Image via Instagram

het surrealistische drag-model salvia is een glamoureuze alien

De muze van Nick Knight praat over haar extreme afkeer van traditionele schoonheidsidealen en haar vervormde make-upstijl.

door Tish Weinstock
|
31 januari 2018, 11:31am

Image via Instagram

Salvia werd geboren en groeide op in de wildernis van Wales, en voelde zich als kind niet thuis in haar menselijke lichaam. “Ik voelde me altijd onthecht,” zegt ze. “Alsof ik alleen een lelijk omhulsel was.” Daarom besloot ze te kiezen voor iets wat buitenaardser was. Ze raakte geïnspireerd door de etherische wezens op de herfst/wintercatwalk van 2009 van Alexander McQueen, en begon te experimenteren met dramatische make-up en extreme looks. Eerst schoor ze haar wenkbrauwen af, en daarna schoor ze haar haarlijn. Ze nam witte wimpers, en snel daarop volgde de uitgesmeerde Leigh Bowery-achtige lippenstift. Ze vervormde haar uiterlijk nog meer met Photoshop, en dat wekte de interesse van de gerenommeerde fotograaf Nick Knight, die haar koos voor zijn laatste project, Infamy . Hier vertelt ze over alles wat met schoonheid te maken heeft.

“De eerste keer dat ik aan schoonheid dacht, was toen ik vier jaar oud was. Ik keek een aflevering van Tweenies, waarin mijn favoriete karakter Fizz een hallucinerende ervaring had – ze ging naar een speelgoedwinkel en zag daar een pop met lang wit haar en een roze huid, die eruitzag als een hybride van mens en alien. De pop had gescheurde kleren aan en haar batterijen eruit gehaald, zodat ze niet verkocht kon worden, want ze wilde in de winkel blijven waar iedereen haar zag en aandacht gaf, maar de winkeleigenaar zag dat ze kapot was en gooide haar weg.

Op mijn veertiende schoor ik mijn wenkbrauwen af. Dat was een belangrijk moment voor mij, want het was de eerste stap in mijn zoektocht naar hoe ik eruit wilde zien en het was mijn eerste afwijzing van traditionele schoonheid. Een paar weken daarna begon ik stippen op mijn gezicht te tekenen en mijn wimpers wit te verven.

Mijn eerste echte make-upinspiratie kwam van de make-up uit The Horn of Plenty, de herfst/wintershow van Alexander McQueen. Ik word uiteindelijk altijd verliefd op de dingen die me het meest shockeren.

Ik voelde me nooit mooi als kind, maar ik hield wel van verkleden: het hielp me om van mijn lichaam te houden. Het ritueel van mezelf decoreren en mezelf vieren heeft me de mogelijkheid gegeven om een betere relatie te krijgen met mezelf en mijn lichaam. Ik wou dat ik als kind de mogelijkheid had om me te verkleden, omdat ik denk dat dat geholpen zou hebben met van mezelf houden.

Ik deel veel foto’s die ik van mezelf neem op Instagram. Ik word erg geïnspireerd door de kunstenaar Claude Cahun, die zich verkleedde en surrealistische zelfportretten maakte in 1920, maar ook door het werk van Cindy Sherman. Mensen die hun foto’s bewerken vind ik ook fascinerend en waarom en hoe ze dat doen. Ik ben benieuwd hoever ik kan gaan met het bewerken van mijn foto’s, en in welke mate het dan nog steeds als look wordt beschouwd. De meerderheid van mensen zouden een zwevende vleeskleurige bal niet als look zien, maar ik wel. Social media is niet meer zo belangrijk voor mij als eerst, maar toen ik jonger was, was het wel belangrijk, omdat het me liet zien dat er andere, mooie queers waren die fantastische levens hebben. Dat was iets dat ik nooit gezien had toen ik opgroeide.

Door witte mascara voelde ik me extreem glamoureus en etherisch. Het scheren van mijn haarlijn is belangrijk om de alien-achtige glamour te behouden, maar ik voel me op mijn mooist als ik mooie kleding draag en in een liefdevolle omgeving met vrienden ben.

Ik heb de laatste jaren veel mislukkingen gehad op het gebied van make-up, maar die zijn bijna altijd best wel saai. Mijn therapeut vertelde me onlangs dat ik tijdens mijn eerste sessie met haar ‘fuck off’ op mijn voorhoofd had geschreven, dus dat zou denk ik wel gezien kunnen worden als een interessante keuze.

Mijn advies voor kinderen die zich niet mooi voelen is oefenen met jezelf en je lichaam vieren. De meeste lichamen passen niet in de standaard die ons is opgelegd en het is belangrijk om te weten dat je mooi kan zijn buiten die standaard. Van jezelf houden is het krachtigste dat je kunt doen.”

Dit artikel verscheen eerder op i-D UK