Fotografie Francesca Allen 

emma breschi verandert de modewereld stilletjes van binnenuit

We spraken het model slash fotograaf hoe haar veelzijdige mode-ervaring haar heeft gevormd tot de vrouw die ze vandaag is.

door i-D Staff
|
19 februari 2019, 1:13pm

Fotografie Francesca Allen 

Om de lancering van Mutiny, de nieuwe geur van Maison Margiela, te vieren, brengen we de stemmen en talenten van gedurfde beeldenstormers onder de aandacht. Door hun creatieve inspanningen, waarmee ze kwesties die ertoe doen bespreekbaar maken, stelt deze groep ouderwetse normen aan de kaak en onderzoeken ze verschillende vormen van identiteit.

Emma Breschi ontleedt schoonheid en vrouwelijkheid met een wijsheid die je niet verwacht van iemand van vijfentwintig. Haar werk als model en fotograaf zet je aan het denken, en trok de aandacht van grote namen uit de mode-industrie.

Haar werk als fotograaf wordt gekenmerkt door een interesse in kleine dingetjes die anderen als imperfect zouden zien, en haar weigering te conformeren aan de maatstaven van de industrie. Als model voelt haar aanwezigheid als goedgevormde vrouw van kleur, die zich vaak kleedt in huidskleurige bodysuits (of naakt is) als een opgestoken middelvinger naar iedereen die ooit gezegd heeft dat vrouwen zoals zij niet bedoeld zijn om het onderwerp te zijn van kunst.

Ze is niet de archetypische schoonheidskoningin waar de wereld gewoonlijk naar verlangt. Nee, Emma Breschi is bezig om de modewereld stilletjes van binnenuit te veranderen – iemand die bewijst dat wat ooit gezien werd als het tegenovergestelde van schoonheid in die wereld, het nu verdient om onderdeel uit te maken van de nieuwe norm. Doordat ze evenveel tijd doorbrengt voor en achter de lens, heeft ze de mogelijkheid om dingen te veranderen.

We spraken haar over haar verhuizingen van en naar Thailand, het zonnestelsel en hoe haar veelzijdige mode-ervaring haar heeft gevormd tot de vrouw die ze vandaag is.

i-D: Hoi Emma! Hoe gaat het?
Emma Breschi: Ha! Ik zou willen zeggen dat het goed gaat, maar de retrograad van Mercurius gooit roet in het eten. Ach, ik overleef het wel.

Gelukkig maar. Wanneer voelde jij je voor het eerst een vreemde eend in de bijt?
Toen ik Thailand verliet en naar Engeland verhuisde. Dat was zo'n drastische verandering ten opzichte van de drukke straten van Bangkok. Ik herinner me mijn eerste dag op school toen ik bij elke les iedereen aan het begin moest begroeten. Mijn accent klonk volgens mij buitenaards, ze keken me in elk geval aan alsof ik een alien was.

Je verhuisde eerst vanuit Engeland naar Thailand en later kwam je weer terug. Hoe is je zelfexpressie daardoor veranderd?
Ik denk dat opgroeien aan verschillende kanten van de wereld mij de mogelijkheid heeft gegeven om mijn afkomst op een unieke manier te onderzoeken. Door te schakelen tussen oost en west ben ik comfortabeler geworden met de manieren waarop ik mezelf uitdruk. Die manieren veranderen ook steeds, net als dat ik gegroeid ben als vrouw. Ik ben altijd in beweging geweest, en heb me altijd aangepast aan veranderingen. Ik stortte mezelf in nieuwe ervaringen en culturen terwijl ik opgroeide, dus het is verfrissend om mijn nieuwe thuis gevonden te hebben in Londen. Het is een unieke stad, met veel diversiteit.

Je kunt als fotograaf de wereld in een kader plaatsen. Je kunt slechte dingen weglaten en goede dingen belichten, of juist slechte dingen belichten om verandering te bewerkstelligen. Hoe bewust maak je dat soort beslissingen?
De manier waarop ik werk is vooral me focussen op wat ik wil zeggen en dat op een authentieke manier doen. Ik vertel verhalen, zowel van mezelf als van anderen. Het enige wat ik kan hopen is dat de mensen die mijn werk zien daar iets bij voelen. Als mijn werk iemand inspireert om iets te voelen, heb ik mijn werk goed gedaan. Ik ben altijd recht door zee, en dat zie je terug in wat ik maak.

Je bent een van de weinige mensen in de industrie die voor en achter de camera staat en aan beide kanten gerespecteerd wordt. Wanneer besloot je dat je niet beperkt zou worden door de verwachtingen van anderen?
Ik ben altijd al opstandig geweest als het aankomt op wat anderen van me denken of verwachten. Ik ben koppig in de zin dat als iemand tegen me zegt dat ik iets niet kan, ik het dan juist ga doen. Ik heb zeker mijn twijfels gehad om aan beide kanten van de camera te staan, maar ik had nooit het gevoel dat er iets was dat me tegenhield.

Denk je dat er een opstand gaande is in de modewereld?
We boeken zeker vooruitgang, maar ik geloof ook dat er overkoepelende scheidingen bestaan tussen alle modellen in de industrie. Ze zijn niet uitgeroeid. Op persoonlijk vlak ben ik niet meer of minder vrouw dan een ander. ALLE VROUWEN ZIJN ECHTE VROUWEN! Ik kijk gewoon uit naar de dag dat er geen etiketten meer op mensen worden geplakt. Mensen in hokjes stoppen is saai.

Tagged:
MODEL
mutiny
maison margiela
emma breschi