dit zijn vijf van de genomineerden voor de lichting 2019

Gisteren presenteerden de modeontwerpers van de Lichting 2019 hun werk voor de jury in het Art'otel in Amsterdam. Wij waren erbij en spraken vijf van de genomineerden over hun werk.

door Rolien Zonneveld; foto's door Desiré van den Berg
|
06 september 2019, 8:45am

In totaal zullen 14 finalisten op 6 september hun werk laten zien tijdens de Lichting 2019-show in de Nieuwe Kerk op Amsterdam Fashion Week. De gelukkige winnaar gaat na afloop naar huis met een prijs van tienduizend euro. i-D sprak vijf van de veelbelovende genomineerden.

Ashley Luypaers Lichting 2019

Ashley Luypaers, 22 – Maastricht Academy of Fine Arts and Design

i-D: Wat is het verhaal achter je eindcollectie?
Ashley Luypaers: De collectie Peacocking is het resultaat van mijn onderzoek naar zelfexpressie binnen mannenmode. Mannenmode is vaak een voortvloeisel van traditionele opvattingen over mannelijkheid, maar naar mijn mening passen deze niet meer bij de hedendaagse man. Het benadrukt juist het gefixeerd, nostalgisch idee van wat het betekent om een ‘echte’ man te zijn. Er is een groeiende behoefte naar meer persoonlijke autonomie en identiteit. Ik streef er daarom als ontwerper naar meer vrijheid te creëren voor zelfexpressie in mannenmode.

Wat is belangrijker: het proces of het product?
Voor mij is dat het proces. Het proces, je onderzoek en je inspiratiebronnen maken je eindproduct. Zonder een goed onderzoek zou ik naar mijn gevoel ook geen goed onderbouwde collectie neer kunnen zetten. Mijn onderzoek is altijd de leidraad en bepalend voor het eindproduct en de collectie. Mijn collectie zie ik dan ook meer als het communicatiemiddel van mijn onderzoek en de opvattingen die ik aan de hand daarvan heb gevormd.

Wat zijn de grootste toekomstige uitdagingen voor de mode-industrie volgens jou?
De mode-industrie is ontzettend vervuilend. Steeds meer mensen zijn zich hiervan bewust en het is noodzakelijk dat dit probleem op verschillende manieren in de industrie wordt aangepakt. Bijvoorbeeld door gebruik te maken van augmented reality, zoals ik dat in mijn collectie heb gedaan. Daarmee wordt een extra laag aan de stukken van een collectie toegevoegd waardoor ze meer waarde krijgen. Ik hoop dat mensen daardoor bewuster met hun kleding omgaan en er langer gebruik van maken.

Kan mode een politieke of maatschappelijke ambitie hebben?
Ik geloof er sterk in dat mode altijd verbonden is aan maatschappelijke en politieke ontwikkelingen. Je kunt met mode je persoonlijke waarden en je identiteit uiten en daarmee heeft het de kracht kritische boodschappen te communiceren. Het reflecteert de tijdgeest en is daarmee onlosmakelijk verbonden aan cultuur, de maatschappij en politiek.

Wat is het belangrijkste dat je tot nu toe geleerd hebt?
Volg altijd je gevoel en je intuïtie. Je creatieve proces en je ontwerpen zijn dingen die uit jezelf komen en uit niemand anders. Omarm dat. Het is cliché, maar je grootste criticus ben je zelf. Ik heb geleerd om dit te omarmen in mijn ontwerpproces en te gebruiken als drijfveer om het beste uit mezelf te halen.

Wat zijn je plannen voor de komende tijd?
Hoewel ik nu ben afgestudeerd, heb ik nog lang niet het gevoel dat ik ben uitgeleerd. Mijn plannen voor de toekomst zijn dan ook om me verder te specialiseren in mannenmode en mijn identiteit als ontwerper verder te ontwikkelen. Daarvoor wil ik een master gaan doen of bij een modehuis aan de slag gaan als junior designer.

Rosalie van Pinxteren Lichting 2019

Rosalie van Pinxteren, 23 – Willem de Kooning Academie

Wat is het verhaal achter je eindcollectie?
Rosalie van Pinxteren: Met mijn collectie Adobefashion onderzocht ik de invloed van internetcultuur op het huidige modelandschap. Het internet wordt gedomineerd door gephotoshopt en ander bewerkt beeld en speelt een grote rol in onze perceptie van de realiteit. Met mijn collectie heb ik gephotoshopte beelden van kleding vertaald naar echte kledingstukken. Daarmee vervaagt de lijn tussen de fysieke en digitale realiteit. Zijn de echte kledingstukken nog te onderscheiden van de gephotoshopte, en vice versa? Met de collectie wil ik duidelijk maken dat mode veel verder gaat dan alleen de fysieke aspecten. Het gaat niet zozeer om de stukken op zichzelf, maar vooral om hoe de ontwerpen worden ervaren op een foto in een digitale context.

Wat is belangrijker: het proces of het product?
Voor mij is de collectie in feite onderdeel geweest van het proces. Het maakte allemaal deel uit van het onderzoek naar wat met het medium mode gedaan kan worden. Mijn collectie is bijvoorbeeld begonnen met het maken van één jas. Het ontwerp daarvan is een kopie van een gephotoshopte iPhone-foto. Ik wilde daarmee onderzoeken of een foto van het door mij ontworpen kledingstuk te onderscheiden was van het gephotoshopte beeld. Ik was in eerste instantie niet van plan er een hele collectie van te maken, maar gedurende het onderzoek kwamen er steeds meer stukken bij. Zo vormde er zich langzaam maar zeker een collectie. Het ging eerst vooral om de ervaring van de kledingstukken als 2D-beeld. Maar voor de Lichting moesten de stukken de catwalk op en draagbaar zijn. Hierdoor ben ik blijven testen en vernieuwen.

Wat zijn de grootste toekomstige uitdagingen voor de mode-industrie volgens jou?
De grenzen van de betekenis van mode blijven opzoeken. Juist nu fysiek en digitaal meer hybride worden.

Kan mode een politieke of maatschappelijke ambitie hebben?
Absoluut. In veel gevallen is mode automatisch al een reactie op een maatschappelijk of politiek klimaat, ook al is dat niet meteen zichtbaar. Mode moet altijd worden gezien binnen een bepaalde context: waar wordt het gedragen, door wie en wanneer? Dat kan heel bepalend zijn voor de boodschap. Mijn eindcollectie heeft voornamelijk een maatschappelijk belang. Het vertegenwoordigt de zeitgeist, waarbij de grenzen van het medium mode worden herdacht en onze perceptie en interpretatie worden bevraagd.

Wat zijn je plannen voor de komende tijd?
Ik wil me richten op een multidisciplinaire omgeving binnen mode waarbij ik de grenzen van mode kan blijven onderzoeken. Het komende jaar hoop ik zoveel mogelijk ervaring op te doen. Het lijkt me leuk om voor een groot gevestigd modehuis te werken, omdat daar vaak ruimte is voor onderzoek. Verder ga ik gewoon af op mijn intuïtie, ik wil niets vastleggen of uitsluiten.

Manou van den Berg

Manou van den Berg, 27 – Willem de Kooning Academie

Wat is het verhaal achter je eindcollectie?
Manou van den Berg: Met mijn eindcollectie heb ik onderzoek gedaan naar de magie van het alledaagse. De kledingstukken die ons dagelijkse leven vormen zoals een T-shirt, jeans of streepjesoverhemd heb ik gedeconstrueerd om zo tot de kern van deze alledaagse kledingstukken te komen, en de magie die ze bezitten uit te lichten.

Wat is belangrijker: het proces of het product?
Het één leeft niet zonder het ander. Het product geeft je ideeën en observaties als ontwerper weer – daarmee kun je mensen iets laten voelen en een kijkje in je gedachten geven. Maar voor mij persoonlijk is het proces belangrijker. Hierin leer je jezelf en je gedachten kennen. Zonder proces ontstaat er niets.

Wat zijn de grootste toekomstige uitdagingen voor de mode-industrie volgens jou?
De mode-industrie is een eindeloze opeenstapeling van uitdagingen. Als modeontwerper word je daar heel bewust van. De grootste uitdaging is volgens mij om bewuster kleding te maken zonder dat het natuur en mens schaadt – vooral op grote schaal. Maar die verantwoordelijkheid ligt natuurlijk ook buiten de industrie. Ik hoop dat mensen zich bewuster worden van de rol die kleding heeft in hun leven, en kleding meer gaan waarderen.

Kan mode een politieke of maatschappelijke ambitie hebben?
Mode heeft de kracht om op veel verschillende manieren betekenisvol te zijn. Het reflecteert en reageert bijna altijd op maatschappelijke bewegingen. Soms ligt dat er dik bovenop in een collectie. Maar vaker beïnvloedt het de ontwerper en zie en voel je het vooral terug in het werk.

Wat is het belangrijkste dat je tot nu toe geleerd hebt?
Om goed te reflecteren op de keuzes die ik maak en het werk dat ik creëer. Naar jezelf luisteren is belangrijk. Je ideeën komen nooit uit de lucht vallen, er zit altijd een reden achter.

Wat zijn je plannen voor de komende tijd?
Ik zou ooit mijn eigen label willen, maar de komende tijd wil ik het liefst op een andere manier ervaring opdoen in de mode-industrie. Op dit moment wil ik mezelf laten inspireren door met andere mensen samen te werken en zo mijn ideeën te laten groeien.

Dana Lipka Lichting 2019

Dana Lipka, 22 – Maastricht Academy of Fine Arts and Design

Wat is het verhaal achter je eindcollectie?
Dana Lipka: Voor mijn eindcollectie stelde ik de vraag of we ons nog steeds identificeren met onze nationale identiteit in een tijd van globalisering. Mijn familie heeft een achtergrond in de sportwereld en om die reden heb ik een grote affiniteit met sportkleding. Sport is een van de voornaamste podia voor het tonen van nationale trots. Met het onderzoek voor de collectie heb ik gekeken naar hoe nationale identiteit zich uitte in de vroegmoderne Olympische Spelen. Daarnaast ben ik vanaf jonge leeftijd betrokken in de urban dance-scene. Daar kwam ik in aanraking met hiphop en ik ben gefascineerd geraakt met die subcultuur. Voor de presentatie van de collectie werk ik daarom samen met urban dansers.

Wat is belangrijker: het proces of het product?
Voor mij is dat zonder twijfel het proces. Door mijn keuze om interdisciplinair te werken heb ik een aantal compromissen moeten sluiten voor de collectie. Ik wilde voor de dansers kledingstukken creëren die hun beweging niet zouden beperken. Aan de andere kant wilde ik er ook zeker van zijn dat deze vorm van presenteren mij niet in mijn ontwerpproces zou beperken. Om die combinatie te kunnen maken zijn de repetities een groot onderdeel geweest van mijn onderzoek. Die hebben mijn visie gevormd van wat het eindproduct moest zijn. Uiteindelijk werd voor mij het belichten van de samenwerking met de dansers belangrijker dan mensen mooie kledingstukken laten zien.

Wat zijn de grootste toekomstige uitdagingen voor de mode-industrie volgens jou?
Stoppen met het vervuilen van de planeet. Ik hoop echt dat we een manier kunnen vinden waarop slow fashion het wint van overconsumptie, voor het te laat is. Daarnaast moet de mode-industrie inclusiever worden. Tegenwoordig heb je als ontwerper hier een grote verantwoordelijkheid in. We moeten beter onderzoek doen zodat we niet andere culturen onderdrukken door hun religieuze en culturele symboliek als trend te gebruiken.

Wat is het belangrijkste dat je tot nu toe geleerd hebt?
Hard werken loont echt en je hoeft niet per se beter te zijn dan anderen. Het enige dat je moet doen is beter zijn dan gisteren. Dat klinkt misschien heel cliché, maar het zorgt er wel voor dat ik heb leren omgaan met falen en de druk die op jonge ontwerpers ligt.

Wat zijn je plannen voor de komende tijd?
Het vinden van een baan of een traineeship bij een sportswearlabel. Ik wil natuurlijk zo snel mogelijk aan mijn eigen merk gaan bouwen en doorgaan met het interdisciplinaire werk met dansers en andere kunstenaars uit de urban subcultuur. Maar voor nu wil ik meer leren over technologische sportkleding.

Nina Liburd Lichting 2019

Nina Liburd, 22 – ArtEZ Hogeschool voor de Kunsten

Wat is het verhaal achter je eindcollectie?
Nina Liburd: De naam van mijn collectie is The Darker Side of Black, dit refereert aan cinematograaf Arthur Jafa. Maar mijn inspiratie kwam vooral van het Grenadaanse carnaval Jab Jab. Beide inspiratiebronnen gaan voor mij verder dan ‘blackness’. Jafa’s The Darker Side of Black is een nieuwe definitie van anders zijn en Jab Jab is een carnavalstraditie die kijkt naar het verleden en de toekomst – datzelfde doe ik met mijn collectie. Een collectie die laat zien wie ik nu ben en wie ik aan het worden ben.

Wat zijn de grootste toekomstige uitdagingen voor de mode-industrie volgens jou?
De balans vinden tussen marketing en belang. Bijvoorbeeld om diversiteit niet als trend of hype te zien maar als een basisbeginsel. In de industrie moet nagedacht worden over diversiteit, milieubewustzijn en alle aspecten van menselijke interactie.

Kan mode een politieke of maatschappelijke ambitie hebben?
Ik denk dat mode zowel politiek als maatschappelijk is. De oorsprong van mode gaat om het individu. Omdat het een individuele uitingsvorm is, wordt de ambitie zowel politiek als maatschappelijk. Wij zijn altijd opzoek naar hoe die relatie behouden of verbeterd kan worden. Het brengt de behoeftes en verhoudingen van de maatschappij in verband.

Wat is het belangrijkste dat je tot nu toe geleerd hebt?
Kies altijd voor jezelf. Je weet zelf of de richting die je hebt gekozen klopt of niet. Dat geeft vrijheid. Je kunt altijd je instinct volgen, zo weet je dat je de goede richting opgaat. Op die manier kan je jezelf leren de nodige informatie te onderscheiden voor je creativiteit.

Wat zijn je plannen voor de komende tijd? Binnenkort verhuis ik naar Londen omdat ik me wil verdiepen in een nieuwe vorm van creativiteit. Ik vind het belangrijk te blijven ontdekken. Op die manier blijf je niet binnen de lijntjes van wat je kent werken en blijft je creativiteit fris.

Naast deze vijf ontwerpers zijn dit de genomineerden voor de Lichting 2019:
Armia Yousefi – Utrecht School of the Arts
Dylan Westerweel – ArtEZ Hogeschool voor de Kunsten
Emma Torsteinsrud – Gerrit Rietveld Academie
Iris van Wees – Amsterdam Fashion Institute
Juris Efneris – Amsterdam Fashion Institute
Lina Lau – koninklijke academie van beeldende kunsten
Mika Perlmutter – Gerrit Rietveld Academie
Sophie Wantia – Utrecht School of the Arts
Vincent Wong – koninklijke academie van beeldende kunsten

Onze eerdere interviews met de andere negen finalisten kun je lezen in de verslagen van de afstudeershows van het Rietveld , KABK , AMFI , HKU en ArtEZ .


Credits

Fotografie Desiré van den Berg