch een model ertussen zoals voor Hunter Magazine, of met een stylist erbij een hele modeserie fotograferen voor bijvoorbeeld Re-edition Magazine en Punkt Magazine.

Wanneer ben je hier eigenlijk mee begonnen?
Heel lang geleden al! Ik ben er mee begonnen omdat ik zocht naar een zekere "camera unawareness" bij de modellen die ik fotografeerde - ik wilde dat het heel echt zou zijn. Dat is heel lastig bij modellen die al vaak voor de camera hebben gestaan. Ik ben toen buiten 'echte mensen' gaan fotograferen - liefst adolescenten, net als de modellen waarmee ik werk. Dat was toen vooral een studie - hoe ziet iemand eruit als 'ie zich niet bewust is van de aanwezigheid van de camera? Ik heb de beelden veel gebruikt in modeshoots die ik toen deed - ik gebruikte ze als voorbeeld voor pose, blik en dergelijke.

Heeft het zich sindsdien nog ontwikkeld?
Wat veranderd is, is vooral het feit dat ik in het begin altijd op een gebouw of iets ging staan - op een afstand, omdat ik het toch ook best wel eng vond. Nu sta ik echt tussen de mensen in en maak ik de foto's soms van heel dichtbij. Als ze boos worden ben ik nu niet zo snel meer weg, haha.

Ook in je 'normale' werk fotografeer je voornamelijk mannen. Waarom is dat?
Ik fotografeer ook wel meisjes, maar ik ben gewoon beter met jongens. Ik wil nu m'n stempel drukken en dat wil ik met mannenfotografie doen. Ik sluit overigens niet uit dat er in de toekomst ook weer meisjes tussen komen.

wintervandenbrink.com
@wintervandenbrink

Credits


Tekst Channa Brunt
Beelden Winter Vandenbrink

Tagged:
Cultuur
winter vandenbrink