activisme in muziekvideo’s

Het is de plicht van een artiest om zich hard te maken voor zaken waar hij of zij achterstaat. Een paar van de interessantste en invloedrijkste uitingen van activisme in de hedendaagse cultuur komen van muzikanten en hun muziekvideo’s. Hier zijn 1...

door Tom Ivin
|
23 maart 2015, 5:15pm

M.I.A., Born Free
Bij deze comeback-hit van M.I.A. werd een video gemaakt waarin een genocide op roodharigen de willekeurige aard van oorlogen laat zien. De door Romain Gavras geregisseerde clip brengt de brutaliteit van oorlog naar het kleine scherm in de vorm van een gewelddadige, controversiële en bizarre korte film. Zonder twijfel de indrukwekkendste uit dit rijtje.

Michael Jackson, Earth Song
De King of Pop heeft een waar oeuvre aan politiek bewuste popliedjes. Met Earth Song (1995) wilde hij mensen wereldwijd aansporen om zich in te zetten voor het milieu. Het iconische clipje werd geregisseerd door fotograaf Nick Brandt, die exclusief in Afrika fotografeert en zijn levenswerk toewijdt aan het behouden van de natuur. 

Pussy Riot, I Can't Breathe
Pussy Riot bracht voor hun nieuwste track, I Can't Breathe, een zelf-geregisseerde video uit als een eerbetoon aan Eric Garner, wiens laatste woorden in de vorm van een monoloog door punkicoon Richard Held worden voorgelezen. In de in één take geschoten video zien we de rebelse artiesten terwijl zij levend worden begraven en ondanks de aarde in hun mond toch proberen door te zingen.

Anthony and the Johnsons, Cut The World
Als er ooit een film was die kijkers opdroeg om tegen het patriarchaat in te gaan, dan is het deze wel. We zien Willem Dafoe en Marina Abramovic in Nabils theatrale, verontrustende video voor Anthony and the Johnson's Cut the World. Het verhaal gaat over een vrouwelijke protagonist met een stille frustratie en leidt tot een verwoestende climax.  

Sid Vicious, My Way
Deze door Julien Temple geregisseerde clip bij het nummer The Great Rock 'n' Roll Swindle van Vicous' chaotische cover van de Frank Sinatra-klassieker is, zoals je zou verwachten, een anti-alles promo. Dit ironische clipje belichaamt alles waar The Sex Pistols voor stonden. Eindigend met een kogel in de borst en twee vingers omhoog gestoken naar het elitaire, burgerlijke publiek. 

John Lennon, Imagine
Deze minimalistische video geeft op perfecte wijze de leefstijl en boodschap van geliefden Lennon en Ono weer. De videoclip maakt deel uit van een 81 minuten durende film, die ooit "de duurste homevideo ooit" genoemd werd.  

Rolling Stones, We Love You
Samen met de provocerende filmmaker Peter Whitehead maakte de band een videoclip die gebaseerd werd op de rechtszaak tegen Oscar Wilde. Weliswaar niet expliciet een protestliedje of activistenvideo, maar de clip was voor de Stones alsnog een gewaagde stap. Na deze clip zou de band hun muziek ook nog gebruiken om tegen alom aanvaarde noties van gender en seksualiteit in te gaan. 

Bob Dylan, Subterranean Homesick Blues
De ultieme video van de ultieme protestmuzikant. Dylan roept in deze video, geregisseerd door DA Pennebaker, op tot actie als hij perfect getimed tekstkaarten met daarop woorden uit het nummer voor de camera houdt. In de clip zou naar verluidt ook een cameo van de literaire revolutionair Allen Ginsburg te zien zijn.

Arcade Fire, We Exist
Regisseur David Wilson plaatst een gladgeschoren Andrew Garfield in de hoofdrol van Arcade Fire's We Exist, een video die handelt over de strijd met genderidentiteit. Garfields personage belandt na een gewelddadige barscène en bijna rituele dans (gechoreografeerd door Ryan Heffington), met de band op het podium tijdens een liveset op Coachella. De film is een statement voor LGBT- en mensenrechten, maar zorgde ook voor flink wat controverse door het feit dat een vooraanstaande Hollywood-acteur een travestiet speelt.

Kanye West, All Day
Het optreden van Kanye West bij de BRITs schudde de Engelse muziekscene wakker, toen hij de meest getalenteerde undergroundartiesten van het land op het podium uitnodigde. Gekleed in zwarte hoodies en uitgerust met vlammenwerpers deden zij het publiek versteld staan. De setting, gebaseerd op de Londense rellen uit 2011, steunden een mening die West uitte in een interview met Zane Lowe: "Ik tweette dat zwarte levens er toedoen, maar alle levens doen er toe." 

Credits


Tekst Tom Ivin
Fotografie Igor Mukhin

Tagged:
Film
the activist issue
Cultuur
Generatie Z