Photo by Rony Alwin.

brooke candy laat haar innerlijke seksdemoon los in haar album 'sexorcism'

Het debuutalbum van de rapper is een viering van seksualiteit, identiteit en geen fuck geven om wat anderen van je vinden.

door Wolfgang Ruth
|
11 november 2019, 12:18pm

Photo by Rony Alwin.

“Ik heb graag regelmatig seks,” zegt Brooke Candy aan de telefoon, een paar dagen nadat haar debuutalbum SEXORCISM is uitgekomen. “Het voelt een beetje alsof ik het de afgelopen tijd veel over seks heb gehad, en terwijl ik eraan werkte had ik ook eigenlijk best veel seks. Misschien moet ik even een pauze nemen. Mijn innerlijke seksdemoon is eruit gekomen – en nu zit-ie in mijn album. Ik voel me bevrijd”

De rapper is altijd open geweest over haar verleden en haar seksualiteit, maar ze twijfelde toch tot de allerlaatste dag of ze SEXORCISM wel uit zou brengen. Het album, waar twaalf nummers op staan, is een viering van seksualiteit, identiteit, hard werk en toewijding, en ook een ode aan geen enkele fuck geven om wat anderen van je denken. “Eat my pussy at my funeral / Eulogy into my booty hole / Pay your respect, I’m the priestess of sluts (That’s right) / Look at my neck, diamond, penis and nuts," rapt ze bijvoorbeeld in het nummer R.I.P. met Ashnikko.

i-D sprak af met Candy om het te hebben over identiteit, haar album en wie de échte Brooke Candy nou eigenlijk is.

i-D: Je twijfelde er dus aan om SEXORCISM uit te brengen?
Brooke Candy: Letterlijk elke dag, totdat het eenmaal zover was. Ik heb altijd over alles getwijfeld wat ik maak. Ik denk dat ik het oplichterssyndroom heb – ik heb wat research gedaan naar de symptomen, en het komt best overeen. Ik ben veel neurotischer geworden. Als je het oplichterssyndroom hebt, vind je alles wat je doet vreselijk en ben je bang dat mensen erachter komen dat je eigenlijk niks voorstelt. Bij dit hele album – en alles wat ik überhaupt doe – heb ik me afgevraagd: waar is het eigenlijk goed voor? Waarom zou ik het nog uitbrengen? Boeit iemand het? Doe ik het voor mezelf? Nee, ik breng het uit om mensen te helpen. Maar luistert er wel iemand?

Ik heb al zoveel tegenslagen ervaren in deze wereld. Ik had het er een keer met een vriend over en zei: ‘Is dit het dan, zal ik er gewoon mee kappen?’ Maar ik heb nu eenmaal voor een moeilijke baan gekozen; dit is wat ik wil doen. Als een iemand er kracht uit haalt, dan is dat al genoeg.

Zijn er misverstanden over jou, hoe je als persoon bent ten opzichte van de muziek die je uitbrengt?
Ik denk dat ik naar buiten toe best hard kan overkomen, maar in werkelijkheid ben ik een zacht, rustig persoon die geen ruzie zoekt. Ik ben eigenlijk ook vrij introvert. Ik hou ervan om met mijn honden te spelen en in de natuur te zijn. En van surfen. Maar er bestaat ook een versie van mij die heel energiek, agressief en hyperseksueel is – al is dat laatste ook wel echt wie ik ben. Ook in het dagelijks leven heb ik graag enorm veel seks.

1572974136050-Brooke-Candy-Press-Photo-8-Credit-Rony-Alwin
Photo by Rony Alwin.

Als jij aan je muziek werkt, hoe gaat dat er zoal aan toe?
Mijn werk is best gek. Ik vind het belangrijk om mezelf uit te blijven dagen om iets te maken dat uit het niets komt. Dus niet dat je het gevoel krijgt dat het al gedaan is; ik wil iets maken dat totaal nieuw en vers is, maar wel nog samenhang heeft met wat ik eerder heb gemaakt. Af en toe wijk ik wat uit en maak ik iets dat totaal anders is dan de rest van mijn werk. Maar dat is ook prima. Het is vet om wat af te wisselen en te spelen met verschillende personages en identiteiten binnen afzonderlijke kunstprojecten.

Hoeveel invloed heeft singer-songwriter Jesse Saint John op je creatieve proces gehad?
Heel veel. Bij ieder nummer, kan ik wel zeggen. Hij was erg belangrijk, dankzij hem hebben ook Erika Jayne, Aquaria, Violet Chachki eraan meegewerkt, en Iggy [Azalea]. Hij heeft een groot hart, en heeft me min of meer opgevoed; ik vroeg hem vaak wat hij ergens van vond en of hij me ermee kon helpen, en dan had hij er al de volgende dag iets voor bedacht. Ik dacht: what, bitch, what!

Hoe waren de reacties op het album?
Goed, en ik vind het fijn om te zien dat mensen me accepteren. Er was ook nauwelijks geld; elke video was gewoon een gunst, of ik betaalde het uit mijn eigen zak. Ik heb er keihard aan gewerkt en ben nu helemaal blut.

Als er over je werk wordt geschreven, word je vooral als kunstenaar omschreven die zich richt op identiteit en queer zijn. Waardoor werd je geïnspireerd om die route te nemen in je muziek?
Ik heb lang met mijn identiteit geworsteld; toen ik het aan mijn moeder vertelde werd ik uit huis getrapt. Alsof een vogel een van haar kuikens uit haar nest duwt. Wie heb ik nou om me te beschermen? Kan ik niet zijn wie ik wil zijn omdat niemand dan meer naar me omkijkt? Het duurde heel lang voordat ik met mijn eigen seksualiteit leerde omgaan – en met mijn identiteit als mens.

Ik denk dat veel mensen bepaalde ideeën hebben over wat voor persoon ik ben. Die rollen heb ik gespeeld, maar ze hebben niks met mij te maken. Ze maken geen deel uit van mijn geest of mijn ziel. Het leven is een grote zoektocht naar je identiteit; we leiden allemaal levens die gebaseerd zijn op identiteiten die anderen misschien wel op ons hebben geprojecteerd. Het was een grote worsteling voor me. Wie is Brooke Candy?

Soms lijkt het alsof ik meerdere persoonlijkheden heb. Ik heb ze ook namen gegeven: eentje heet Dominique en een ander Courtney. Toen ik het er met Charli XCX over had zei ze: ‘O ja, ik weet precies welke twee je bedoelt.’ Maar ik denk dat we dit uiteindelijk allemaal wel kunnen ervaren.

Queer-identiteit is nog steeds een taboe-onderwerp waar meer over gesproken moet worden. Dat was belangrijk voor me toen ik mijn eerste erotische film maakte, I Love You – iedere queersoort komt erin voor. Ik wilde queers helpen om zichzelf vragen te laten stellen, zoals: “Waar hou ik van?” En dan op een sensuele, prettige manier. Dat is iets wat ik zelf nooit heb gehad. Maar ook iets wat terugkomt in mijn werk omdat ik ermee worstel.

Oké, dus wie is Brooke Candy precies?
Ik zie mezelf graag als leider, op een bepaalde manier. Iemand die geen angst kent, iemand die liefde wil en liefde wil geven, en iemand die een stem wil zijn voor mensen die geen stem hebben. Ik ben veranderlijk, heb meerdere gezichten. Het is lastig te bepalen wie of wat ik precies ben. Ik ben een performer, een artiest, ik maak foto’s, ik schilder, ik surf, ik regisseer pornovideo’s, videoclips.

Ik geloof erin dat alles uiteindelijk niets betekent. Niet in de nihilistische zin van het woord, maar op een leuke manier. We zijn bestaan allemaal uit vlees, botten en energie. Nu ben ik dertig, maar als je me vijf jaar geleden diezelfde vraag had gesteld had ik precies geweten wie ik was. Ondertussen ben ik zo erg veranderd dat ik geen flauw idee heb wie ik ben. Misschien leef ik over vijf jaar wel op een boerderij, weet jij veel. Ik heb lief, zorg voor anderen, ben emotioneel en maak kunst. Dat is het enige wat ik weet.

Wat is je favoriete nummer op het album?
Misschien wel Freak Like Me met TOOPOOR. Daar zit onder andere deze zin in: “I’m not America’s sweetheart / I’m more like Jeffrey Dahm’ / Rather be hated for who I am than loved for what I’m not.” Dat is hoe ik geleefd heb sinds ik kunst maak, en niemand heeft het ooit begrepen of zich er zorgen om gemaakt. Ik ben wie ik ben, of je daar nou van houdt of niet. Die zinnen en dat nummer – en het pop-format waarin het gezongen is – vond ik gewoon wel vet.

SEXORCISM is nu te beluisteren.

Tagged:
Brooke Candy