Willow wears all clothing Gucci.

willow smith is een atypische tiener

In de wereld van Willow Smith voeren fantasie en nieuwsgierigheid de boventoon. Ze is een van de meest interessante jonge denkers die op dit moment werkzaam zijn in de muziekindustrie, en is niet bezig met ijdele selfies, maar vraagt liever aandacht...

door Hattie Collins
|
10 augustus 2015, 11:50am

Willow wears all clothing Gucci.

Alle kleding Gucci

Jas Prada, coltrui House of Liza, rok Loewe, laarzen Costume Studio

Willow Smith brengt geen muziek uit, maar statements. "Ik wil muziek maken waarmee ik het bewustzijn van mensen op deze planeet kan verhogen. Laten we allemaal samenkomen in het licht, in de liefde en de harmonie, door één te worden met onszelf en Alles Om Ons Heen. Geniet ervan." Dit is de opening van haar SoundCloud-pagina (95 duizend volgers). Als we persoonlijk met de tiener spreken, kunnen we soms maar moeilijk voorstellen dat we hier met de jongste telg van de Smith-familie praten. Natuurlijk, ze is net zo enthousiast en energiek als alle jonge mensen van haar leeftijd - als we haar vragen hoe het met de wereld van Willow gaat, roept ze: "Het is… gewoon… fantastisch!" - maar doorgaans is een gesprek met Willow alles behalve kinderachtig. Ze is bijzonder welbespraakt en onverzadigbaar nieuwsgierig.

Willow ziet de wereld op haar eigen bijzondere en unieke manier. Ze is grappig, openhartig en attent - niet iets wat je verwacht van iemand die is opgegroeid in de verraderlijke wereld van Hollywood. Willow bewijst dat de stereotypen niet altijd hoeven te kloppen. Een gesprek met de jonge zangeres gaat niet over schattige hondjes, hoe je een selfie moet maken, op wie ze een crush heeft en hoe ze omgaat met beroemd zijn. Ze koopt haar kleren dan ook niet in de luxe winkelstraat Rodeo Drive in Beverly Hills, maar draagt liever het Goddesses-shirt van Thugz Maison waarop de namen van feministische radicalen en queer denkers geschreven zijn. Ze praat over de tijdsgeest, over feminisme, het milieu en haar generatie. Ze vertelt over het klimmen in bomen en over de denkbeelden waarmee we allemaal zijn opgegroeid. "Het beste idee dat ik ooit kreeg kwam door iets dat mijn broer Jaden zei. Hij zei: "Albert Einstein zei dat tijd relatief is, maar hij vergat te zeggen dat de rest ook relatief is"," vertelt ze. "Dat heeft me aan het denken gezet: goed en slecht is dus ook relatief. Je kan bijvoorbeeld zeggen 'oh, dat meisje is zo gemeen tegen mij', maar als je naar het leven van dat meisje kijkt en naar hoe ze is opgevoed en welke ervaringen haar naar dit punt in haar leven hebben geleid, is het onmogelijk om een label op haar te plakken - wat ze doet is onvermijdelijk. Het werkt niet om een label op iemand te plakken want alles is relatief."

Jas en jurk Louis Vuitton, sokken van stylist, schoenen TUK

Citaten al deze zijn vaak gebruikt om Willow belachelijk te maken. Willow en haar broer Jaden worden door de media vaak afgeschilderd als "bizar", "knettergek" en "waanzinnig". Hoe durft een jong persoon een mening te hebben? Hoe durft ze zo gewaagd te zijn? Hoort ze haar mening niet vakkundig weg te stoppen door intensieve mediatraining? Maar is het niet juist geweldig dat we een Willow hebben die jonge vrouwen een alternatief biedt voor alles wat er op dit moment in de media verschijnt? Willow is niet beroemd omdat haar ouders dat zijn (oké, misschien een beetje) - er is geen realityserie, kledinglijn, instagramaccount (@Gweelos, 660 duizend volgers) vol met selfies aan te pas gekomen. Toen Oprah aan Will Smith vroeg hoe hij zijn kinderen vriendelijk en onbaatzuchtig zou gaan opvoeden, antwoordde hij ietwat gekscherend, "ik vertel mijn kinderen voortdurend: 'Mama en papa zijn rijk, jullie zijn arm!"."

Of het nou Jaden is die een jurk draagt of een 11-jarige Willow die haar hoofd kaalscheert, het is overduidelijk dat de Smithjes alle vrijheid krijgen om zelf te denken en te ontdekken. "Ik kan mijn eigen weg banen zoals ik dat nu doe, door de manier waarop ik ben opgevoed," legt Willow uit. "Mijn ouders hebben altijd gezegd, "als je niet je eigen weg baant, dan zal iemand anders bepalen waar je heen gaat". Dat lijkt me helemaal niets." We zien Willow voor onze ogen opgroeien. Van het onschuldige Whip My Hair (121 miljoen views) tot het romantische Summer Fling (1.5 miljoen views), en van Female Energy (500 duizend views), tot het meer recentelijke F Q-C #7 (4.8 miljoen views). Sommige muziek van Willow is expres minder toegankelijk. Ze maakt geen Miley- of Rihanna-achtige nummers. Dat hoeft ze ook helemaal niet te doen. "Niemand gaat mij vertellen wat ik met mijn muziek moet doen. Niemand zal ooit kunnen zeggen, "nee, dat moet je niet doen want dat verkoopt niet". Het kan me niets schelen wat wel en niet goed verkoopt," zegt ze stellig. "Ik ben meer bezig met hoe ik mensen kan helpen - hoe ik ze kan helpen met het vinden van hun innerlijke kracht."

Jas Miu Miu, top House of Liza, broek Sonia Rykiel, sieraden van Willow zelf, schoenen TUK

Alles wat Willow doet, doet ze met een flinke dosis zelfbewustzijn en individualiteit, en een avontuurlijke hang naar experiment. "Het enige wat ik wil, is het volgende niveau bereiken. Als je daar niet mee bezig bent, blijf je op dezelfde plek waar je altijd al bent geweest. Of je volgt de voetstappen van iemand anders. Het maakt me niet uit wat de mensen zeggen. Het is niet leuk om hetzelfde te doen als iedereen en het is al helemaal niet leuk om steeds maar weer hetzelfde te doen," vertelt ze lachend. "Het gaat om het vinden van geluk, om dansen en blijdschap en actief bezig zijn met het leven. Het hoort allemaal bij het vinden van je eigen pad."

Het zal je niet ontgaan zijn dat Willow nieuwsgierig is naar de wereld om zich heen. Als ze over haar recentelijke tripje naar Londen praat, vertelt ze dat ze de stad zelf heeft ontdekt, te voet. "Ik heb in mijn eentje door de stad gewandeld, gewoon om naar mensen te kijken. Daarna ben ik naar een park gegaan en ben ik bij een boom gaan liggen om naar de ondergaande zon te kijken. Londen is echt een fantastische plek. Het is een soort rustige en modieuze versie van New York.

Net als elke tiener heeft ook Willow haar eigen obsessies. Ze is een buitenkind en vindt het heerlijk om te kamperen, te zwemmen en in bomen te klimmen. "Ik vind het heerlijk om buiten te zijn, om samen te zijn met de Moeder en te communiceren met dieren en de bomen en alle levende organismen. Ik wil dansen en wild zijn." Willow is ook gek op anime, en is in het bijzonder te spreken over de serie Nana. "Het gaat over twee meisjes die in Azië wonen en die allebei Nana heten, maar het zijn twee heel verschillende mensen. Ze gaan uiteindelijk samenwonen en creëren samen een leven met hun vrienden." Een andere grote liefde van de jonge zangeres is de sciencefiction-film Avatar van regisseur James Cameron. Iedereen die haar volgt op Twitter (@OfficialWillow, 3.75 miljoen volgers), weet dit waarschijnlijk al, want haar Twitter-avi is een afbeelding uit deze film. "Oh mijn god, dat is mijn leven. Als ik die film kijk, raakt het me op zoveel plekken. Ik weet dat ik het geleefd heb," vertelt ze. "Ik weet gewoon dat het zo is. Het herinnert me aan de dingen die deze generatie moet doen om meer bewust te worden. We moeten opstaan tegen de heersende macht. De kracht die de stam heeft om de Sky People omver te werpen, is de kracht die wij ook nodig hebben. Wij moeten die kracht oogsten."

Jas Maison Margiela, top en legging Wanda Nylon, zonnebril General Eyewear, schoenen vintage van Carlo Manzi

Vorig jaar heb je lezingen gevolgd van feministen Gloria Steinem en bell hooks op de progressieve universiteit New School in New York. Hoe en waarom identificeer jij je met deze vrouwen?
Het was al een eer om samen met deze sterke vrouwen in één ruimte te zijn - ik voelde hun energie, alles wat ze hebben meegemaakt en de kennis die ze over de jaren hebben vergaard. Ze hebben mijn ogen geopend. Toen ik nog klein was, vertelde mijn moeder altijd over godinnen en de vrouwelijke krachten van het universum. Ik was altijd zo in de war omdat mensen zeggen dat God een man is. Ik heb altijd een heel sterke, vrouwelijke energie gevoeld in mijn leven, maar de maatschappij voelt juist het tegenovergestelde. Dat is altijd zo verwarrend geweest. Door in de aanwezigheid van deze vrouwen te zijn en te praten over de energie van godinnen en de mogelijkheid om dit te kunnen oogsten met andere jonge meiden... Ik heb het gevoel dat mijn track Female Energy veel meisjes heeft geïnspireerd om ook te streven naar het zijn van een godin.

Je moeder en jij hebben een heel uitgesproken mening over zaken als mensenhandel...
Het zijn heel belangrijke zaken. Iedereen denkt dat mensenhandel niet bestaat in de Verenigde Staten, maar het bestaat overal en het gebeurt elke dag. Daarom word ik zo verdrietig als de media vrouwen keer op keer vernederen. Het gebeurt nog steeds. We zijn lang genoeg onderdrukt. Wij vrouwen moeten samenkomen en samen sterk staan. We moeten elkaar niet kapot proberen te maken. Dat maakt me zo verdrietig.

Hoe klinkt je nieuwe muziek?
Nou, ik heb niet echt een genre. Ik doe gewoon wat goed voelt. Ik druk uit hoe ik me op dat moment voelde. De muziek waar ik nu mee bezig ben varieert van inheemse instrumenten tot spacey percussie. Het is heel vreemd, maar heel erg Willow. Niet veel mensen gebruiken bijvoorbeeld de Zheng-harp uit China en combineren die met synthestische drums. 

Jas Dries Van Noten, overhemd Céline, broek Iceberg

Drake noemde je zijn "jonge muze" op Instagram, en slimme internet-gebruikers hebben ontdekt dat jullie onlangs samen in de opnamestudio's van Abbey Road Studios in London zijn geweest. Werken jullie samen?
[Lacht] Ik hoop het. Dat is alles wat ik kan zeggen. Laten we gewoon maar afwachten wat er gebeurt.

Wie staat op je wensenlijstje om mee samen te werken?
Ik zou dolgraag willen samenwerken met soul-kwartet Hiatus Kaiyote, en ook heel graag samenwerken met Grimes. Eigenlijk wil ook heel graag met Miley Cyrus werken - ik produceer de beats, zij komt gewoon naar de studio. Ook met regisseurs als Wes Anderson en Tim Burton zou ik wel samen willen werken, en het lijkt me ook wel wat iets met Pendleton Ward te doen, de maker van het televisieprogramma Adventure Time. Oh, en met de band Lolawolf!

Hoe ontdek je nieuwe muziek?
Ik zit veel op SoundCloud, maar meestal krijg ik nieuwe muziek van vrienden. Een van de mensen die mij veel gekke, toffe muziek stuurt is Amandla Stenberg [Rue uit The Hunger Games]. Ik zeg haar zo vaak, "girl, je maakt me gek!". Ik moet het haar nageven, zonder haar zou ik veel artiesten die ik nu ken, niet kennen.

Jas en broek Gucci, top House of Liza

Wat zijn thema's die terugkeren als je schrijft?
Met de track F Q-C #7 wilde ik mijn dagelijkse leven portretteren. Ik wilde laten zien hoe mijn leven is en dat ik graag in de natuur ben. Het gaat over die momenten dat ik in bomen klim en in beekjes spring - dat is mijn dagelijkse leven. De enige echte rode draden die in mijn muziek terug te vinden zijn, zijn de frequenties en de vibes enzo. Buiten dat staat niets vast. Als ik mijn liedjes schrijf, kan ik niet uitleggen wat ik vertel. Ik weet gewoon niet waar het vandaan komt.

Hoe denk je over je generatie?
Ik heb het idee dat onze generatie het nodig heeft om kunst te maken die uit ons hart komt. Ga tot het uiterste en help anderen met het vinden van hun geluk. Als meer mensen doen wat hun hart hen ingeeft, zullen er meer hartvibraties over de wereld weerklinken. Meer mensen zullen dan ook denken, "wow, misschien moet ik geen McDonalds meer eten. Misschien maken de dingen die ze me leren op school me depressief. Misschien moet ik meer in bomen klimmen en meer mediteren, in plaats van luisteren naar leraren die me blijven vertellen dat alles wat je doet verkeerd is". Het gaat om die kleine stapjes in de richting van meer bewustwording.

Ik heb het gevoel dat millennials zoals jij dingen eerder op een rijtje hebben dan eerdere generaties.
Ik heb niet het idee dat we echt actief iets uitzoeken. Het heeft alles te maken met realisatie. Als je je eenmaal realiseert dat er meer is dan mensen je hebben doen geloven, opent er een heel nieuwe dimensie in je leven - een hele dimensie van creaties, van vrolijkheid, van leven, van alles.

Body vintage van House of Liza

Hoe ben je tot deze conclusie gekomen? Door vrienden, school, eigen onderzoek, je ouders?
Honderd procent zeker door mijn ouders. Zonder mijn ouders was ik niet eens op deze aarde. Als mijn ouders er niet waren had ik nooit geleerd dat rust vinden en in jezelf reizen het enige is wat er toe doet. Je kan proberen om iedereen de schuld te geven, maar dat jij je voelt zoals je je nu voelt door wat iemand anders heeft gedaan, komt door je eigen perceptie. Die perceptie heeft alles te maken met de manier waarop je bent opgevoed. Alles is relatief en jij bent de gemene deler van alles in je eigen leven. De meeste mensen kijken niet naar zichzelf als mogelijke oplossing voor iets dat ze proberen op te lossen.

Wat is het moeilijkst aan opgroeien?
Fouten maken. Ik ben iemand die het haat om fouten te maken, maar ik doe het heel vaak, dus dat is best moeilijk. Vooral als je jong bent en dingen probeert te leren. Je moet fouten maken om dingen te leren, over wat je wel en niet wil in het leven - en voor iedereen is dat anders.

Hoe ziet Willow Smiths versie van de wereld eruit?
De hele wereld zou één grote stam zijn, één grote commune. Er zou geen verdeling zijn zoals die er nu is. We zouden niet zoveel ruziemaken als nu. We zouden geen gebruik maken van onnodige krachten. We zouden vrije energie gebruiken en van de bomen eten. We zouden drinken uit de natuurlijke stroom. Er zou geen verkeer zijn en er zouden geen luiers en vervuiling in onze rivieren stromen. Het zal allemaal naar een nieuwe dimensie gebracht worden [lacht].

Bodysuit Dior. Boots Costume Studio.

Credits


Tekst Hattie Collins
Fotografie Tyrone Lebon
Styling Julia Sarr-Jamois
Haar Marcia Hamilton bij Fr8me, maakt gebruik van Mizani
Make-up Steven Aturo bij The Only Agency, maakt gebruik van Laura Mercier
Nagels Marisa Carmichael bij streeters
Fotografie assistentie William Mathieu, Steven Gabriel
Styling assisentie Bojana Kozarevic, Roberta Hollis, Sophia Phonsavahn, Victoria Zengo 
Kleermaker Brian Frank
Productie Rosco Production
Productie Holly Gore bij Dobedo Productions

Tagged:
julia sarr-jamois
Willow Smith
Cover Story
Muziek
Tyrone Lebon
the coming of age issue